ဘဝမွာအရာအားလုံးျပီးျပည့္စုံျခင္းဆုိတာ ပုိက္ဆန္ရွာေဖြစုေဆာင္းျခင္း တစ္ခုတည္းမဟုတ္ပါဘူး။

သားနဲ႕ သမီး ကုိ ၅နွစ္ေက်ာ္ၾကာ မေတြ႕ရတဲ့ အေဖ၊အသက္အရြယ္ရလာျပီး ျဖစ္တဲ့ အေဖျဖစ္သူဟာနယူးေယာက္ျမဳိ႕မွာရွိတဲ့ သူ႕သားဆီကုိ ဖုန္းဆက္ျပီး စကားဆုိလုိက္တယ္။

“သားေရ မင္းကုိ္စိတ္ညစ္ေအာင္လာလုပ္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ။ မင္းကုိငါ မေျပာမျဖစ္ေျပာရေတာ့မယ္။ မင္းအေမကု္ိ ငါ သည္းခံျပီး အတူတူေနလာတာနွစ္ေပါင္း ၃၅နွစ္ေက်ာ္ေနျပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ငါသည္းညဥ္း မခံနဳိင္ေတာ့ဘူး။ သူနဲ႕ငါနွစ္ဦးသေဘာတူကြာရွင္းဖုိ႕ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကျပီ။”

“အေဖ ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ” သားျဖစ္သူဟာအေဖျဖစ္သူကုိေအာ္ျပီးလွမ္းေျပာလုိက္တယ္။

“မင္းအေမနဲ႕ငါသေဘာထားမတုိက္ဆု္ိင္တာမ်ားေနျပီ သား။ ငါကမင္းအေမကုိစိတ္ကုန္သလုိ မင္းအေမလည္း ငါ့ကုိေတာ္ေတာ္ စိတ္ကုန္ေနျပီ။ဒီေတာ့ ေဟာင္ေကာင္မွာရွိတဲ့မင္းအစ္မ ကုိ ဖုန္းနဲ႕ လွမ္းေခၚျပီး မင္းဘဲေျပာလုိက္ေတာ့”ဖခင္ျဖစ္သူကဒီလုိျပန္ေျပာလုိက္တယ္။

ဖခင္ျဖစ္သူဖုန္းေျပာအျပီးမွာ သားျဖစ္သူဟာ ေဟာင္ေကာင္မွာရွိ္ေနတဲ့အစ္မျဖစ္သူကုိဖုန္းဆက္ျပီးအေၾကာင္းစုံ ေျပာျပလုိက္တယ္။ အစ္မျဖစ္သူဟာဒီသတင္းကုိၾကားၾကားျခင္း

“ဘာ!!! ေတာ္ေတာ္ ေမာင္ေလး ဒီလူၾကီးေတြေတာ့အဓိပါယ္မရွိတာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနၾကတယ္။ နင္ဘာမွစိတ္မပူနဲ႕။ ငါ့တာဝန္ထား။ငါအခုအေဖဆီကုိလွမ္းဆက္လုိက္မယ္။” အစ္မျဖစ္သူက ေအာ္ျပီးလွမ္းေျပာ လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

သူမဟာသူမေမာင္ေလး ဖုန္းကုိခ်လုိက္ျပီးခ်က္ျခင္းဘဲ ဖခင္ျဖစ္သူရွိရာကုိဖုန္းလွမ္းေခၚလုိက္တယ္။

“ေဖေဖ သမီးကုိေမာင္ေလးေျပာျပလုိ႕ ေဖေဖတုိ႕သတင္းကုိ ၾကားျပီးျပီ။သမီး နဲ႕ေမာင္ေလး မေရာက္မျခင္း ေဖေဖတု္ိ႕ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ၾကပါနဲ႕။ သမီး နဲ႕ေမာင္ေလး အခုဘဲေလယာဥ္လက္မွတ္မွာလုိက္ျပီး မနက္ျဖန္ ေဖေဖတုိ႕ဆီကုိအေရာက္လာခဲ့မယ္။ သမီး တုိ႕မေရာက္မလာမျခင္း ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ၾကပါနဲ႕အုန္းေနာ္။ သမီးေျပာတာသေဘာေပါက္တယ္ေနာ္ ေဖေဖ။”
သမီးျဖစ္သူက သူမစုိးရိမ္ေၾကာင္းနဲ႕ မျဖစ္မေန ေရာက္ေအာင္လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ေျပာျပီး ဖုန္းခ် သြားခဲ့တယ္။

ဖခင္ျဖစ္သူဟာ သူ႕သမီး ဖုန္းေျပာတာကုိခ်လုိက္ျပီး တစ္ဖက္ကုိလွည့္ျပီး သူရဲ႕ ဇနီးကုိ ဒီလုိ လွမ္းေျပာ လုိက္တယ္
“ ေမၾကီးေရ.....အုိေကသြားျပီ။ အားလုံးကမွန္းထားတဲ့အတုိင္း ကြက္တ္ိဘဲ။ ဘယ္လုိမွေခၚလုိ႕မရတဲ့ဒီသား နဲ႕သမီး ၊ အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ကေလးေတြ မနက္ျဖန္ ေမၾကီး ရဲ႕ ေမြးေန႕ကုိ လူကုိယ္တုိင္ အေရာက္လာၾကေတာ့မယ္။”

(တစ္နွစ္မွာ ရွိတဲ့ ၃၆၅ ရက္ တုိင္း မွာ လူတုိင္းလူတိုင္း ဟာအျမဲဘဲ အလုပ္ေတြမ်ားေနၾကတာပါ။ ဒီလုိေန႕ေတြထဲက တစ္ရက္ရက္ေလာက္ေတာ့ သင္ကုိခ်စ္တဲ့သူေတြ ဆီမွာသြားေရာက္အခ်ိန္ကုန္ သင့္ပါတယ္။ အလုပ္ဆုိတာ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ မေသမျခင္း လုပ္သြားရမွာပါ။ မိဘေတြဆုိတာေတာ့ သူတုိ႕ ရွိတုန္း သာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတြ႕ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ရမွ၊ပုိက္ဆန္ရွာေဖြစုေဆာင္းရမွ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ဘဝမွာ အရာအားလုံးျပီးျပည့္စုံနုိင္တယ္ဆုိတာကေတာ ့တစ္စိတ္တစ္ေဒသဘဲမွန္မွာပါဗ်ာ။

အညၾတ(ေခတၱနယူးေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္သည္။

ငါးမိနစ္ေလး

တစ္ေန႔တာရဲ႕ ညေနပုိင္းအခ်ိန္...ပန္းျခံတစ္ခုရဲ႕ ကေလးေတြေဆာ့ကစားတဲ့ ကစားကြင္းငယ္ေလး တစ္ခုမွာ

ကေလးငယ္တစ္ဦးရဲ႕ မိခင္ဟာ တစ္ျခားကေလးငယ္တစ္ဦးရဲ႕ ဖခင္ နဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာ ထုိင္ျပီး

စကားလက္ဆုံၾကေနခဲ့တယ္။ အမ်ဳိး သမီးျဖစ္သူက “ဟုိမွာ ဒန္းစီး ေနတဲ့ကေလး ကကြ်န္မရဲ႕ သားေပါ့”

သူမက အနီေရာင္ ဆြယ္တာဝတ္ထားတဲ့ အသက္၆နွစ္အရြယ္ကေလး ငယ္ေလး ကုိလက္ညွိဳးထုိးျပီး

လွမ္းေျပာလုိက္တယ္။ “ကေလးက ေတာ္ေတာ္လိမၼာ မဲ့ပုံပါဘဲဗ်ာ” အမ်ဳိးသားျဖစ္သူက ျပန္လည္

ေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ “ဟုိဖက္မွာကစားေနတဲ့အျပာေရာင္ဝတ္ထားတဲ့ ကေလးကေတာ့

က်ြန္ေတာ္သားပါ” အမ်ဳိးသားျဖစ္သူဟာ အဲဒီလုိေျပာရင္းသူရဲ႕လက္မွာပတ္ထားတဲ့နာရီဆီကုိ

မ်က္စိ ေရာက္သြားျပီး သားျဖစ္သူ ကုိလွမ္းေခၚလုိက္တယ္။“သားေလးသီဟေရ...အိမ္ျပန္ရေအာင္သား”

သားျဖစ္သူက ေခါင္း ကေလး ျငိမ့္ျပလုိက္ျပီး ဖခင္ျဖစ္သူကုိဒီလုိလွမ္းေျပာလုိက္တယ္။

“ေဖေဖ ေရ ေနာက္ထပ္ ၅မိနစ္ ေနာ္...ေဖေဖ ၅မိနစ္ဘဲ” ဖခင္ျဖစ္သူက ေခါင္းျငိမ့္ျပလုိက္ေတာ့ သား

ျဖစ္သူကေပ်ာ္သြားျပီးခုန္ေပါက္ကစားေနလုိက္တယ္။ ၅မိနစ္ေက်ာ္သြားျပီးေနာက္ ဖခင္ျဖစ္သူ ကထုိင္ေနရာမွ

မွတ္တပ္ရပ္လုိက္ျပီး သားျဖစ္သူကုိထပ္မံလွမ္းေခၚလုိက္တယ္။ “သားေရ အခ်ိန္ျပည့္ျပီ သြားရေအာင္”

သားျဖစ္သူ ကထပ္မံျပီးေခါင္းျငိမ့္ျပလုိက္တယ္။ “ေဖေဖေရေနာက္ထပ္၅မိနစ္ေလာက္ ၅မိနစ္ဘဲ”

ဖခင္ျဖစ္သူက ျပဳံးလုိက္ျပီး “ေကာင္းျပီးသား” “ရွင္က ကေလးအေပၚ သိပ္စိတ္ရွည္တာဘဲေနာ္” ေဘး

အနား မွာ ရွိေသာအမ်ဴိးသမီး လွမ္းေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။အမ်ဳိးသားျဖစ္သူက သူမကုိျပဳံး ျပီး ဒီလုိ

စကားရွည္ကုိ လွမ္းေျပာလုိက္ေတာ့တယ္။ “ကြ်န္ေတာ့္သားၾကီး ကဒီပန္းျခံနားမွာ မူးေနတဲ့

ကားေမာင္းသမား ေၾကာင့္ စက္ဘီးစီးေနရာကေန ကားတုိက္ခံရျပီး မနွစ္ကမွဆုံးသြားတယ္။ကြ်န္ေတာ္က

သားၾကီး သူရ နဲ႕ ဒီလုိမ်ဳိး ပန္းျခံလာတာတုိ႕သူနဲ႕အတူတူေနျပီး အခ်ိန္ကုန္တာမ်ဳိး တုိ႕ မလုပ္နဳိင္ခဲ့ဘူး။

လုပ္ဖုိ႕လဲအခ်ိန္က မေပးနဳိင္ခဲ့ဘူးေလ။ဒီလုိမ်ဳိး အျဖစ္ေတြကုိ ကြ်န္ေတာ့္ သားငယ္ကုိမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။

သားငယ္ကေတာ့သူ၅မိနစ္ေလာက္ ထပ္ ပုိျပီး ကစားရတယ္ဆုိျပီးထင္ေနမွာ။အမွန္တကယ္ေတာ့ကြ်န္ေတာ္

က ရလုိက္တာပါ။ကြ်န္ေတာ္ကသူကစားေနတာကုိေနာက္ထပ္ ၅မိနစ္ပုိျပီးၾကည့္လုိက္ရတာပါ။

ဘဝဆုိတာ ပညတ္ထားတဲ့ အခြင္႔အေရးေတြ ဦးစားေပး အနစ္နာခံမွဳ႕ေတြနဲ႕ျပည့္နက္ေနျခင္း

လည္းျဖစ္တယ္။ သင့္ရဲ႕ဦးစားေပးအနစ္နာ ခံမွဳ႕ ကေရာဘာေတြျဖစ္မလဲ။ဒီေန႔ကစျပီး သင့္ရဲ႕

ခ်စ္ခင္အနွစ္သက္ဆုံးသူကုိ ၅မိနစ္ေလာက္အခ်ိန္ေပးေပးပါ။

အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.piffe.com/inspiration/five-more-minutes.php
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

တုိးတက္မွဴ႕ရရန္ေဆာင္ရြက္ပုံ

တစ္ခါက အလြန္တစ္ရာမွ ဥာဏ္ေကာင္း၍ စီးပြားရွာတတ္သူ ကပ္စီးနဲလွေသာ ငါးကုန္သည္ ဆုိင္ရွင္တစ္ဦး ကုိ

ရုိးသား လွေသာ ဝယ္သူတစ္ဦး က အ့ံၾသ ခ်ီးမြန္းစကားကုိဆုိေနလုိက္တယ္။

"ေနာင္ၾကီး ေရ...ေနာင္ၾကီး က ဘာေတြ ဘယ္လုိ လုပ္လုိ႕ ဒီေလာက္ ထိေတာင္

ေတာ္ေနရတာလဲဗ်။ခင္္ဗ်ား ဘာဘဲလုပ္လုပ္ အကုန္အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္။"

ဆုိင္ရွင္က အျခားဝယ္သူ ေတြ မၾကားေအာင္ နွစ္ကုိယ္ၾကားတုိးညွင္းစြာ ဒီလုိျပန္ေျဖ

လုိက္တယ္။

“က်ြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႕ကုိမွဒီကိစၥ နဲ႕ ပက္သက္ျပီး မေျပာျပဖူးဘူး။ ”

“ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားဟာ အရမ္းရုိးသား ျဖဴ စင္တာေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္ခင္ဗ်ား ကုိေျပာျပပါ့မယ္။ က်ြန္ေတာ္ ဒီလုိ

လုပ္ငန္းေတြကုိ ေကာင္းေကာင္း လည္ပတ္ေနနဳိင္ေအာင္ စဥ္းစားဥာဏ္ေတြရတာက ငါးေခါင္းကုိမ်ားမ်ား

စားလုိ႕ျဖစ္ရတာပါ။ ခင္ဗ်ားလည္း က်ြန္ေတာ္လုိငါးေခါင္းမ်ားမ်ား စားရင္ ဥာဏ္ေကာင္း ျပီး ဘယ္လုပ္ငန္းကုိ

ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆုိတာ သိလာလိမ့္မယ္။”

“ဟုတ္လား ။ခင္ဗ်ား ဆီမွာ အဲဒီငါးေခါင္းေတြေရာင္းလားဗ်။” ရုိးသား ေသာဝယ္သူကေမးလုိက္သည္။

“ေရာင္းတယ္။ ငါးေခါင္းတခု ကုိ ၄ေဒၚလာ ဘဲၾကတယ္။” ဆုိင္ရွင္ကျပန္ေျဖလုိက္သည္။

ရုိးသားေသာဝယ္သူ က ငါးေခါင္း ၃ေကာင္ဝယ္သြားခဲ့သည္။

တပတ္ခန္႕ၾကာေသာအခါ....ထုိရုိးသားေသာဝယ္သူ ကဆုိင္ရွင္ထံျပန္ေရာက္လာျပီး ငါးေခါင္းမွာ အင္မတန္

ခါးေၾကာင္း နွင့္ သူ၏ဥာဏ္ရည္မွာ တုိးတက္လာျခင္း မရွိေၾကာင္း ျပစ္တင္ေျပာဆုိလုိက္သည္။

“ခင္ဗ်ား ငါးေခါင္းစားတာ မလုံေလာက္ေသးလုိ႕ပါဗ်ာ။” ဟု လူလည္ဆုိင္ရွင္ျပန္ေျဖလုိက္သည္။

ထုိအေျဖကုိၾကားေသာ ရုးိသားေသာဝယ္သူ သည္ ငါးေခါင္း အေကာင္ ၂၀ ဝယ္၍ အိမ္သုိ႕ျပန္သြားခဲ့သည္။

နွစ္ပတ္ခန္႕ၾကာေသာအခါ ထုိရုိးသားေသာဝယ္သူ သည္ ေဒါသတၾကီး ျဖင့္ ဆုိင္ရွင္ထံေရာက္လာျပီး

ေျပာလုိက္သည္။

“ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကုိငါးေခါင္း တေကာင္ကုိ၄ေဒၚလာနဲ႕ေရာင္းတယ္။ ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့အဲဒီငါးေခါင္း စား မွ

က်ဳပ္ ဥာဏ္္ေကာင္း ျပီး လုပ္ငန္းသစ္ေတြဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့အေတြးေတြေပၚ လာမယ္ဆုိ။ တကယ္ဆုိ

က်ဳပ္တျခားဆုိင္မွာ ငါးတေကာင္လုံး ဝယ္မယ္ဆုိရင္ တေကာင္လုံး မွ ၂ေဒၚလာဘဲၾကတယ္ဗ်။ ခင္းဗ်ား က

က်ဳပ္ကုိ ငါးေခါင္းခ်ည္းသက္သက္ကုိ၄ေဒၚလာနဲ႕ေရာင္းတယ္။ဒါ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကုိသက္သက္ညစ္ေနတာဘဲ။”

ထုိလူစကားအဆုံးမွာေတာ့ ဆုိင္ရွင္ျဖစ္သူက ဒီလုိျပန္ေျပာလုိက္ေတာ့တယ္။

“ၾကည့္ၾကည့္ ခင္ဗ်ား အရင္ကလုိမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ား ဆီမွာ တြက္ခ်က္တတ္တဲ့ဥာဏ္တုိးလာျပီ။”

(ဘယ္လုိဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ လူတုိင္းလူတုိင္း ဟာသူတုိ႕ဘဝေတြတုိးတက္ဖုိ႕အတြက္ ရုိးသားမွဳ႕နဲ႕ ၾကဳိးစားမွဳ႕ေတာ့ရွိ ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရုိးသားမွဳ႕ကုိအရင္းခံျပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ၾကဳိးစားရင္ေတာ့ ဘယ္သူမဆုိ သူသြားခ်င္တဲ့ပန္းတုိင္ကုိေတာ့ တေန႔ေရာက္ရမွာမလြဲပါဘဲ။ မွန္ကန္စြာၾကဳိးစားနဳိင္ပါေစလုိ႕ဆႏၵျပဳလွ်က္...)

...................................xxx....................xxx....................xxx.........................................................
အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.guy-sports.com/humor/stories/story_fishy.htm
အထက္ေဖာ္ျပပါငါးေခါင္းပုံနွင့္ မူရင္း ေၾကာင္းအရာ ကုိ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ ျပန္လည္ ၾကည့္ရွဳ နဳိင္သည္။

ရြာသားေလးရဲ႕ အျမင္

တခါတုန္းက ေအးခ်မ္း သာယာလွတဲ့ ရြာငယ္ေလးတရြာကုိ အလည္ ေရာက္ လာတဲ့ ျမဳိ႕ၾကီးသား တေယာက္ဟာ ကမ္းေျခေလး တခုမွာ ငါးမွ်ားရာက ျပန္လာတဲ့ ရြာသား တေယာက္ကုိ ေတြ႕ခဲ့တယ္။ ထုိ ရြာသားေလးရဲ႕ ေလွေပၚ မွာ ငါးၾကီးၾကီး ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား ကုိ ေတြ႕ လုိက္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျမဳိ႕ၾကီးသား ျဖစ္သူက ခ်ီးမြမ္း စကားလွမ္းေျပာလုိက္ ျပီး ေမးလုိက္တယ္။

“ မိတ္ေဆြ ဒီငါး ၾကီး ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ၾကီး တာပဲဗ်။ ဘယ္ေလာက္ အခ်ိန္ၾကာၾကာ ဖမ္းလိုက္ရလဲဗ်။”

ရြာသား ျဖစ္သူက ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။ “ သိပ္မၾကာလွပါဘူး ေနာင္ၾကီး ။ေန႔ဝက္ ေလာက္တင္ပါ။ ”

အဲဒီေနာက္မွာ ျမဳိ႕ၾကီးသား ျဖစ္သူက ေမးလုိက္ျပန္တယ္။ “သိပ္ၾကာၾကာမဖမ္းရ ရင္ ၾကာ ၾကာ ေနျပီး ငါးမ်ားမ်ားဖမ္း ေပါ့ဗ်ာ။”

ရြာသားျဖစ္သူက “ က်ြန္ေတာ့္ အတြက္ ဒီေလာက္ဆုိက်ြန္ေတာ္ မိသားစု အတြက္ တပတ္စာ စားဝတ္ေနေရး အတြက္ လုံေလာက္ေနပါျပီ။”

ျမဳိ႕ၾကီးသားျဖစ္သူက “ ဒါဆုိခင္ဗ်ား ရဲ႕ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဘာေတြလုပ္လဲဗ်။” လုိ႕ ေမးလုိက္ျပန္တယ္။

ရြာသားက ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ “ က်ြန္ေတာ္က ေကာင္းေကာင္း အိပ္တယ္။ကေလးေတြ နဲ႕ ဇနီး ကို အခ်ိန္ ေပးတယ္။ မနက္ ေစာေစာထျပီး ရြာဦးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းကပ္တယ္။ ေနာင္ဘဝ အတြက္ဆုေတာင္းတယ္။ တရားက်င့္တယ္။ ညဆုိ တရားေဆြးေႏြးတယ္။”

ျမဳိ႕ၾကီးသားျဖစ္သူက ေလွာင္ေျပာင္ေသာအသံနွင့္ “ က်ြန္ေတာ္ က အေမရိကန္နဳိင္ငံ မွာရွိတဲ့ နာမည္ၾကီး တဲ့ တကၠသုိလ္ က စီးပြားေရး အဓိက နဲ႕ ေက်ာင္းျပီးတာပါ။ မိတ္ေဆြသာ မိတ္ေဆြရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကုိ ငါးမ်ားမ်ား ရေအာင္မွ်ား ျပီး ေန႕ တုိင္းၾကဳိးစားမယ္ ဆုိရင္ ေနာက္ ဆုိ ေလွၾကီးၾကီးဝယ္ နဳိင္မယ္။ ေလွၾကီးၾကီး ရျပီးရင္ ေနာက္ ေလွ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကုိ ထပ္ဝယ္ မယ္။ ဒီအက်ဴိးဆက္ေတြေၾကာင့္ မိတ္ေဆြ ဆီမွာ ေလွေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပုိင္ဆုိင္ နဳိင္လာမယ္။ ျပီးရင္ မိတ္ေဆြကုိယ္တုိင္ ျမဳိ႕ၾကီး ကုိ္တက္ ျပီး ငါးေတြ၊ ငါးေျခာက္ေတြ ေရာင္းမယ္။ အဲဒီကေန တဆင့္ နိဳင္ငံျခား ကုိ ဒါရုိက္ တင္ေရာင္းမယ္။ မိတ္ေဆြဟာ ကုိ္ယ္တုိင္ငါးမွ်ားမယ္။ ကုိ္ယ္တုိင္ ေရာင္းမယ္။ ဒီ အက်ဴိးဆက္ေတြေၾကာင့္ ကုမၼဏီ ေတြဖြင့္မယ္။ ျပီးရင္ ဒီ လုိ ေသးငယ္တဲ့ ျမဴိ႕ ကေန ျမဳိ႕ ၾကီး ကု္ိ ေျပာင္းမယ္။ အဲဒီကေန တဆင့္ စကၤာပူ မွာ အိမ္ဝယ္ မယ္။ ၾသစေၾတးလ် မွာ အ္ိမ္ဝယ္ မယ္။ ဂ်ပန္ မွာ အိမ္ဝယ္ မယ္။ ဒါ ဆုိရင္ ဘယ္ ေနရာမဆုိ သြားခ်င္သလုိ သြားလုိ႕ ရျပီ ေလ ။ မဟုတ္ဘူးလားဗ်။”

ရြာသားၾကီး ဟာစကားအရွည္ ၾကီး ေျပာခ်လုိက္တဲ့ ျမဳိ္႕ၾကီးသား ကုိ ၾကည့္လုိက္ ျပီး ဒီ လုိေမးလုိက္တယ္။ “ဒါနဲ႕ အဲဒါေတြ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႕ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ လုိလဲဗ်။”

ျမဳိ႕ၾကီးသား က “အင္းအနည္းဆုံး ၂၀ - ၂၅ နွစ္ေလာက္ လုိတယ္။”

“ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ။ ကဲ အဲဒီလုိ ခ်မ္းသာလာျပီးရင္ ေနာက္ ဆက္ ျပီးဘာေတြ ျဖစ္အုံး မွာလဲဗ်။” ရြာသားၾကီး က ထပ္ေမးျပန္တယ္။

ျမဳိ႕သားၾကီး ကရယ္ေမာလုိက္ျပီး ေျပာလုိက္တယ္။ “ ခင္ဗ်ားအဲဒီလုိခ်မ္းသာလာျပီးရင္ ခင္ဗ်ားကူမၼဏီ ကေန ရွယ္ယာေတြ ကုိ ေခၚျပီး ေရာင္းမယ္။အဲဒီေနာက္ မွာ မိတ္ေဆြက ကမာၻေပၚ မွာ ကုေဋ ၾကြယ္ သူေဌးၾကီးျဖစ္ျပီေပါ့ဗ်ာ။”

“ကုေဋၾကြယ္ သူေဌးၾကီး ဟုတ္လား ေရာင္ရင္း။ အဲဒီလုိျဖစ္ ျပီး သြားရင္ေကာ ဘာေတြ ျဖစ္အုန္းမလဲ။” ရြာသား က ထပ္တခါေမးလုိက္ျပန္တယ္။

ျမဳိ႕ၾကီးသားက ရြာသားၾကီး ကုိ ေသခ်ာစြာဒီလုိ ျပန္ေျပာ လုိက္ျပန္တယ္။ “အဲဒါ ေတြ အားလုံး ျဖစ္ ျပီးသြားရင္ မိတ္ေဆြ ေအးေအး ေဆးေဆး အနားယူလုိိ႔ ရျပီ။ ရွယ္ယာေတြ အကုန္ေရာင္း။အိမ္ေတြ အကုန္ေရာင္း ။ျပီးရင္ ဒီ လုိ ေအးခ်မ္းသာယာ ျပီးေနခ်င္စရာ ေကာင္းလွတဲ့ ရြာ ကေလး မွာေန။ ျပီးရင္ ေကာင္းေကာင္း အိပ္။ကေလးေတြ နဲ႕ ဇနီး ကို အခ်ိန္ ေပး။ မနက္ ေစာေစာထျပီး ရြာဦးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းသြားကပ္။ ေနာင္ဘဝ အတြက္ဆုေတာင္း။ တရားက်င့္။ ညဆုိ တရားေဆြးေႏြး။ဘယ္လုိလဲမိတ္ေဆြ မေကာင္းေပ ဘူးလား။ ”




(က်ြန္ေတာ္တုိ႕တေတြဟာ အိမ္အေပၚ ထပ္က လူကုိၾကည့္ျပီး အားၾကဳိးမာန္တက္ ေန႔မအား ညမနား စိတ္ပန္း လူပန္း ၾကဳိးစား မေနသင့္သလုိ အိမ္ေအာက္ထပ္က လူကုိ ၾကည့္ျပီး ျပဳံးေပ်ာ္ရႊင္ျမဴး မေနသင့္ပါဘူးေလ။ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ တေတြဟာ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ေရာက္ရွိတဲ့ ေနရာေလးမွာ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ စြာျဖင့္ ၾကဳိးစားေနထုိင္သင့္ ပါတယ္ေလ။ အမွန္တကယ္ ေတာ့တခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ သြားရမယ့္ ပန္းတုိင္က တေနရာတည္းပါ။ ဒီလုိပန္းတုိင္ တူမယ့္ ေနရာေလး ကုိ ဘယ္လုိပုံစံမ်ဳိး နဲ႕ ေရာက္တာေလးပဲ ကြာဟ တာပါ။တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ ျခင္းျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ နဳိင္ပါေစ။)

အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.naute.com/inspiration/fisherman.phtml
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

အီးေမးလ္ လိပ္စာအမွား

အီလက္ႏြိဳင္း ျပည္နယ္ မွာ ေနထုိင္တဲ့ အမ်ဳိးသားတေယာက္ ဟာနွင္းေတြ တဖြဲဖြဲက် ေနျပီး နွင္းေတြနဲ႕ ျပည့္

ေနတဲ့ ခ်ီးကာဂုိ ျပည္နယ္ ကေန ရာသီဥတု သာယာျပီး အပူခ်ိန္ အားေကာင္း တဲ့ ဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္ ဖက္ကုိ

ရုံးပိတ္ရက္ မွာ အပန္းေျဖ ခရီးထြက္ ခဲ့ၾကတယ္။

အဲဒီအမ်ဳိးသားရဲ႕ ဇနီး ျဖစ္သူကေတာ့ အလုပ္ကိစၥ ေၾကာင့္ ခရီး ထြက္ေနျပီး ေနာက္တေန႔ မွ ခင္ပြန္းျဖစ္သူနဲ႕ ဖေလာ္ရီဒါမွာေတြ႕ ဖုိ႕ ခ်ိန္းထား ခဲ့တယ္။

အမ်ဳိးသားျဖစ္သူ ဟာဟုိတယ္ ကုိေရာက္တဲ့အခါ မွာ သူရဲ႕ ဇနီးျဖစ္သူ ဆီကုိ အီးေမးလ္ပုိ႕ဖုိ႕ ကုိ

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္တယ္။

အမ်ဳိးသား ျဖစ္သူဟာ သူ႕ဇနီးျဖစ္သူရဲ႕ အီးေမးလ္လိပ္စာ ရုိက္တဲ့ အခါမွာ သူဟာ စာလုံးတစ္လုံး ရုိက္ဖုိ႕

က်န္သြားခဲ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ သူရဲ႕အီးေမးလ္ဟာ အမ်ဳိးသၼီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အီးေမးလ္လိပ္စာ ကုိ ေရာက္သြားခဲ့တယ္။

အမွန္တကယ္ ေတာ့ အီး ေမးလ္ ပုိင္ရွင္ျဖစ္သူ (အမ်ဳိးသၼီး) ရဲ႕ ခင္ပြန္း ျဖစ္သူက မၾကာေသးခင္ကမွ ဆုံးပါးသြားခဲ့တယ္။

ခင္ပြန္းသည္ ဆုံးပါးသြားတာေၾကာင့္ဝမ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္ေနတဲ့ မုဆုိးမျဖစ္သူဟာ သူမအီးေမးလ္ေတြ ကုိ

မစစ္ေဆးတာ ၾကာသြားတာေၾကာင့္စစ္ေဆးေန ခဲ့တယ္။

သူမဟာ ကြန္ျပဴတာ ဖန္သားျပင္ကုိ ေငးေမာေနခဲ့တယ့္ ခဏ အၾကာမွာေတာ့ ရုတ္တရက္

ေအာ္ဟစ္ လုိက္ျပီး ကြန္ျပဴတာ ၾကည့္ေနတဲ့ ခုန္ေလးေပၚကေန ၾကမ္းျပင္ေပၚ ကုိေနာက္ျပန္လဲက်သြားတယ္။

သူမရဲ႕ အသံေၾကာင့္ အိမ္သူ/သား ေတြဟာ သူမရဲ႕ အခန္းထဲကုိ ဝရုန္းသုန္းကား ေျပးလာၾကျပီး

အ့ံအားသင့္ေနတဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ႕ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာလဲက်ေနတဲ့ သူမ နွင့္ ကြန္ျပဴတာေပၚမွာ ေရးထားတဲ့

စာသားေတြ ကုိ ေတြ႕လုိက္ ၾကတယ္။

ကြန္ျပဴတာ ေပၚကစာေတြကေတာ့

(ခ်စ္လွစြာေသာမိန္းမေရ....

ကုိယ္ အခုမွဘဲ စာရင္းေပးလုိက္တယ္။

မိန္းမ မနက္ျဖန္ ဒီကုိလာဖုိ႕ အတြက္ ၾကဳိတင္ျပင္ဆင္မႈေတြ အခုမွဘဲျပီးသြားတယ္။

မနက္ျဖန္ ေတြ႕မယ္ေနာ္ မိန္းမ။


စာၾကြင္း။ ။ မိန္းမေရ ဒီမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ကုိ ပူတယ္။)

.................................................................................................................................
အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://inspireme.net/funny_stories/101-funny-short-stories.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

(သတင္းစာထဲမွာ ဒါေလးကုိထည့္ေပးပါ။ )

(ဒီအေၾကာင္းအရာ ကေတာ့ မိန္းမၾကီး တေယာက္ဟာ သူရဲ႕ ေယာက်ာၤး ေသဆုံးမႈ ကုိ နာေရး ေၾကျငာတဲ့ သတင္းစာ မွာ သတင္းထည့္ဖုိ႕ အတြက္ ဖုန္းေျပာဆုိတဲ့ အျဖစ္ေလးတခုပါ။)

.........................................................................................................

“ဟယ္လုိ မဂၤလာပါ (....) သတင္းဌာန ကပါ။” ျမဳိ႕ကေလးတျမဳိ႕ ကသတင္းစာဌာန တခုမွာ သတင္းလက္ခံသူ တေယာက္ ဖုန္းေျဖလုိက္ေသာအသံျဖစ္သည္။

တဖက္ဖုန္းမွ အမ်ဳိးသၼီး တေယာက္ စကားသံၾကား လုိက္ရသည္။“ဟုတ္ကဲ့ နာေရးေၾကာျငာထည့္ ခ်င္လုိ႕ပါ။ ဘယ္လုိေပးရပါသလဲ”

“စာတလုံး ကုိ ၅ေဒၚလာ ေပးရပါတယ္။” မိန္းမၾကီးေမးခြန္းကုိ တဖက္မွ ျပန္ေျဖလုိက္သည္။

“ ေကာင္းပါျပီ။ ရွင့္မွာ က်ြန္မေျပာတာကုိလုိက္ေရးဖုိ္႕ အဆင္သင့္ရွိျပီလား။”

“ဟုတ္ကဲ့ဗ် အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါျပီ။”

“အုိ ေက ဒါေလးကုိေရးေပးပါ။ (ကုိေအး ေသသည္)”

“ေဆာရီးဘဲခင္ဗ်။က်ြန္ေတာ္ တခုေျပာဖုိ႕က်န္သြားတယ္ဗ်။ နာေရးေၾကျငာက အနည္းဆုံး စာလုံး (၁၀)လုံး ထည့္ရတယ္ဗ်။ အခု ဟာက (၄)ေလးလုံးပဲ ရွိေသးတယ္ဗ်။” သတင္းလက္ခံသူကျပန္ေျပာလုိက္သည္။

“ဟင္းးးးးး” တဖက္က အမ်ဳိးသၼီး သက္ျပင္းရွည္ခ် လုိက္သံျဖစ္သည္။

“ ရွင္က အေရးၾကီးတာ ကုိေမ့ေနတယ္” ဖုန္းစကားေျပာသံ တခဏမွ် တိတ္ဆိတ္သြားသည္။ “ရွင့္မွာ ေဘာလ္ပင္ နွင့္ စာရြက္ ရွိတယ္ေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့ဗ်”

“ေကာင္းျပီ ဒါကုိေရး လုိက္ပါ။ (ကုိေအး ေသသည္။သူ႕ကားေရာင္းရန္ ရွိသည္။)

...................................xxx....................xxx....................xxx.........................................................
အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.inspireme.net/funny_stories/ ... tories.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ႏြားနဳိ႕တခြက္

တခါတုန္းက ဆင္းရဲသားလူငယ္ေလး တေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူရ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ကုန္ပစၥည္း ေလး ေတြ ကုိတအိမ္ဝင္ တအိမ္ထြက္ လုိက္လံလည္ပတ္ ေရာင္းျခင္းအားျဖင့္ သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ေက်ာင္းစရိတ္ကုိ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ မွာရွာေဖြခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြမွာ လည္ပတ္ေရာင္းရင္း သူဟာ ျမဳိ႕ကေလးတျမဳိ႕ ကုိ အေရာက္ မွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕လက္ထဲမွာ ပုိက္ဆံေလး တျပားဘဲ ရွိေနခဲ့တယ္။ သူဟာ ဗုိက္အရမ္း ကုိ စာေလာင္လွေသာ္ လည္း ပုိက္ဆံအလုံအေလာက္ မရွိတာေၾကာင့္ သူ႕မွာ အခက္ေတြ႕ ေနခဲ့တယ္။ ေနာက္ တအိမ္ကုိ သူပစၥည္း ေရာင္းဖုိ႕ အေရာက္မွာေတာ့ သူဟာ ထမင္းေတာင္းစားဖုိ႕ ကုိ ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။ သုိ႕ေပမယ့္လည္း အိမ္ေပါက္ဝကုိ ေရာက္ တဲ့အခါမွာ တံခါးလာဖြင့္ေပးတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ငယ္ကုိၾကည့္ ျပီး သူဟာ ထမင္းေတာင္းစား ဖုိ႕ အစီအစဥ္ေပ်ာက္ကြယ္သြား ခဲ့တယ္။ သူဟာထမင္းအစား ေရတခြက္ကုိသာ ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္။
သူမဟာ ကုိသူရ ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ အကဲခတ္ၾကည့္လုိက္တယ္။ သူဟာဆာေလာင္ေနပုံ ရတာေၾကာင့္ ေရအစား ႏြားနဳိ႕ အျပည့္ တခြက္ ယူလာျပီးေပးလုိက္တယ္။ ကုိသူရ ဟာအမ်ဳိးသမီးယူလာေပးတဲ့ ႏြားနဳိ႕ ကုိ ေအးေဆးစြာေသာက္လုိက္ ျပီး အမ်ဳိးသမီး ကုိလွမ္းေမးလုိက္တယ္။ “က်ြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲဗ်။ ”
“ရွင္ဘာတခုမွေပးစရာ မလုိပါဘူး” လုိ႕ သူမ လွမ္းေျဖလုိက္တယ္။ “က်ြန္မ အေမကသင္ေပးထားပါတယ္။ ေစတနာနဲ႕ ကူညီတာအဖုိးအခ မယူရပါဘူးရွင္”
အဲဒီေနာက္မွာ လူငယ္ေလးဟာ “က်ြန္ေတာ့္ ရင္ထဲကေန ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။” လုိ႕ေျပာျပီး သူမအိမ္ကေနထြက္လာခဲ့တယ္။ သူမ တုိက္လုိက္တဲ့ နဳိ႕တခြက္ ဟာလူငယ္ေလးျဖစ္တဲ့ ကုိသူရ အတြက္ေတာ့ အားအင္ေတြျပန္လည္ျပည့္စုံေစသာမက ကုိသူရ ရင္ထဲမွာ သူစိမ္းတေယာက္ ရဲ႕ကူညီတတ္မႈ႕ေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ေနမိေတာ့တယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ျဖစ္ျပီး နွစ္ေတြအတန္ၾကာတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အဲဒီအမ်ဳိးသမီး ျဖစ္သူဟာ အျပင္းအထန္ ဖ်ားပါေတာ့တယ္။သူမတုိ႕ ျမဳိ႕ က ဆရာဝန္ေတြဟာ အေထြေထြ ကုသတဲ့ သာမန္ဆရာဝန္ေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ သူမရဲ႕ ေရာဂါကုိ ေကာင္းမြန္စြာမကုသနဳိင္ခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူမကုိအနီးနားမွာရွိတဲ့ ျမဳိ႕ၾကီးတစ္ျမဳိ႕ မွာအထူးကုဆရာဝန္ ေတြနဲ႕ ျပသဖုိ႕ သူမကုိလႊတ္လုိက္တယ္။
သူမ ေရာက္လာတဲ့ ေဆးရုံမွာ ေတာ့ ေဒါက္တာ သူရ ဟာ ေဆးရုံအုပ္ဆရာဝန္အျဖစ္ တာဝန္ၾက ေနခဲ့ ပါတယ္။ ေဒါက္တာသူရ ဟာ လူနာစာရင္းမွာ လူနာရဲ႕ ျမဳိ႕နာမည္ေလးၾကားျပီး စိတ္ေစာစြာနဲ႕သူမရွိရာ လူနာေဆာင္ ကုိ မေျပးရုံတမယ္ အေျပး ကေလးေရာက္ လာ ခဲ့ ပါတယ္။ သူမအနီးနားေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ သူမ ကုိ ခ်က္ျခင္းဘဲမွတ္မိလုိက္တယ္။ ေဒါက္တာ သူရ ဟာအဲဒီေန႕ မွာ အိမ္မျပန္ေတာ့ပဲ သူမ ရဲ႕ ေသြးစစ္တန္းစာရြက္ ေတြကု္ိ ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးျပီး သူမရဲ႕ ေရာဂါကုိ ေဒါက္တာ သူရ ဟာအေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ကုသခဲ့တယ္။ ေဒါက္တာသူရ ရဲ႕ ၾကဳိးစားပမ္းစားကုသမႈ႕ေၾကာင့္ သိပ္မၾကာ လွတဲ့ရက္ ေတြမွာ သူမရဲ႕ ေရာဂါဟာေပ်ာက္ကင္းခဲ့ရတယ္။ သူမရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေဆးရုံ ဆင္းရမယ့္ ရက္ မွာေတာ့ ေဒါက္တာသူရဟာ ကုန္က်စရိတ္တြက္ခ်က္တဲ့ဌာန မွာ သူမရဲ႕ ေနာက္ဆုံးကုန္က်ေငြ စာရင္း ျဖတ္ပုိင္း ကုိ သြားယူျပီး စာရင္းျဖတ္ပုိင္းေပၚကစာရြက္ အလည္တည့္တည့္မွာ တစုံတခုကုိေရးခ်လုိက္တယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ ျဖတ္ပုိင္းေလးကုိ သူမဆီကုိ ပုိ႕လုိက္တယ္။ သူမ ဟာလူနာ ကုန္က်ေငြ ျဖတ္ပုိင္းကုိ ဖြင္႕မၾကည့္ရဲေအာင္ပါဘဲ။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီ ကုန္က်ေငြဟာ သူမတသက္လုံးရွာထားသမွ်ပုိက္ဆံ ေတြနဲ႕ ေပးဆပ္ရင္ေတာင္ လုံေလာက္မယ္လုိ႕ေတာင္ သူမ မထင္ထားလုိ႕ ပါဘဲ။
သူမဟာေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ စိတ္အားတင္းျပီး ျဖတ္ ပုိင္းေလးကုိ လွန္ၾကည့္လုိက္တယ္။ သူမ ျဖတ္ပုိင္း ေလး ကုိၾကည့္ျပီး သူမမ်က္လုံး မွာ ေတာ့ မယုံၾကည္နဳိင္တဲ့ အရာေတြနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ေနပါတယ္။ အဲဒီမ်က္ရည္ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္လုိ႕က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြျဖစ္မွာပါ။ သူမျဖတ္ပုိင္းေပၚက ဖတ္လုိက္ရတဲ့ စာကေတာ့
“ ဤျဖတ္ပုိင္းအား သန္႕စင္ေသာႏြားနဳိ႕တခြက္ျဖင့္ ရွင္းျပီး ”





(တစ္ပါးသူအား ေစတနာျဖင့္ ကူညီတတ္ျခင္းသည္ ျမတ္ေသာမဂၤလာ တစ္ပါးပင္ ျဖစ္သည္။)


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.naute.com/inspiration/glass.phtml
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

အသြား အျပန္

သူ႕ ရဲ႕ နာ မည္ က ဖလိန္းမင္း{Fleming} ပါ။သူ ဟာ စေကာ့တလန္ မွာ ေန ထုိင္ တဲ့ လယ္ သမား ၾကီး တ ေယာက္ ျဖစ္ ပါ တယ္။ တ ေန႔ မွာ သူ ဟာ သူ႕ မိ သား စုဝမ္း ဝ ေရး အ တြက္ လုပ္ ကုိင္ ေန စဥ္ မွာ အ နီး ဝန္း က်င္ ႏႊံ အုိင္ နား က လူ တ ေယာက္ ေအာ္ ဟစ္ အ ကူ အ ညီ ေတာင္း သံ ၾကား လုိက္ ရ တယ္။
“ကယ္ ၾက ပါ ဦး။ ကယ္ ၾက ပါ ဦး ။” သူ ဟာ လုပ္ လက္စ အ လုပ္ ကုိ ရပ္ ျပီး အ သံ လာ ရာ ဘက္ ကုိ ဦး တည္ ျပီး ေျပး လာ ခဲ့ တယ္။ အ သံ ထြက္ ေပၚ လာ တဲ့ ေန ရာ ကုိ ေရာက္ လာ တဲ့ အ ခါ မွာ သူ ဟာ ႏႊံ နစ္ ေန တဲ့ လူ ငယ္ ေလး တ ေယာက္ ကုိ ေတြ႕ လုိက္ ရ တယ္။ ထုိ လူ ငယ္ ေလး ဟာ သူ႕ ရဲ႕ ခါး လယ္ ေလာက္ ထိ ႏႊံ နစ္ ေန ျပီး ႏႊံ ထဲ မွာ ရုန္း ကန္ ျပီး ေအာ္ ဟစ္ အ ကူ အ ညီ ေတာင္း ေန ပါ တယ္။ လယ္ သမား ၾကီး ဖလိန္းမင္း{Fleming} ဟာ ေၾကာက္ ရႊံ႕ ထိတ္ လန္႕ စြာ အ ကူ အ ညီ ေတာင္း ေန တဲ့ လူငယ္ ေလး ကုိ ေသ မယ့္ ေဘး က ေန ကယ္ တင္ လုိက္ တယ္။
ေနာက္ တ ေန႔ ေရာက္ လာ တဲ့ အ ခါ မွာ ေတာ့ လွ ပ ခန္႕ ညား တဲ့ သယ္ ယူ ပုိ႕ ေဆာင္ ေရး အ တြက္ အ သုံး ျပဳ တဲ့ ျမင္း လွည္း ေလး တ စီး ဖလိန္းမင္း{Fleming} ရဲ႕ လယ္ ခင္း နား က အိမ္ မွာ ထုိး စုိက္ လာ တယ္။ အဲ ဒီ လွည္း ေပၚ က ေန အ ဆင့္ အ တန္းျမင့္ မား တဲ့ ဝတ္ ေကာင္း စား လွ ေတြ ဝတ္ ဆင္ ထား တဲ့ ဂုဏ္ က်က္ သ ေရ ထင္ ရွား ၾကီး ျမတ္ တယ္ လုိ႕ ထင္ ရ တဲ့ လူ ခန္႕ ၾကီး တ ေယာက္ ဆင္း လာ ပါ တယ္။ ျပီး ေနာက္ မွာ အဲဒီ လူ ဟာ လယ္ သမား ၾကီး ဖလိန္းမင္း{Fleming} ကုိ သူ ဟာ မ ေန႕ တုန္း က ဖလိန္းမင္း{Fleming} ကယ္ လုိက္ တဲ့ လူ ငယ္ ေလး ရဲ႕ ဖ ခင္ ျဖစ္ ေၾကာင္း နဳတ္ ဆက္ လုိက္ တယ္။
" က်ြန္ ေတာ္ ခင္ဗ်ား ကုိ တ ခုခု လုပ္ ေပး ခ်င္ တယ္ ဗ်ာ ။ခင္ ဗ်ား ဟာက်ြန္ ေတာ္ သား အ သက္ ကုိ ကယ္ ခဲ့ တယ္ တဲ့ ေက်း ဇူး ရွင္ ျဖစ္ တယ္ ” လုိ႕ လူခန္႕ ၾကီး က လယ္သမား ၾကီး ကုိ လွမ္း ေျပာ လုိက္ တယ္။
“ မ ဟုတ္တာ ဗ်ာ ။က်ြန္ ေတာ္ သူ႕ အ သက္ ကုိ ကယ္ လုိက္ တာ တခုခု ျပန္ ရ ခ်င္ လုိ႕ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး ဗ်ာ။”
စေကာ့တလန္ လူမ်ဳိး ျဖစ္ တဲ့ လယ္ သ မား ၾကီး ဟာ ရုိး သား စြာ နဲ႕ လက္ ကုိ ခါ ရမ္း ျပီး ေတာ့ ျပန္ ေျပာ လုိက္ တယ္။
တ ခ်ိန္ တည္း မွာ ဘဲ လယ္ သမား ၾကီး ရဲ႕ သား ဟာ လယ္ သမား ၾကီး ရဲ႕ စုတ္ ခ်ာ ညံ့ ဖ်င္း လွ တဲ့ တဲ ေလး ထဲ က ေန ထြက္ လာ တယ္။
“အဲဒါ ခင္ဗ်ား သား လား ဗ်” လူခန္႕ ၾကီး က ေမး လုိက္ တယ္။
“ဟုတ္ ပါ တယ္” လယ္ သမား ၾကီး က ဝင့္ ၾကြား စြာ ျပန္ ေျဖ လုိက္ တယ္။
“ဒါ ဆုိ ဒီ လုိ လုပ္ ဗ်ာ ။ ခင္ ဗ်ား က်ြန္ ေတာ္ ေျပာ တာ လက္ မ ခံ ဘူး ဆုိ ရင္ ခင္ဗ်ား သား ကုိ က်ြန္ ေတာ္ ေခၚ သြား မယ္။ ျပီး ရင္ သူ႕ ပ ညာ ေရး ကုိ အ စ အ ဆုံး က်ြန္ ေတာ္ တာ ဝန္ ယူ ပါ ရ ေစ ဗ်ာ။ ခင္ ဗ်ား သား ကုိ ခင္ ဗ်ား ဂုဏ္ ယူ ေလာက္ တဲ့ ပညာ တတ္ ၾကီး မ ျဖစ္ ေစခ်င္ ဘူး လား။ ဒါ ကုိ ေတာ့ ခြင့္ ျပဳ ပါ ေနာ္။” လုိ႕ လူ ခန္႕ ၾကီး က ေတာင္း ဆုိ လုိက္ တယ္။
လယ္ သမား ၾကီး ခြင့္ ျပဳ ခ်က္ ရ ျပီ ေနာက္ မွာ လူ ခန္႕ၾကီး ဟာ သူ႕ ဂတိ အ တုိင္း လယ္ သမား ၾကီး ဖလိန္း မင္း{Fleming} ရဲ႕ သား ျဖစ္ သူ ပ ညာ ေရး ကုိ အ စစ အ ရာ ရာ မွာ တာ ဝန္ ယူ ခဲ့ တယ္။ အ ခ်ိန္ တန္ တဲ့ အ ခါ မွာ လယ္ သ မား ၾကီး ဖလိန္းမင္း{Fleming} သား ဟာ လန္ဒန္ မွာ ရွိ တဲ့ စိန္႕မယ္ရီေဆးရုံ ေဆး ပညာ ေက်ာင္း{St.Mary's Hospital Medical School} ကေန ဘြဲ႕ ရ ခဲ့ တယ္။
ျပီး ေတာ့ လည္း ပဲ ဖလိန္းမင္း{Fleming} သား ျဖစ္ သူ ဟာ ပင္နီစင္လင္ ေဆး ကုိ ေဆး ပညာ မွာ ရွာ ေဖြ အ သုံး ျပဳ သူ (ဆာ အဲလက္ဆန္ဒါး ဖလိန္းမင္း){Sir Alexander Fleming} ဆုိ ျပီး ကမာၻ႕အ နွံ႕ အ ျပား မွာ နာမည္ၾကီး ထင္ ရွား ေက်ာ္ ၾကား ခဲ့ တယ္။
နွစ္ အ နည္း ငယ္ ၾကာ တဲ့ ေနာက္ မွာ လူခန္႕ ၾကီး ရဲ႕ သား ဟာ အ ဆုပ္ ေရာင္ တဲ့ ေရာဂါ ေဝဒနာ ျဖစ္ ေပၚ ခဲ့ ေသာ္ လည္း ပင္နီစင္လင္ ေဆး က ကယ္ တင္ နဳိင္ ခဲ့ တယ္။
လူခန္႕ ၾကီး နာ မည္ ဟာ (ေလာ့ ရန္ေဒၚဖ္ ခ်က္အင္းလ္) {Lord Randolph Churchill} ျဖစ္ ျပီး
သူ႕ သား နာ မည္ က ေတာ့ (ဆာ ဝင္စတန္ ခ်က္အင္းလ္){Sir Winston Churchill} ျဖစ္ ပါ တယ္။
တ ခါ မွာ ေတာ့ စာ ဆုိ တ ေယာက္ က ဒီ လုိ ေျပာ ဖူး ပါ တယ္။ ကုိယ္ က မ ေကာင္း တာ ပဲ လုပ္ လုပ္ ေကာင္း တာ ပဲ လုပ္ လုပ္ အဲဒီ အ ၇ာ က ကု္ိယ့္ ဆီ ကုိ ျပန္ လာ စ ျမဲ ပါ ပဲ။

[ကုိယ့္ ကု သုိလ္ ကံ ကုိယ့္ ဆီ ျပန္ ကုိယ့္ ထံ ျပန္ ေရာက္ သည္။ ကုိယ့္ အ ကု သုိလ္ ကံ ကုိယ့္ ဆီ ျပန္ ကုိယ့္ ထံ ျပန္ ေရာက္ သည္။]

ေစတနာျဖင့္
အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/alexander_fleming.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

အခံရခက္တဲ့စကား

သူမ ဟာ ရုတ္ တ ရက္ ျဖတ္ သြား တဲ့ သူစိမ္း ေယာက်ၤား တ ေယာက္ ကုိ မေတာ္တဆ တုိက္ မိ သြား သည္။ " အုိ... ေဆာရီး ေနာ္ ေက် ဇူးျပဳ ျပီး ခြင့္ လႊတ္ ပါ။ " သူမ နဳတ္ ဖ်ား က ေန ေျပာ လုိက္ တဲ့ စကား သံ ပါ။ သူ က လည္း " က်ြန္ ေတာ္ ေကာ ပဲေဆာ ရီး ပါဗ်ာ။ က်ြန္ ေတာ္ က ေရွ႕ တည့္တည့္ ကုိ ေသခ်ာ မ ၾကည့္ မိဘူး ျဖစ္ သြား တယ္ "။ ဟုတ္ ပါ တယ္ က်ြန္ မ တု္ိ႕ နွစ္ ေယာက္ ဟာ တ ေယာက္ နဲ႕ တ ေယာက္ မသိ ၾက ပဲ အ ရမ္း ကုိ ယဥ္ေက်း စြာ ေျပာ ဆုိ ဆက္ ဆံ ၾက ပါ တယ္။ က်ြန္ မ တုိ႕ နွစ္ ေယာက္ ဟာ ကုိယ္ စီ နွဳတ္ ဆက္ လုိက္ ၾက ျပီး ကုိယ္ ဦး တည္ ၇ာ ဘက္ ဆီ ကုိ ထြက္ ခဲ့ ၾက တယ္။ ဒါ ေပ မယ့္ အိမ္ မွာ ၾက ေတာ့ ၾကီး သည္ ျဖစ္ ေစ၊ ငယ္ သည္ ျဖစ္ ေစ က်ြန္ မ တုိ႕ ခ်စ္ ခင္ နွစ္ သက္ တဲ့ သူ ေတြ ကုိ ေတာ့ ဒီ လုိ ေျပာ ၾက တာ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး။ အဲ ဒီ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ ေလး ျဖစ္ ျပီး သိပ္ မ ၾကာ တဲ့ အဲ ဒီ ေန႕ မွာ ပဲ သူ မ ဟာ မီး ဖုိ ေခ်ာင္ မွာ ခ်က္ ျပဳတ္ ေန ခဲ့ တယ္။ သိမ္ မ ၾကာ တဲ့ အ ခ်ိန္ ေလး မွာ ပဲ သူ မ ရဲ႕ သား ျဖစ္ သူ ဟာ သူ မ မ သိ ေအာင္ သူ မ ေနာက္ မွာ ရပ္ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ မ ဟာ သူမ ရဲ႕ ခႏၶာကုိ္ယ္ ကုိ ရုတ္ တ ရက္ လွည့္ လုိက္ တဲ့ အခါ မွာ သား ျဖစ္ သူ နဲ႕ တုိက္ မိ ျပီး၊ သား ျဖစ္ သူ ဟာ ေနာက္ ျပန္ လွဲ ၾက မ တတ္ ျဖစ္ သြား ခဲ့ ရ တယ္။ သူမ ဟာ အ လုပ္ ရွဴပ္ ေန တဲ့ ၾကား ထဲ ဒီ သား က တ ေမွာင့္ ဆုိ တဲ့ အ ေတြး နဲ႕ " ဖယ္ စမ္း ။ ဖယ္ စမ္း။ ငါ့ ေရွ႕ က အ ခု ထြက္ သြား စမ္း။ ဒီ နား မွာ လာ ရပ္ မ ေန နဲ႕ " အ စ ရွိ သျဖင့္ အ ေမ ျဖစ္ သူ ဟာ မ်က္ ေမွာင္ ကုတ္ ျပီး ေအာ္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ သား ျဖစ္ သူ ဟာ အ ေမ့ ေအာ္ သံ ေၾကာင့္ စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ ျပီး အ ေမ့ နား က ေန တိတ္ တ ဆိတ္ ထြက္ ခြာ သြား ျပီး သူ႕အ ခန္း ထဲ မွာ သြား လဲွ ေန ခဲ့ တယ္။ သူမ ဟာ သူမ ဘယ္ ေလာက္ ထိ အ ခံ ရ ခက္ ေအာင္ သား ျဖစ္ သူ ကုိ ေအာ္ ေျပာ လုိက္ တယ္ ဆုိ တာ ကုိ သတိ မ မူ မိ လုိက္ ပါ ဘူး။ သူ မ ဟာ လုပ္ စ ရ ရွိ တာ ေတြ ကုိ ဆက္ လုပ္ ျပီး ဧည့္ ခန္း ထဲ ကုိ ေ၇ာက္ လာ ခဲ့ တယ္။ ဧည့္ ခန္း ထဲ မွာ ရွင္း စ ၇ာ ရွိ တာ ဆက္ လက္ ရွင္း ျပီး ရုတ္ တရက္ ဧည့္ ခန္း စား ပြဲ ေပၚ ကုိ သူမ မ်က္ လုံး ေတြ ေရာက္ သြား ေတာ့ တယ္။ စား ပြဲ ေပၚ မွာ ပန္း စည္း ေလး တ စည္း ရွိ ေန ျပီး ပန္း စည္း အ ေပၚ မွာ ေတာ့ စာ ျဖဴ ေလး တ ေစာင္ ရွိ ေန ခဲ့ တယ္။ “ေမေမပန္ဖုိ႕ သား လက္ေဆာင္” တဲ့ စာ ေပၚ မွာ ေရး ထား တာ ေတြ႕ လုိက္ ရ တယ္။ သူမ နင့္ က နဲ ျဖစ္ သြား တယ္။ က်ြန္ မ သား ျဖစ္ သူ ကုိ ေအာ္ ေျပာ မိ ခဲ့ သည္။ သား ျဖစ္ သူ သူမ ေနာက္ ေ၇ာက္ ေန သည္ မွာ သူ မ ကုိ အံ့ အား သင့္ ေစ မယ့္ အ ေၾကာင္း တ ခု ခု ေျပာ ခ်င္ ေန လုိ႕ ပင္ ျဖစ္ မည္။ ယ ခု ေတာ့ သား ျဖစ္ သူ စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ ေန ေတာ့ မည္။ ဘာ ကိ စၥ အ ေၾကာင္း ေၾကာင္း ေၾကာင့္ သူမ မ ေအာ္ သင့္ ပါ။ အ ခု ေတာ့ ျဖင့္....... သူ မ ဟာ ေတြး ရင္း စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ လာ တယ္။ သူမ မ်က္ လုံး ေပၚ က လည္း မ်က္ ရည္ စ ေတြ ဆုိ႕ ေန သည္။ သူ မ ပန္း စည္း ေလး ကုိ ကုိင္ ျပီး .... သား ရွိ ရာ အ ခန္း ေလး ဆီ ကုိ အ ေျပး လာ ခဲ့ တယ္။ ျပီး ေတာ့ ကုတင္ ေဘး နား ထုိင္ ခ် လုိက္ ျပီး သား ျဖစ္သူ ကုိ လွမ္း ေခၚ လုိက္ တယ္။ “ သား ေရ သား ေလး ထ ပါ အုံး ။” သူ မ က ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ “ သား ေရ ဒီ ပန္း ေလး ေတြ က အ ေမ့ အ တြက္ လား ဟင္ သား ” သား ျဖစ္ သူ မ်က္ လုံး ပြင့္ လာ ျပီး မ်က္ နွာ ျပဳံး ရႊင္ စြာ နဲ႕ “ဟုတ္ တယ္ ေမေမ။ သား ဘၾကီးမ်ဳိး တုိ႕ ျခံ ထဲ က ဘ ၾကီး ဆီ ခြင့္ ေတာင္း ျပီး ေမေမ အ တြက္ ခူး လာ ခဲ့ တာ ပါ။ ဘာ လုိ႔ လဲ ဆုိ ေတာ့ ေမေမ ဒီ ပန္း ေလး ေတြ အ ရမ္း ၾကဳိက္ တယ္ ဆုိ တာ က်ြန္ ေတာ္ သိ တယ္ ေလ ေမေမ ။ အ ထူး သ ျဖင့္ ဒီ အ ျဖဴ ေရာင္ ေလး ကုိ ေပါ့ ”။ အ ေမ ျဖစ္ သူ သူ မ ဟာ ျပဳံး ရႊင္ စြာ နဲ႕ ျပန္ ေျပာ လုိက္ တယ္ “ဟုတ္ တယ္ သား ဒီ အ ျဖဴ ေရာင္ ေလး ဟာ ေမေမ အ ၾကဳိက္ ဆုံး ဘဲ သား... ” သူ မ ဟာ ေျပာ လဲ ေျပာ သူ႕ သား ေလး ကုိ လည္း လွမ္း ဖက္ လုိက္ ျပီး၊ သား ေခါင္း ကုိ ပြတ္ သတ္ ေန လုိက္ တယ္။ သား ျဖစ္ သူ အ ေပၚ စိ္တ္ မ ေကာင္း မႈ႕ ေတြ ျဖစ္ ျပီး၊ သူမ မ်က္ လုံး ထဲ မွ မ်က္ ၇ည္ ေတြ စီး က် ေန ခဲ့ တယ္။ဒါ ကုိ သား မ သိ မွ ျဖစ္ မည္။ေနာက္ တ ခါ သူ မ သူမသား ကုိ ေအာ္ ေျပာ တာ ကုိ ဆင္ ျခင္ မွ ျဖစ္ မည္။ သူ မ ဟာ .... သူ မ မ သိ ေသာ တ စိမ္း အ ေပၚ တြင္ ေတာင္ ေကာင္း မြန္ စြာ ေျပာ ဆုိ ဆက္ ဆံ နုိင္ သ လုိ သူမ အား ခ်စ္ ေသာ သူမ ၏ ေသြး သား ရင္း အား ဒီ ထက္ ပုိ ျပီး ေကာင္း မြန္ စြာ ေျပာ သင့္ သည္ ဟု ဆုံး ျဖတ္ ခ်က္ ခ် မိ ေတာ့ သည္။


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/harsh_words.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ဘရုပ္ကလန္ ၾကဳိး တံ တား ေဆာက္ သူ ရဲ႕ ဇြဲ

၁၈၇၀ ခုနွစ္ အ ေစာ ပုိင္း ေလာက္ တုန္း က ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း လုိ႕ ေခၚ တဲ့ ေဆာက္ လုပ္ ေရး အင္ဂ်င္နီရာ တ ေယာက္ ဟာ နယူးေယာက္ခ္ ျပည္ နယ္ မွာ ရွိ တဲ့ (ေလာင္းအုိင္လန္ ခရုိင္) နဲ႕ (နယူးေယာက္ခ္ ခ ရုိင္) ရဲ႕ အ ဓိ က ၾက တဲ႕ ျမဳိ႕ နယ္ တ ခု ျဖစ္ တဲ့ (မန္ဟန္တန္) ကုိ ဆက္ သြယ္ ဖုိ႕ ၾကဳိးတံတားၾကီး တ ခု ေဆာက္ ဖုိ႕ ကုိ စိတ္ ဆႏၵ အ ရမ္း ျပင္း ျပ ခဲ့ တယ္။ သုိ႕ ေပ မယ့္ လည္း ကမာၻ အနွံ႕ အ ျပား မွာ ရွိ တဲ့ တံတား ေဆာက္ လုပ္ ရာ မွာ က်ြမ္း က်င္ တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ ေတာ္ ေတာ္မ်ား မ်ား က မ ျဖစ္ နဳိင္ ေၾကာင္း ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း ကုိ ေျပာ ၾက ျပီး သူ႕ ဆႏၵ ေတြ ကုိ ေမ့ ေပ်ာက္ သင့္ ေၾကာင္း တုိက္ တြန္း ၾက တယ္။ လူ ေတြ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား က လည္း ဒီ အ ရာ ဟာ ဘယ္ လုိ မွ မ ျပီး ေျမာက္ နဳိင္ ပါ ဘူး။ လက္ ေတြ႕ ေဆာက္ ဖုိ႕ ဘယ္ လုိ မွ မ ျဖစ္ နဳိင္ ပါဘူး။ ဒီ လုိ မ်ဳိး ၾကဳိး တံ တား ၾကီး ဟာ ဘယ္ တုန္း က မွ ဘယ္ ေန ရာ မွာ မွ မ ရွိ ခဲ့ ပါ ဘူး။ အ စ ရွိ သ ျဖင့္ ေဝ ဖန္ ေျပာ ဆုိ ၾက ပါ တယ္။ ဘယ္ သူ ေတြ ဘာ ဘဲ ေျပာ ေျပာ ေပါ့ ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း ဟာ သူ႕ ေခါင္း ထဲ မွာ ရွိ တဲ့ တံ တား ၾကီး ပုံ ရိပ္ က ေတာ့ ေပ်ာက္ မ သြား ခဲ့ ပါ ဘူး။ သူ ဟာ ဒီ အ ေၾကာင္း ကုိ ပဲ တ ခ်ိန္ လုံး ေတြး ေန တဲ့ အ ျပင္ ဒီ တံ တားၾကီး ဟာ သူ အ မွန္ တ ကယ္ ျပီး ေျမာက္ ေအာင္ ေဆာက္ လုပ္ နဳိင္ ေၾကာင္း ကုိ သူ ရဲ႕ စိတ္ မွာ ခုိင္ မာ စြာ ယုံ ၾကည္ ေန ခဲ့ တယ္။ သူဟာ သူ ရဲ႕ စိတ္ ကူး ေတြ ကုိ သူ အ ယုံ ၾကည္ ရ ဆုံး သူ တ ေယာက္ နဲ႕ မွ် ေဝ ခ်င္ ေန ခဲ့ တယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူ ဟာ အင္ ဂ်င္ နီ ယာ ေပါက္ စ ျဖစ္ တဲ့ သူ႕ ရဲ႕ သား ဝါရွင္တန္ ကုိ ေသ ခ်ာ စြာ ရွင္း ျပ ခဲ့ တယ္။ သူ တုိ႕ သား အ ဖ နွစ္ ေယာက္ ဟာ ၾကဳိး တံ တား ၾကီး ျဖစ္ ေျမာက္ ေရး ကုိ အ ၾကိတ္ အ နယ္ ေဆြး ေႏြး ၾက ျပီး ေနာက္ မွာ တံ တား ေဆာက္ လုပ္ ဖုိ႕ ကုိ ဆုံး ျဖတ္ လုိက္ ၾက ေတာ့ တယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူ တုိ႔ သား အ ဖ နွစ္ ေယာက္ ဟာ ၁၈၇၀ ခုနွစ္ ဇန္နဝါရီ လ ၃ ရက္ ေန႕ မွာ တံ တား ၾကီး ကုိ စ တင္ ေဆာက္ လုပ္ ခဲ့ ၾက တယ္။သူ တုိ႕ ရဲ႕ အ ေကာင္ အ ထည္ ေဖာ္ တဲ့ စီ မံ ကိန္း ဟာ ေအာင္ ျမင္ ခဲ့ ေပ မယ့္္ လ အ နည္း ငယ္ ၾကာ ျပီး ေနာက္ ပုိင္း မွာ ပူေဆြး စရာ ေကာင္း တဲ့ မ ေတာ္ တ ဆ ထိ ခုိက္ ဒဏ္ ရာ ရ မႈ႕ ျဖစ္ ပြား ျပီး ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း ဟာ ကြယ္ လြန္ သြား ခဲ့ ရ တယ္။ သား ျဖစ္ သူ ဝါရွင္တန္ ကေတာ့ ဦး ေနွာက္ အာ ရုံ ေၾကာ ကုိ ထိ ခုိက္ မႈ႕ ခံ ရျပီး လမ္း ေလွ်ာက္ နဳိင္ မႈ႕ မ ရွိ ျခင္း၊ ကုိယ္ လက္ လႈပ္ ရွား မႈ႕ မ ရ နဳိင္ ျခင္း၊ စ ကား မ ေျပာ နဳိင္ ျခင္း အ စ ရွိ တဲ့ ကုိယ္ အဂၤါ ခ်ဳိ႕ တဲ့ မႈ ေတြ ျဖစ္ ခဲ့ တယ္။ အဲ ဒီ လုိ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ ေတြ ေၾကာင့္ " ငါ တုိ႕ ေတြ ေျပာ သား ပဲ။ ဒီ သား အ ဖ နွစ္ ေယာက္ က အ ရွဴး ေတြ ပဲ။ သူ တုိ႕ ရဲ႕ လုပ္ ရပ္ ေတြ ဟာ မ ျဖစ္ နဳိင္ တဲ့ အိမ္ မက္ ေတြ ၊ မုိက္ ရွဴး ရဲ တဲ့ အ ျမင္ ေတြ ဘဲ ျဖစ္ တယ္။ " လုိ႕ လူ ေတြ က ေျပာ ဆုိ ျပစ္ တင္ ေဝဖန္ ၾက ေတာ့ တယ္။ ျပီး ေတာ့ လည္း ပဲ ဒီ လုိ ၾကဳိး တံ တား ၾကီး ေဆာက္ လုပ္ ပုံ ဟာ ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း တ ေယာက္ တည္း ဘယ္ လုိ ေဆာက္ ရ မယ္ ဆုိ တာ သိရွိ ျခင္း ေၾကာင့္ အ ခု လုိ ေရာ့ဘလင္း ဆုံး ပါး သြား တဲ့ ေနာက္ ပုိင္း မွာ ဒီ စီ မံ ကိန္း ကုိ ပ်က္ သိမ္း သင့္ ေၾကာင္း မ ေကာင္း ျမင္ ဝါ ဒ ေတြ နဲ႕ ျပစ္ တင္ ရွဴံ႕ ခ် ၾက ေတာ့ တယ္။ ဘယ္ သူ ေတြ ဘာ ဘဲ ေျပာ ေျပာ ေပါ့ သား ျဖစ္ သူ ဝါရွင္တန္ ဟာ ဒုကၡိတ ျဖစ္ သြား ေပ မယ့္ လည္း သူ ရဲ႕ အ ေတြး ထဲ မွာ ေတာ့ ဆုံး ပါး သြား တဲ့ ဖ ခင္ ရဲ႕ လုိ အင္ ဆႏၵ နည္း တူ တံ တား ၾကီး ကုိ ေဆာက္ လုပ္ ဖုိ႕ စိတ္ ဆႏၵ ျပင္း ျပ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ ဟာ စိတ္ အား ထက္ သန္ စြာ နဲ႕ သူ႕ ရဲ႕ အ ခင္ ဆုံး သူငယ္ ခ်င္း ေတြ ကုိ သူ႕ မ်က္ လုံး ေတြ နဲ႕ တံ တား ၾကီး ကုိ္ ေဆာက္ လုပ္ ဖုိ႕ ေတာင္း ဆုိ ေျပာ ျပ ေပ မယ့္ လည္း သူ တုိ႕ ေတြ ဟာ ဝါရွင္တန္ ရဲ႕ စီ မံ ကိန္း ကုိ ေၾကာက္ အား ၾကီး စြာ ညွင္း ဆုိ ခဲ့ ၾက တယ္။ အဲ ဒီ ေနာက္ ပုိင္း မွာ ေတာ့ သူ ဟာ သူ႕ ဇနီး နဲ႕ ဘယ္ လုိ ဆက္ သြယ္ ရ မ လဲ ဆုိ တာ ကုိ စဥ္း စား မိ ျပီး သူ႕ ရဲ႕ လက္ ေခ်ာင္း က ေလး တ ေခ်ာင္း ကုိ လႈပ္ ရွား နဳိင္ မႈ႕ ရွိ ေအာင္ ၾကဳိး စား ခဲ့ တယ္။ အဲ ဒီ ေနာက္ ပုိင္း မွာ သူ ဟာ သူ႕ ဇနီး ရဲ႕ လက္ ေမာင္း ကုိ္ သူ႕ လက္ ေခ်ာင္း နဲ႕ ထိ ျပီး ဆက္ သြယ္ ေျပာ ဆုိ တဲ့ သေကၤတ ေတြ ေလ့ က်င့္ လာ တာ ဟာ ဝါရွင္တန္ ရဲ႕ ေလ့ က်င့္ မႈ႕ ဟာ တ ေန႕ တ ျခား ပု္ိ ျပီး တုိး တက္ လာ ခဲ့ တယ္။ တ ေန႕ မွာ ေတာ့ ဝါရွင္တန္ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ ဇနီး လက္ ေမာင္း ကုိ ထိ ျပီး သူ႕ ရဲ႕ လက္ ေထာက္ အင္ ဂ်င္ နီ ယာ ေတြ ကုိ ေခၚ ခုိင္း လုိက္ ေတာ့ တယ္။ အဲဒီ ေနာက္ မွာ သူဟာ သူ႕ ရဲ႕ ဇနီး ကုိ ဆက္ သြယ္ ေျပာ ဆုိ တဲ့ နည္း နဲ႕ လက္ ေထာက္ အင္ဂ်င္နီယာ ေတြ ကုိ တံ တားၾကီး ကုိ ဘယ္ လုိ ဆက္ လက္ တည္ ေဆာက္ ရ မယ္ ဆုိ တာ ကုိ ေ ျပာ ဆုိ ညႊန္းၾကား ခဲ့ တယ္။ ဒီ လုိ ၾကဳိး တံ တား ၾကီး ကုိ တည္ ေဆာက္ ရာ မွာ ဒုကၡိတ က သူ႕ ဇနီး ကုိ ဆက္ သြယ္ ညႊန္း ၾကား တဲ့ နည္း ဟာ မုိက္မဲ ျခင္း တ ခုဘဲ ျဖစ္ တယ္ လုိ႔ ထင္ ရ ေပ မယ့္ စီမံကိန္း ေတြ ဟာ ေျပး လမ္း ေပၚ မွာ တ ဖန္ ျပန္ ေရာက္ လာ ခဲ့ တယ္။ ဝါ ရွင္တန္ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ လက္ ေခ်ာင္း ေလး နဲ႕ သူ႕ ဇနီး ကုိ သေကၤတ ေတြ ျပ ျပီး တံ တား ၾကီး ေဆာက္ လုပ္ ရာ မွာ ညႊန္း ၾကား လာ တာ ဟာ ၁၃ နွစ္ ၾကာ တဲ့ ေနာက္ မွာ ေတာ့ ၾကဳိး တံတားၾကီး ဟာ ေအာင္ ျမင္ စြာ ျပီး ဆုံး ခဲ့ ပါ ေတာ့ တယ္။ ဒီ က ေန႔ မွာ ေတာ့ ဘရုပ္ကလန္ ၾကဳိး တံ တား ၾကီး ဟာ ကမာၻ ေပၚ မွာ ပထမဆုံး ၾကဳိး တံ တား ၾကီး အ ျဖစ္ ခန္႕ ညား ထယ္ ဝါ စြာ နဲ႕ ေအာင္ ပြဲ ကုိ ခံ နဳိင္ ခဲ့ ျပီး ေတာ့ လူ သား တ ေယာက္ ရဲ႕ စိတ္ ဆႏၵ ရည္မွန္းခ်က္ ဟာ ဘယ္ လုိ အ ရာ မ်ဳိး မွ ျဖတ္ ဆီး လုိ႕ မ ရ နဳိင္ ဘူး လုိ႕ အံံ့ ၾသ ဖြယ္ ေကာင္း ေအာင္ ျပ သ ေန သ လုိ ပါ ဘဲ ေလ။ ဒီ လုိ လူ တ ေယာက္ ရဲ႕ စဥ္းစားဆင္ ျခင္ နဳိင္ မႈ႕ နဲ႕ ရုိးသား ေျဖာင့္မတ္ မႈ ဟာ ၾကည္ညဳိစရာေကာင္း ေသာ အထိမ္း အမွတ္ တခု ျဖစ္ ခဲ့ ပါ တယ္။ ျပီး ေတာ့ လည္း ပဲ ဝါရွင္တန္ ရဲ႕ ဇနီး ဟာ ၁၃ နွစ္ လုံး လုံး ဒုကၡိတ သည္ အၾကင္ ခင္ပြန္း အ ေပၚ စိတ္ ရွည္ တတ္ မႈ႕၊ လုိ အင္ ဆႏၵ ေတြ ကုိ နား လည္ တတ္ မႈ႕ ေတြ ဟာ အ ခ်စ္ ဒုိင္ယာရီ မွာ ေမာ္ ကြန္း တင္ ထုိက္ တဲ့ အ ခ်စ္ မ်ဳိး ျဖစ္ စံ တင္ ခဲ့ ပါ တယ္။ ဒီ လုိ ဒုကၡိတ တေယာက္ ရဲ႕ မ ျဖစ္ နဳိင္ တဲ့ ရည္ မွန္း ခ်က္ ေအာင္ ျမင္ မႈ႕ ကေတာ့ ျဖင့္ လူ တ ေယာက္ ဟာ ဘယ္ ေတာ့ မွ အ ရွဴံး မ ေပး ဘူး ဆုိ တဲ့ သက္ ေသ ျပ ဖုိ႕ အ ေကာင္း ဆုံး ဥပမာ အ ေန နဲ႕ ျဖစ္ ခဲ့ ပါ တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ မၾကာ ခဏ ေန႕ စဥ္ ေတြ႕ ၾကဳံ ေန ရ တဲ့ ဆီး တား ပိတ္ ပင္ တဲ့ အရာ အ ခု တရာ ေလာက္ ဟာ ဂ်ြန္ေရာ့ဘလင္း လုိ လူ အ ေန နဲ႕ ယွဥ္ ၾကည့္ ရင္ ေတာ့ အ ရမ္း ကုိ ေသး ငယ္ ေန မွာ ပါ။ ဒီ ရဲ႕ ဘရုပ္ကလန္ ၾကဳိး တံတား ၾကီး ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ ဘယ္ ေလာက္ ခက္ ခဲ တဲ့ အ ရာ ေတြ ပဲ ရွိ ရွိ မ ျဖစ္ နဳိင္ ဘူး ဆုိ တာ မ ရွိ ပါဘူး ဆုိ တာ ကုိ ျပ သ ေန သ လုိ ပါ ဘဲ။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေတြ ရဲ႕ အိမ္ မက္ ဟာ ဘယ္ ေလာက္ ပဲ ကြာ ေဝး ေန ပါ ေစ ခံနဳိင္ ရည္ မႈ သာ ရွိ မယ္ ဆုိ လွ်င္ တ ေန႕ မွာ ေတာ့ ဘယ္ အ ရာ မ ဆုိ ေအာင္ ျမင္ နဳိင္ ပါ လိမ့္ မယ္။


အ ထက္ ပါ ပုံ ဟာ ၁၉၀၄ ခုနွစ္ ေလာက္ က ရုိက္ ထား တဲ့ ဘရုပ္ကလန္ ၾကဳိး တံ တား ပုံ ျဖစ္ ပါ တယ္။



အ ထက္ ပါ ပုံ ကေတာ့ ၁၉၉၅ ခု နွစ္ မွာ ရုိက္ ထား တဲ့ ပုံ ျဖစ္ ပါ တယ္။



အ ေပၚ ပါ ဓါတ္ ပုံ ၃ ပုံ ဟာ က်ြန္ ေတာ္ ဝယ္ ယူ ထား တဲ့ (Brooklyn Then And Now) စာ အုပ္ မွ စကန္ ဆြဲ ယူ ထား ျခင္း ျဖစ္ ပါ တယ္။

အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/inspiring_stories.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

လမင္း လုိ သၼီး

ဟုိး ေရွး ေရွး တုန္း က (ေန) ၊ (ေလ) ၊ (လမင္း) ဆုိ ျပီး ေတာ့ ညီ အ မ သုံး ေယာက္ ရွိ ခဲ့ တယ္။ သူ မ တုိ႕ ရဲ႕ အ ေမ ဟာ ည အ ခါ မွာ အ လြန္ တ ရာ မွ ေတာက္ ပ ျပီး အ ရမ္း လွ ပ တဲ့ (ၾကယ္) က ေလး တ လုံး ျဖစ္ ခဲ့ တယ္။ တ ေန႕ မွာ သူ တုိ႕ ရဲ႕ ဦး ေလး နဲ႕ အ ေဒၚ ေတြ ျဖစ္ ၾက တဲ့ (မုိးၾကဳိး) နဲ႕ (လွ်ပ္ စီး) တုိ႕ ဟာ အဲ ဒီ ညီ အ မ သုံး ေယာက္ ကုိ ည စာ ထ မင္း စား ဖုိ႕ ဖိတ္ ေခၚ ခဲ့ တယ္။ အ ေမ ျဖစ္ တဲ့ ေဒၚ (ၾကယ္) ဟာ သူ႕ သမီး သုံး ေယာက္ ကုိ သူ႕ ဦး ေလး ၊ အ ေဒၚ ေတြ နဲ႕ ထ မင္း စား ဖုိ႕ ကုိ ခြင့္ ျပဳ လုိက္ တယ္။ အ ေမ ျဖစ္ သူ က ေတာ့ အိမ္ ေစာင့္ အ ျဖစ္ တာ ဝန္ ယူ ရ ျပီး သူ႕ သ မီး ေတြ ျပန္ လာ တဲ့ အ ထိ ေစာင့္ ေန မွာ ျဖစ္ ေၾကာင္း သူမ ရဲ႕ သ မီး ေတြ ကုိ ေျပာ ျပီး အိမ္ မွာ က်န္ ရစ္ ခဲ့ တယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သမီး ျဖစ္ သူ (ေန) ဟာ သူမ ရဲ႕ အ ၾကဳိက္ ဆုံး ေရႊ ဝါ ေရာင္ ဝတ္ စုံ ေလး ကုိ ဝတ္ ဆင္ လုိက္ တယ္၊၊ (ေလ) ဟာ လဲ သူ မ ရဲ႕ အ ေတာင္ ပံ ပါ တဲ့ ဝတ္ စုံ ေလး ကုိ ဝတ္ လုိက္ ျပီး (လမင္း) ဟာ လဲ သူ မ ရဲ႕ ေငြ ေရာင္ ဝတ္ စုံ ေလး နဲ႕ ကုိယ္ စီ အ လွ ေတြ ျပင္ ျပီး ဦး ေလး ေတြ ဖိတ္ ၾကား တဲ့ ညစာ စား ပြဲ ကုိ သြား ခဲ့ ၾက တယ္။ အဲ ဒီ ည စာ စား ပြဲ ေလး ကေတာ့ သူ႕ မ တုိ႕ ညီ အ မ သုံး ေယာက္ အ ဖုိ႕ ေတာ့ ဘယ္ လုိ မွ ကုိ ေမ့ မ ရ နဳိင္ ေအာင္ ပါ ပဲ။ စား ပြဲ ေပၚ မွာ လည္း သက္ တန္႕ ေရာင္ မ်ဳိး စုံ အ စား အ ေသာက္ ေတြ အ လွ်ံ ပယ္ ပါ ပဲ။ ျပီး ေတာ့ လည္း ပဲ ေတာင္ ျမင့္ ေပၚ မွာ ရွိ ေန တတ္ တဲ့ နွင္း ေရခဲမႈန္႕ ၊ ျဖဴေဖြး ေပ်ာ့ဖတ္ ေန တဲ့ ေကာင္း ကင္ ေပၚ က တိမ္ ကိတ္ မႈန္႕ ၊ ေျမ ျပင္ ေပၚ မွာ ေတာင္ ပုံ ယာ ပုံ နဲ႕ ေတာ္ ေတာ္ ေလး ကုိ စုံ စုံ လင္ လင္ ရွိ လွ တဲ့ သစ္ သီး ဝလံ အ စ ရွိ တာ ေတြ ကုိ ဦး ေလး နဲ႕ အ ေဒၚ ျဖစ္ သူ က ေက်ြး ေမြး ပါ တယ္။ ညီ အ မ သုံး ေယာက္ ဟာ သူ တုိ႕ ေတြ ဗုိက္ ျပည့္ တဲ့ အ ထိ စား ၾက ပါ တယ္။ အ ထူး အ ျဖင့္ (ေန) နဲ႕ (ေလ) ဟာ အား ပါး တ ရ စား ေသာက္ လုိက္ တာ သူ မ တုိ႕ ရဲ႕ ပန္း ကန္ ေပၚ မွာ ဘာ တ ခု မွ မ က်န္ ေအာင္ ပါ ပဲ။ ဒါ ေပ မယ့္ (လမင္း) က ေတာ့ ျဖင့္ အ ရမ္း ကုိ ၾကင္ နာ စိတ္ ရွိ ျပီး အ ေမ့ အ ေပၚ အ ရမ္း နား လည္ မႈ ရွိ တတ္ တဲ့ သူ က ေလး ပါ။ သူ မ ဟာ အ စား ေကာင္း ေတြ ကုိ ၾကဳိက္ လြန္း လွ ေသာ္ လည္း အ္ိမ္ ေရာက္ တဲ့ အ ခါ မွာ အ ေမ (ၾကယ္) က ေလး ကုိ အ ခု လုိ အ စား ေကာင္း ေတြ ကုိ စား ေစ ခ်င္ တဲ့ ေစ တ နာ ေၾကာင့္ သူမ မိခင္ စား ဖုိ႕ အ တြက္ သူ မ ပန္း ကန္ ထဲ က စား စ ရာ တ ဝက္ ကုိ အ ေမ့ ဖုိ႕ ဆုိ ျပီး သိမ္း လာ ခဲ့ ပါ တယ္။ အဲ ဒီ ေနာက္ မွာ ညီ အ မ သုံး ေယာက္ ဟာ ဦး ေလး ျဖစ္ သူ (မုုိးၾကဳိး) နဲ႕ အ ေဒၚ ျဖစ္ သူ (လွ်ပ္စီး) တုိ႕ ကုိ နွဳတ္ ဆက္ ျပီး အိမ္ ကုိ ျပန္ ခဲ့ ၾက ပါ ေတာ့ တယ္။ အိမ္ ကုိ ျပန္ ေရာက္ တဲ့ အ ခါ မွာ သူ မ တုိ႕ ရဲ႕ မိ ခင္ (ၾကယ္) ေလး ဟာ သူ မ ဂတိ ေပး ထား တဲ့ အ တုိင္း အလင္း ေရာင္ မွိန္ မွိန္ နဲ႕ သူ႕ မ သမီး ေတြ ကုိ ထုိင္ ေစာင့္ ေန တာ ကုိ ျမင္ လုိက္ ၾက ပါ တယ္။ မိ ခင္ (ၾကယ္) က သူ႕ သ မီး ေတြ ကုိ လွမ္း ေျပာ လုိက္ ပါ တယ္။ " တ ည လုံး ဒီ မွာသမီး တုိ္႕ ကုိ ထုိင္ ေစာင့္ ေန တာ။ ထမင္း လည္း မ စား ရ ေသး ဘူး ။ အ ေမ အ တြက္ ဘာ ေတြ မ်ား ယူ လာ ခဲ့ ၾက သ လဲ " ။ အဲ ဒီ အ ခါ မွာ (ေန) ဟာ သူမ ရဲ႕ အ ဝါ ေရာင္ ဆံ ပင္ ကုိ ကုတ္ ျခစ္ ျပီး မ နွစ္ ျမဳိ တဲ့ ေလ သံ နဲ႕ "ဟာ အ ေမ က လဲ ဘာ အ တြက္ ေၾကာင့္ အ ေမ့ အ တြက္ ယူ လာ ရ မွာ လဲ။ ကုိယ့္ ဟာ ကုိ ေပ်ာ္ ခ်င္ လုိ႕ အ ျပင္ ထြက္ ျပီး သြား စား တာ ပဲ။ အ ေမ့ အ ေၾကာင္း သမီး ေခါင္း ထဲ မွာ ေတာင္ ထည့္ မ ေတြး မိ ဘူး" လုိ႕ သူ မ အေ မ ကုိေအာ္ ျပီး ျပန္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ (ေလ) ဟာ လဲ (ေန) ကဲ့ သုိ႕ သူ မ အ ေမ ကုိ" အ ေမ က လဲ အ ေမ ပဲ..... ကုိယ့္ ဟာ ကုိ အ ျပင္ မွာ ေအး ေအး ေဆး ေဆး သြား စား ျပီး ျပန္ လာ တာ ကုိ အ ေမ့ အ တြက္ ဘာ ကုိ ယူ ခဲ့ ေပး ရ မွာ လဲ။ အ ေမ က က်ြန္ မ ေဘး မွာ မ ရွိ တဲ့ ဟာ ကုိ ဘာ ကိစၥ ေၾကာင့္ အ ေမ အ တြက္ ဆုိ ျပီး စဥ္း စား ေန ရ မွာ လဲ " လုိ႔ ေအာ္ ျပီး ေျပာ လုိက္ ျပန္ တယ္။ ။ သုိ႕ ေပ မယ့္ လည္း (လမင္း) က ေတာ့ သူမ ရဲ႕ အ မ နွစ္ ေယာက္ ျဖစ္ တဲ့ (ေန) နဲ႕ (ေလ) လုိ တ ကုိယ္ ေကာင္း ဆန္ သူ ေလး မ ဟုတ္ ပါ ဘူး။ (လမင္း) ဟာ သူမ ရဲ႕ ျပဳံး ရႊင္ ဝင္း ပ ခ်ဳိသာ တဲ့ မ်က္ နွာ နဲ႕ မိခင္ ျဖစ္ သူ ဘက္ ကုိ လွမ္း ၾကည့္ လုိက္ ျပီး မိ ခင္ (ၾကယ္) ရဲ႕ လက္ က ေလး ထဲ ကုိ အ ထုပ္ တ ခု လွမ္း ေပး ျပီး ေျပာ လုိက္ တယ္။ " ေမ ေမ ေရ ဒီ မွာ ၾကည့္ ပါ အုံး။ သမီး ေမေမ စား ဖုိ႕သမီး ပန္း ကန္ ထဲ က အ စား အ စာ မ်ဳိး စုံ ကုိ ယူ လာ ခဲ့ ေပး ပါ တယ္ ေမေမ။ သမီး က သ မီး ေဝ စု ထဲ က တ ဝက္ ဘဲ စား ခဲ့ ပါ တယ္။ က်န္ တာ ေတြ က ေမေမ စား ဖုိ႕ သ မီး ယူ လာ ခဲ့ ပါ တယ္ ေမေမ " ။ (လမင္း) ဟာ ေျပာ လဲ ေျပာ သူမ ေမေမ စား ဘုိ႕ ေရႊ ပန္းကန္ ကုိ ယူ လာ ျပီး မိခင္ (ၾကယ္) စား ဘုိ႕ ကုိ ျပင္ ဆင္ ေပး လုိက္ ေတာ့ တယ္။ (ၾကယ္) ဟာ သမီး ျဖစ္ သူ (လမင္း) ျပင္ ဆင္ ေပး တာ ကုိ တိတ္ ဆိတ္ ေအး ေဆး စြာ စား လုိက္ တယ္။ သူမ စား ျပီး တာ နဲ႕ သူမ ဟာ သမီး သုံး ေယာက္ ကုိ အ ေရး ၾကီး တဲ့ စကား ေျပာ စ ရာ ရွိ တယ္ ဆုိ ျပီး လွမ္း ေခၚ လုိက္ တယ္။ ပထမဆုံး မိခင္ (ၾကယ္) ဟာ သမီး ျဖစ္ သူ (ေန) ကုိ စ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " သမီး (ေန) သမီး ဟာ တ ကုိယ္ ေကာင္း ဆန္ စိတ္ ရွိ ျပီး ဘာ ကုိ မွ စဥ္း သား ဆင္ ျခင္ ျခင္း မ ရွိ လွ ဘူး" သူမ က ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " သမီး ဟာ အ ျပင္ ထြက္ ျပီး ကုိယ့္ဟာ ကုိသာ ေပ်ာ္ ပါး ျပီး ျပန္ လာ ဖုိ႕ ပဲ သိ္ တယ္။ အိမ္ မွာ က်န္ ခဲ့ တဲ့ မိ သား စု ေတြ အ တြက္ ဘာ ကုိ မွ ထည့္ မ စဥ္း စား ဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္ အ ခု အ ခ်ိန္ က စျပီး ေတြ႕ သမွ် ေယာက်ာၤး ေလး ေတြ အ ကုန္ လုံး သမီး (ေန) ကုိ ခ်စ္ ခင္ ၾကဳိက္ နွစ္ သက္ မႈ မ ရွိ ပါ ေစ နဲ႕။ သမီး ရဲ႕ ေရာင္ ျခည္ ဟာ ပူ ေလာင္ ျပီး ဘယ္ အ ရာ ဝတၳဳ မ်ဳိး ကုိ မ ဆုိ ပူ ျပင္း ေလာင္ ၾကြမ္း ေျခာက္ ေသြ႕ သြား ပါ ေစ။ သမီး ထြက္ လာ တာ နဲ႕ ေယာက်ာၤး ေလး ေတြ ဟာ သူတုိ႕ ေတြ ရဲ႕ ေခါင္း ကုိ္ ဦး ထုပ္ နဲ႕ ကာ ကြယ္ ျပီး သမီး (ေန) ရဲ႕ အ နား က ေန ေဝး ရာ ကုိ ထြက္ ခြာ ၾက ပါ ေစ။ (အဲ ဒါ ေၾကာင့္ ယခု အ ခါ မွာ *ေန* ဟာ ေတာက္ ပ ပူ ျပင္း ျပီး ေျခာက္ ေသြ႕ ခဲ့ ရ တယ္။) အဲ ဒီ ေနာက္ မွာ အ ေမ ျဖစ္ သူ ဟာ (ေလ) ကုိ ေျပာ ျပန္ တယ္။ " သမီး (ေလ).....သ မီး ဟာ (ေန) နဲ႕ အ တူ တူ ပါ ဘဲ။ သမီး ဟာ ကုိယ္ ခ်င္း စာ ၾကင္ နာ စိတ္ မ ရွိ ပဲ တ ကုိယ္ တည္း အ တြက္ သာ ၾကည့္ တတ္ တယ္။ ဒီ ေန႕ က စ ျပီး သ မီး (ေလ) ဟာ တုိက္ လုိက္ တုိင္း သမီး ရဲ႕ အ မ (ေန) နဲ႕ အ တူတူ ပူ ေလာင္ ေျခာက္ ေသြ႕ ပါေစ။ သမီး (ေလ) ဟာ တ ခ်က္ ျပင္း ျပင္း တုိက္ ခတ္ လုိက္ တုိင္း သမီး နဲ႕ ထိ တဲ့ အ ရာ အား လုံး ေျခာက္ ေသြ႕ ပါ ေစ။ ဘယ္ သူ တ စုံ တ ေယာက္ မွ် ခ်စ္ ခင္ နွစ္ သက္ ျခင္း မ ရွိ ပါ ေစ နဲ႕။ ေယာက်ာၤး ေလး အား လုံး သမီး ကုိ ေတြ႕ တုိင္း ေရွာင္ ရွား သြား ၾက ျပီး ၾကဳိက္ နွစ္ သက္ ျခင္း မွ ကင္း ေဝး ၾက ပါ ေစ။ (ဒီ လုိ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ ေတြ ေၾကာင့္ ဒီ က ေန႔ အ ခါ မွာ ပူ ျပင္း လွ တဲ့ ေႏြ ရာ သီ ေရာက္ တုိင္း *ေလ* တုိက္ ခုိက္ တဲ့ အ ခါ မွာ အ ရမ္း ကုိ ပူ ျပင္း ေျခာက္ ေသြ႕ ျပီး မ နွစ္ သက္ ဖြယ္ ရာ ျဖစ္ ခဲ့ ရ ပါ တယ္။) အခုအ ခါ မွာ ေတာ့ ေနာက္ ဆုံး တ ေယာက္ က်န္ တဲ့ ၾကင္ နာ တတ္ တဲ့ သမီး (လမင္း) ကုိ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " သမီး (လမင္း) သမီး ဟာ ကုိယ့္ အ ေမ အ ေပၚ မွာ သိ တတ္ နား လည္ ကုိယ္ ခ်င္း စာ ၾကင္ နာ တတ္ သူ ေလး ျဖစ္ တယ္။ ဒီ အ တြက္ ေၾကာင့္ သမီး ရဲ႕ အ လင္း ေရာင္ ဟာ အ ခ်ိန္ တုိင္း မွာ ေအး ျမ ျခင္း၊ သာယာမႈ႕ ရွိ ျခင္း နွင့္ လွ ပ ျခင္း တုိ႕ ရွိ ရ မယ္။ သမီး ဟာ ေမွး မွိန္ နဳိင္ စြမ္း ရွိ ျခင္း တ ဖန္ ျပန္၍ ေတာက္ ပ နဳိင္ စြမ္း ရွိ ျခင္း စ တဲ့ အ ရည္ အ ျခင္း ေတြ ရွိ္ ရမယ္။ ည အ ေမွာင္ မွာ လင္း လက္ ေတာက္ ပ ျပီး ေယာက်ာၤး ေလး ေတြ အား လုံး ေကာင္း ခ်ီး ေထာ ပ နာ ျပဳ သူ ေလး ျဖစ္ ရ မယ္။" လုိ႕ အ ေမ ျဖစ္ သူ ဟာ သမီး သုံး ေယာက္ ကုိ မွာ ၾကား လုိက္ တယ္။ ( ဒါ ေၾကာင့္ ဒီ ေန႕ အ ခါ မွာ ေတာ့ *လမင္း* ဟာ ေအး ျမ ျခင္း၊ ေတာက္ ပ ျခင္း နွင့္ လွ ပ ျခင္း အစ ရွိ တဲ့ အ ရည္ အ ျခင္း ေတြ နဲ႕ ျပည့္ စုံ ေန ပါ ေတာ့ တယ္။)



{ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ တ ေတြ ဟာ လည္း လမင္း လုိ အ ေမ ကုိ သိ တတ္ နား လည္ ၾကင္ နာ တတ္ တဲ့ သူ ေတြ အ ျဖစ္ ၾကဳိး စား ၾက ရ ေအာင္ လုိ႕ ဆႏၵ ျပဳ လွ်က္...}


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.apples4theteacher.com/holidays/mothers-day/short-stories/how-the-moon-was-kind-to-her-mother.html
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

တန္ဖုိး

လူ သိ မ်ား တဲ့ လူ ၾကီး တ ေယာက္ ဟာ လူ အ ေယာက္ ၂၀၀ ေလာက္ ရွိ တဲ့ အ စည္း အ ေဝး ပြဲ တ ခု ကုိ ျပဳ လုပ္ခဲ့ တယ္။ အဲဒီ ပြဲ မွာ သူ ဟာ အသစ္ စက္ စက္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ကုိ ကုိင္ ထား ျပီး ေျမွာက္ ျပ လုိက္ တယ္။ “ ဒီ ေဒၚလာ ၁၀၀ ကုိ အ လား ကား ေပး မယ္။ဘယ္ သူ ရခ်င္ ပါ သ လဲ။ ”
အ စည္း အ ေဝး နား ေထာင္ သူ ေတြ ရဲ႕ လက္ ေတြ ဟာ တန္း စီ ျပီး ေျမွာက္ ျပ ေန တာ အ မ်ား ၾကီး ပါ ဘဲ။ အဲဒီ ေနာက္ သူ က ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။“ က်ြန္ ေတာ္ ခင္ ဗ်ား တုိ႕ ထဲ က တ ေယာက္ ကုိ ဘဲ ေပး မွာ ပါ။ မ ေပး ခင္ မွာ ဒါ ေလး ကုိ အ ရင္ ဆုံး ဒီ လုိ လုပ္ မယ္ ဗ်ာ။ ” သူ ဟာ ေဒၚလာ ကုိ လက္ ထဲ မွာ တြန္႕ ေၾက သြား ေအာင္ စုပ္ နယ္ လုိက္ ျပီး ထပ္ တ ဖန္ ေမး လုိက္ တယ္။ “ အ ခု ေကာ ဘယ္ သူ ရ ခ်င္ ေသး လဲ ဗ်။ ဒီ ေဒၚလာ ကုိ ” ေျမွာက္ ထား တ့ဲလက္ ေတြ က ေတာ့ ခ် သြား ခ်င္ မ ရွိ ပါ ဘူး။ ဆက္ ေျမွာက္ ထား ဆဲ ပါ ဘဲ။“ ေကာင္း ျပီ ေလ။” သူ က ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ “ က်ြန္ ေတာ္ ဒီ လုိ လုပ္ ရင္ ေကာ ဗ်ာ။ ” အဲဒီ လုိ ေျပာ ျပီး သူ ဟာ ေဒၚလာ ကုိ ၾကမ္း ျပင္ ေပၚ ပစ္ ခ် လုိက္ ျပီး သူ႕ ရဲ႕ ဖိနပ္ နဲ႕ တက္ နွင္း လုိက္ ပါ တယ္။၁၀၀ တန္ ေဒၚ လာ ဟာ အ ခု အ ခါ မွာ ေတာ့ တြန္႕ ေၾက ေပ တူး ျပီး ညစ္ ပတ္ ေန ပါ တယ္။ အဲဒီ ေနာက္ သူ ဟာ ေဒၚလာ ကုိ ျပန္ ေကာက္ လုိက္ ပါ တယ္။ “ အခု ေကာ ဘယ္ သူ ရ ခ်င္ ေသး လဲ ဗ်။ ” အခုထိ လက္ ေတြ ဟာ ေလ ထဲ မွာ ေျမွာက္ ထား ဆဲ ပါ ဘဲ။ အဲဒီေနာက္ မွာ သူ ဟာ ဒီ လုိ ဆက္ ေျပာ လုိက္ ပါ တယ္။ " မိတ္ ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္း တုိ႕ …. ခင္ဗ်ား တုိ႕အား လုံး ဒီ ေန႕ မွာ တန္ဖုိး ရွိ တဲ့ သင္ ခန္း စာ တ ခု ကုိ ေလ့ လာ လုိက္ ရ ပါ ျပီ။ က်ြန္ ေတာ္ ဒီ ေဒၚလာ ေလး ကုိ ဘာ ဘဲ လုပ္ လုပ္ ခင္ဗ်ား တုိ႕ ဒီ ေဒၚလာ ကုိ ရ ခ်င္ ေန တုန္း ပါ ဘဲ။ ဘာ လုိ႕ လဲ ဆုိ ေတာ့ ဒီ ေဒၚ လာ ရဲ႕ တန္ ဖုိး က က် သြား ျခင္း မ ရွိ လုိ႕ ပါ ဘဲ။ ဒီ ေဒၚ လာ ကု္ိ ဘာ ဘဲ လုပ္ လုပ္ ေဒၚလာ ဟာ ၁၀၀ တန္ပါ ေသး တယ္။ ”


က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘဝေတြ ရဲ႕ အ ခ်ိန္ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား မွာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ၁၀၀ တန္ ေလး လုိ ပါ ဘဲ။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘဝ ခရီး လမ္း ေပၚ မွာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ အ ေျခ အ ေန ေတြ ေပၚ မူ တည္ တဲ့ ဆုံး ျဖတ္ ခ်က္ အ မွား ေတြ ရဲ႕ ေအာက္ မွာ က် ရွဴံး ခဲ့ ရ ဖူး တယ္။ ေၾက မြ ခံ ခဲ့ ရ ဖူး တယ္။ တ ကုိယ္ ေကာင္ ဆန္ သမား ေတြ ရဲ႕ နွင္း ေခ် ဖ်က္ ဆီး မႈ႕ ေၾကာင့္ တြန္႕ လိမ္ ေကာက္ ေကြး တဲ့ ဘဝ မွာ စုတ္ ျပတ္ သတ္ ခံ ခဲ့ ရ ဖူး တယ္။ ဒီ လုိ အ ျဖစ္ ေတြ ေၾကာင့္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ကုိယ့္ ကုိ ကုိယ္ အ သုံး မက် လွ ပါ ဘူး၊ တန္ ဖုိး မရွိ လွ ပါ ဘူး ဆုိျပီး ထင္ တတ္ ၾက ပါ တယ္။ အ မွန္ တ ကယ္ ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘာ ဘဲ ျဖစ္ ခဲ့ ျဖစ္ ခဲ့၊ ဘာ ေတြ ဘဲ ျဖစ္ လာ ျဖစ္ လာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႔ ရဲ႕ တန္ ဖုိး၊ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ အ ရည္ အခ်င္း ဟာ က် သြား ျခင္း မရွိ ပါ ဘူး။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေတြ ဟာ အ ျမဲ လုိ လုိ ကုိယ့္ ကုိ ကုိယ္ သ တိ ေပး ေန ရ မွာ က က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ သာ လ်င္ ထူး ခ်ြန္ သူ မ်ား ျဖစ္ ၾက ပါ တယ္။


(မွန္မာန ေထာင္ လႊား ျပီး ငါ ဆုိ ေသာ အ တၱ စြဲ အား ရည္ ရြယ္ ျခင္း မ ဟုတ္ ပါ။ အားေပးျခင္း မွ် သာ ျဖစ္၏။)


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/inspiring_stories.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

စာ နာ စိတ္

လယ္ သ မား ၾကီး တ ဦး ဟာ အိမ္ မွာ ေမြး ထား တဲ့ ေခြး မ်ား လွ တာ ေၾကာင့္ ေမြး ကင္း စ ေခြး ေလး ေတြ ကုိ ေရာင္း ဖုိ႕ ရွိ လာ တယ္။ ဒီ အ တြက္ ေၾကာင့္ သူ ဟာ ေခြး ေရာင္း ရန္ ဆုိ တဲ့ ဆုိင္း ပုဒ္ ေလး ကုိ ေရး ျပီး လူ ေတြ႕ ျမင္ နဳိင္ ဘုိ႕ အ တြက္ ျခံ စည္း ရုိး ရဲ႕ အ ျမင့္ တ ေန ရာ မွာ ဆုိင္း ဘုတ္ ေလး ခ်ိတ္ ဖုိ႕ ဆုိင္း ဘုတ္ ေလး ကုိ သံ နဲ႕ ရုိက္ ထု ေန ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ ဆုံး သံ ရုိက္ ထု အ ျပီး မွာ ေတာ့ သူ႕ ေဘာင္း ဘီ စ ကုိ တ စုံ တ ေယာက္ က ဆြဲ ေန သ လုိ ခံ စာ း ရ တာ ေၾကာင့္ သူ ေအာက္ ကုိ ငုံ ၾကည့္ လုိက္ တယ္။ ဝုိင္း စက္ ၾကည္ လင္ တဲ့ မ်က္ လုံး ေလး ေတြ နဲ႕ သူ႕ ကုိ ၾကည့္ ေန တဲ့ ေကာင္ ေလး တ ေယာက္ ကုိ ေတြ႕ လုိက္ တယ္။ " ဦး ေလး " ေကာင္း ေလး က လွမ္း ေျပာ လုိက္ တယ္။ " က်ြန္ ေတာ္ ဦး ေလး ဆီ က ေခြး တ ေကာင္ ေလာက္ ဝယ္ ခ်င္ လုိ႕ ပါ " လယ္ သ မား ၾကီး က န ဖူး ေပၚ က ေခ်ြး ေတြ ကုိ လက္ နဲ႕ လွမ္း သုတ္ ရင္း " လူေလး ေရ ဒီ ေခြး ေလး ေတြ က ေစ်း နဲနဲ ေတာ့ ၾကီး တယ္။ လူ ေလး တတ္ နဳိင္ ပါ့ မလား။ " ေကာင္း ေလး ဟာ ေခါင္း ငုံ ျပီး သူ႕ ရဲ႕ အိပ္ ကပ္ ထဲ ကုိ လွမ္း နဳိက္ လုိက္ တယ္။ သူ႕ လက္ ေလး အိပ္ ကပ္ ထဲ က ေန အ ေၾကြ ေစ့ တ ခ်ဳိ႕ နဲ႕ အ တူ ထြက္ လာ ျပီး လယ္ သ မား ၾကီး ကုိ လွမ္း ေပး လုိက္ တယ္။ " ဦး ေလး ေရာ့ သား ဆီ မွာ ၃၉ ျပား ရွိ ပါ တယ္။ ဒီ ပုိက္ ဆန္ နဲ႔ ေလာက္ ပါ တယ္ ေနာ္ ဦး ေလး။ " " ေကာင္း ျပီ လူ ေလး " လယ္ သ မား ၾကီး က ေျပာ လုိက္ တယ္။ အဲဒီ ေနာက္ မွာ လယ္ သမား ၾကီး ဟာ သူ႕ ေခြး ေလး ေတြ ကုိ ေလ ခ်ြန္ ျပီး ေခၚ လုိက္ တယ္။ ေခြး ငယ္ ေလး ၄ ေကာင္ ဟာ လယ္ သ မား ၾကီး ေလ ခ်ြန္ သံ ၾကား တဲ့ ေနာက္ မွာ ေခြး အိမ္ က ေလး ထဲ က ထြက္ လာ ျပီး ေျပး လႊား ေဆာ့ က စား ေန ၾက ေတာ့ တယ္။ ေကာင္ ေလး ဟာ ေခြး ေလး ေတြ ကုိ ေသေသ ခ်ာ ခ်ာ စူး စုိက္ ၾကည့္ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ႕ ရဲ႕ မ်က္ လုံး မွာ ေတာ့ ေပ်ာ္ ရႊင္ မႈ႕ ေတြ အ ျပည့္ နဲ႕ ေပါ့။ ေခြး ေလး ေတြ ဟာ လယ္ သ မား ၾကီး ရွိ ရာ ျခံ စည္း ရုိး ကုိ သူ႕ ထက္ ငါ အ လု အ ယွက္ အ ေျပး အ လႊား ကစား ေန တဲ့ ၾကား က ေကာင္း ေလး ဟာ တ ခု ကုိ သြား သ တိ ထား မိ လုိက္ တယ္။ ေကာင္ ေလး ဟာ ေခြး အိမ္ ထဲ ကုိ ေသေသ ခ်ာ ခ်ာ မ်က္ ေတာင္ မ ခတ္ ၾကည့္ ေန ခဲ့ တယ္။ ေခြး ငယ္ ေလး ေနာက္ တ ေကာင္ ေနွး ေကြး စြာ ေထာ့ နဲ႕ ေထာ့ နဲ႕ျဖင့္ ေခြး အိမ္ ေလး ထဲ က ထြက္ လာ ဖုိ႕ ၾကဳိး စာ း ေန တာ ကုိ ေတြ႕ လုိက္ ရ တယ္။ အဲ ဒီ ေခြး ေလး ဟာ တ ျခား ေခြး ေလး ေတြ ထက္ ပုိ ျပီး ပိန္ လွီး လွ ပါ တယ္။ ေသး ေကြး ပိန္ လွီး ျပီး ေထာ့ နဲ႕ ေထာ့ နဲ႕ နွင့္ ေျခ ေထာက္ မ သန္ ေသာ္ လည္း အဲ ဒီ ေခြ ေလး ဟာ သူ႕ အ ေ ဖာ္ ေတြ ရွိ ရာ ကုိ သူတတ္ နဳိင္ တဲ့ စြမ္း အား နဲ႕ ၾကဳိး စား ျပီး သြား ေန ရွာ ပါ တယ္။ ေကာင္ ေလး ဟာ အဲ ဒီ ေခြး ေလး ကုိ လယ္ သ မား ၾကီး ကုိ လက္ ညွဳိး ထုိး ျပ ျပီး ေျပာ လုိက္ တယ္။ " က်ြန္ ေတာ္ အဲ ဒီ ေခြး ေလး ဘဲ ယူ လုိက္ ေတာ့ မယ္ ဦး ေလး " လယ္ သ မား ၾကီး ဟာ သူ႕ ဒူး နွစ္ ဘက္ ကုိ ေကြး ခ် လုိက္ ျပီး ေကာင္ ေလး နား ကုိ ကပ္ ျပီး ေျပာ လုိက္ တယ္။ " လူ ေလး ေရ ဒီ ေကာင္ ေလး ကုိ မင္း ရ ခ်င္ မွာ မ ဟုတ္ ဘူး ကြ။ အဲ ဒီ ေခြး ေလး ဟာ တ ျခား ေခြး ေတြ လုိ ဘယ္ ေတာ့ မွ အ ေျပး သန္ ျပီး ေတာ့ မင္း နဲ႕ ေဆာ့ က စား နဳိင္ မွာ မ ဟုတ္ ဘူး ကြ။" ေကာင္ ေလး ဟာ လယ္ သ မား ၾကီး စ ကား အ ဆုံး မွာ ျခံ စည္း ရုိး နား က ခြာ လုိက္ တယ္။ ျပီး ေတာ့ သူ ဟာ ခါး ကုိ ေကြး ခ် လုိက္ ျပီး သူ႕ ေျခ ေထာက္ နွစ္ ဘက္ လုံး က ေဘာင္း ဘီ ကုိ က် န စြာ ေခါက္ တင္ လုိက္ တယ္။ ေကာင္ ေလး ရဲ႕ ေဘာင္ ဘီ ဆြဲ တင္ ျပီး တဲ့ ေနာက္ မွာ သူ႕ ရဲ႕ ေျခေထာက္ ဟာ စ တီး လ္ ေခ်ာင္း ၾကီး တ ေခ်ာင္း နဲ႕ ျပဳ လုပ္ ထား တာ ကုိ လယ္ သ မား ၾကီး ျမင္ ေတြ႕ လုိက္ ရတယ္။ ေကာင္ ေလး ဟာ လယ္ သ မား ၾကီး ကုိ ျပန္ ၾကည့္ ျပီး ေျပာ လုိက္ တယ္။ " ဦး ေလး ေရ က်ြန္ ေတာ္ လည္း ပဲ ေကာင္း ေကာင္း မ ေျပး နဳိင္ ပါ ဘူး ဗ်ာ။ ျပီး ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ လုိ ခ်င္ တဲ့ ေခြး ေလး ဟာ လည္း သူ႕ ကုိ နား လည္ ေပး နဳိင္ တဲ့ က်ြန္ ေတာ္ လုိ ပုိင္ ရွင္ တ ေယာက္ လုိ အပ္ တယ္ မ ဟုတ္ လား ဗ်ာ။"

က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကမာၻ မွာ လည္း ဒီ လုိ စာ နာ စိတ္ နဲ႕ ညာ တာ နား လည္ မႈ႕ ေတြ ေပး နဳိင္ တဲ့ လူ ေတြ လုိ အပ္ တယ္ ဆုိ တာ မ ဟုတ္ ပါ လား ဗ်ာ။


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/puppies_for_sale.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

အ မွား ျပင္ ခ်ိန္

လမ္း ငယ္ ေလး တ ခု၊ ပုိ ျပီး ျပည့္ ျပည့္ စုံ စုံ ေျပာ ရ လွ်င္ မ က်ဥ္း မ က်ယ္ ကား တ စီး သာ သာ သြား ၍ ရ ေသာ လမ္း ၾကား ငယ္ ေလး တ ခု မွာ လူ ငယ္ ေလး တ ေယာက္ ကား အ သစ္ ေလး ကုိ တ ရ စပ္ ေမာင္း လုိ႕ လာ သည္။ည ေန က ေမွာင္ စ ျပဳ ေန ျပီ မုိ႕ လမ္း မွာ လူ တ ေယာက္ မွ် ပင္ မ ေတြ႕ ရ။ သူ ေမာင္း လာ ေသာ အ ရွိန္ မွာ မ မ်ား လွ ေပ မယ့္ လည္း ထုိ က်ဥ္း ေျမာင္း လွ တဲ့ လမ္း ၾကား ေလး မွာ ေတာ့ နည္းနည္း သိ သာ လွ သည္။ သူ ဟာ ခပ္ ၾကမ္း ၾကမ္း ေမာင္း လာ ခဲ့ ေသာ္ လည္း သည္ လုိ လမ္း ၾကား ေတြ မွာ က ေလး ေတြ ေဆာ့ က စား တာ မ်ား လွ တာ မုိ႕ သ တိ ရွိ ရွိ နွင့္ ေမာင္း နွင္း လာ ခဲ့ တယ္။ " ဘုန္း ........." ရုတ္ တရက္ ခဲ လုံး တ ခု သူ႕ရဲ႕ကား တံခါး ေဘာင္ ကုိ လာ မွန္ သံ သူ ၾကား လုိက္ ရ တယ္။ “ ေတာက္ “ ကုိ လင္း ေတာ္ ေတာ္ ေဒါသထြက္ သြား သည္။ ဘာ ရယ္ မ ဟုတ္ ဒီ ည ေန သူ႕ သူငယ္ ခ်င္း ေတြ နဲ႕ ရုပ္ရွင္ အ တူ သြား ၾကည့္ ရန္ ခ်ိန္း ထား သည္။ အခ်ိန္ က ေတာ့ ျဖင့္ ေတာ္ ေတာ္ ေလး ေစာ ေန ေသး ေသာ္ လည္း သူ က အ ျမဲ ေစာ ေစာ ေရာက္ ခ်င္ ေန သည္။ ဒါ က ေတာ့ သူ႕ အ က်င့္ တ ခု ဘဲ မဟုတ္ ပါလား။ အ ခု ေတာ့ ဘယ္ အ ရပ္ က ထြက္ လာ တဲ့ ခဲလုံး သူ႕ကား ကုိ လာ မွန္ တယ္ မသိ၊ သူ႕ ကား သစ္ ေလး ေတာ္ ေတာ္ ပိန္ သြား သ လား၊ စ သည္ ျဖင့္ ေမး ခြန္း ေပါင္း စုံ ကုိ သူ ေခါင္း ထဲ အ ေတြး ထဲ ကုိ ဝင္ ေရာက္ လာ သည္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူ ကား ေလး ကုိ လမ္း ေဘး တ ေန ရာ မွာ ထုိး ရပ္ လုိက္ သည္။ ကား ထုိး ရပ္ ရပ္ ခ်င္း ေကာင္ ေလး တ ေယာက္ သူ႕ ဆီ ကုိ ေရး ၾကီး သုတ္ ျပာ ေျပး လာ ေန သည္ ကုိ ျမင္ လုိက္ သည္။ အနီး အ နား မွာ လည္း သည္ ေကာင္ ေလး က လႊဲ ျပီး တ ေယာက္ မွ လဲ သူ မ ျမင္ ဒီ ေတာ့ မ ဟုတ္ မွ လႊဲ ေရာ သည္ ေကာင္ ေလး လက္ ေဆာ့ လုိက္ သာ ျဖစ္ ရမည္။ ကုိ လင္း တ ေယာက္ စိတ္ တုိ တုိ နွင့္ ေအာ္ လုိက္ သည္။ " မင္း ဒါ ဘာ သ ေဘာ လဲ။ ဘယ္ လုိ လုပ္ လုိက္ တာ လဲ ကြ။ ဒါ မ ေန႕ တ ေန႕ က မွ ဝယ္ ထား တဲ့ ကား ကြ။ ခ်ာ တိတ္ မင္း အိမ္ ဘယ္ မွာ လဲ။ ေျပာ စမ္း။ မင္း အိမ္ က လူ ၾကီး ေတြ ကုိ ေျပာ ျပီး အ ေလ်ာ္ ေတာင္း မွ ရမယ္။ မင္း ဘာ လုိ႕ ဒီ လုိ လုပ္ ရတာ လဲ ကြ " အ စ ရွိ သည္ ျဖင့္ ကုိ လင္း တ ေယာက္ ေဒါ ပြ ပြ နွင့္ တ ရ စပ္ ေျပာ ခ် လုိက္ သည္။ ေကာင္ က ေလး က မ်က္ နွာ ငယ္ က ေလး ျဖင့္ ေတာင္း ပန္ ရွာ သည္။ " အစ္ ကုိ ၾကီး ရယ္ ေဆာ ရီး ပါ ဗ်ာ။ သား ေတာင္း ပန္ ပါ တယ္။ သား ဘာ လုပ္ ရမွန္း မ သိ ေတာ့ လုိ႕ ပါ။ " ေကာင္ ေလး ဟာ ေခါင္း ငုံ ျပီး ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။
" က်ြန္ ေတာ္ အခု လုိ မ လုပ္ ရင္ ဘယ္ သူ မွ ကား ရပ္ မ ေပး မွာ စုိး လုိ႕ ပါ။ " ေကာင္ ငယ္ ေလး ရဲ႕ ပါး ျပင္ ေပၚ မွာ မ်က္ ရည္ ေတြ တ စိမ့္ စိမ့္ တ ရ စပ္ လိမ့္ က် လာ ျပီး မ လွမ္း မ ကမ္း မွာ ရွိ တဲ့ ေန ရာ တ ခု ကုိ လက္ ညွဳိး ထုိး ျပ လုိက္ ေတာ့ တယ္။ " က်ြန္ ..... က်ြန္ ေတာ့္ အစ္ ကုိ " ေကာင္း ေလး ဟာ ငုိ ယုိ ျပီး ဆက္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " သူ ....သူ.... သူ႕ ရဲ႕.... ....ဟုိ ..…. (wheelchair) ဝီးလ္ ခ်ားရ္ ေလး ေပၚ က ျပဳတ္ က် လုိ႕ .... က်ြန္ ေတာ္.... သူ႕ ခႏၶာ ကုိယ္ ၾကီး ကုိ ျပန္ မ မွ နဳိင္ လုိ႕ ပါ " လုိ႕ ေကာင္ေလး ဟာ ရွဳိက္ ၾကီး တ ငင္ နဲ႕ ေဒါ သ တ ၾကီး ျဖစ္ ေန တဲ့ ကုိ လင္း ကုိ လွမ္း ေျပာ လုိက္ တယ္။ “ ေက်း ဇူး ျပဳျပီး က်ြန္ ေတာ္ ကုိ သူ႕ (wheelchair) ဝီးလ္ ခ်ားရ္ ေလး ေပၚ ကုိ ျပန္ ျပီး တင္ ေပး ပါ လား ဗ်ာ…..သူ (wheelchair) ဝီးလ္ ခ်ားရ္ ေပၚ ကျပဳတ္ က် ျပီး ပိ ေန လုိ႕ သူ အ ရမ္း ကုိ နာ ေန ပါ တယ္….ျပီး ေတာ့ သူ႕ ခႏၶာ ကုိယ္ က အ ရမ္း ေလး တာ ေၾကာင့္က်ြန္ ေတာ္ မ မွ နဳိင္ လုိ႕ ပါ ဗ်ာ။ ” ေကာင္း ေလး စကား ဆုံး သြား တာ နဲ႕ ကုိ လင္း ဟာ သူ ေျပာ ဆုိ ၾကိမ္း ေမာင္း ဖုိ႕ ျပင္ ေန တဲ့ သူ႕ စကား လုံး ေတြ ကုိ ေျပာ မ ထြက္ နဳိင္ ေတာ့ ဘဲနဲ႕ လဲ က် ေန တဲ့ ေကာင္ ေလး ရဲ႕အ ကုိ ဆုိ သူ ဆီ ကုိ ျမန္ ျမန္ သြား ျပီး ထူ ေပး လုိက္ တယ္။ အဲဒီ ေနာက္ ေကာင္ ေလး အစ္ကုိ ကုိ (wheelchair) ဝီးလ္ ခ်ားရ္ ေပၚ ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ တင္ ေပး လုိက္ ျပီး သူတုိ႕ အိမ္ ရွိ ရာ အ ထိ ကုိ လုိက္ ပုိ႕ ေပး လုိက္ ေတာ့ တယ္။ ေကာင္း ေလး က သူ႕ ကုိ ေက်း ဇူး အ ရမ္း တင္ ေန ခဲ့ တယ္။ ကုိ လင္း တ ေယာက္ ကား ေကာင္ ေလး နဲ႕ သူ႕ အ ကုိ ကုိ သြား ပု္ိ႕ ေပး ျပီး ကား ဆီ ကုိ ေမာ ပန္း ေနွး ေကြး စြာ နဲ႕ မ သယ္ ခ်င္ တဲ့ သူ႕ ေျခ ေထာက္ ေတြ ကုိ အား ေပး သယ္ ရင္း ျပန္ ေရာက္ လာ ခဲ့ တယ္။သူ႕ အ ေတြး ထဲ မွာ ေတာ့ ေကာင္ ေလး ကုိ ၾကိမ္ ေမာင္း မိတာ သူ ဘဲ မွား ေန လား။ ဒါ မွ မ ဟုတ္ သူ႕ ကား ေလး ကုိ ေျဖး ေျဖး သာ ေမာင္း ခဲ့ ရင္ ဒီ လုိ ျဖစ္ လာ မွာ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး၊ အစ ရွိ သ ျဖင့္ အ ေတြး ေပါင္းစုံ နဲ႔ စဥ္း စာ းျပီး ျပန္ ေရာက္ လာ ခဲ့ သည္။ ကား နား ေရာက္ ေတာ့ သူ႕ ကား ကုိ ေသေသ ခ်ာ ခ်ာ ၾကည့္ လုိက္ သည္။ ပိန္ က်ဳံး ေန တဲ့ သူ႕ ကား သစ္ ေလး တံ ခါး ေဘာင္ ဟာ ခဲ လုံး မွန္ ထား မွန္း အ ရမ္း ကုိ သိ သာ ပါ သည္။ သူ ဟာ အဲ ဒီ တံ ခါး ကုိ ျပန္ ျပီး ျပင္ ဆင္ မႈ႕ မ လုပ္ ခဲ့ ဘဲ နဲ႕ ဒီ အ တုိင္း ထား ခဲ့ ပါ တယ္။ ပိန္ က်ဳံး ေန တဲ့ တံ ခါး ေဘာင္ ေလး ကုိ ေတြ႕ တုိင္း အ ခု လုိ အ သိ တ ရား ရ ေစ တဲ့ အ ေတြး ေလး ေတြ ကုိ သူ႕ ကုိယ္ သူ ျပန္ ျပီး သတိ ေပး ေစ ခ်င္ လုိ႕ ဘဲ ျဖစ္ တယ္။ အဲ ဒါ က ေတာ့ ျဖင့္
“ မင္း ဘဝ ခရီး ၾကီး ရဲ႕ အခ်ိန္ ေတြ ကုိ အ ရမ္း ျမန္ ျမန္ ၾကီး မ ျဖတ္ သန္း ခ်င္ ပါ နဲ႕။ တ စုံ တ ေယာက္ က ေကာင္း တာ၊ မ ေကာင္း တာ၊ ျဖစ္ တာ ၊ ပ်က္ တာ တုိ႕ ကုိ ေျပာ ခြင့္ရ ဘုိ႕ အ တြက္ သူ႕ တုိ႕ ကုိ သတိ ထား မိ ေစ ဖုိ႕ ၊ ခဲ လုံး နဲ႕ မင္း ကုိ ေပၚက္ ျပီး မွ ေခၚ ရ ေလာက္ ေအာင္၊ အ နာ တ ရ ျဖစ္ ျပီး မွ သိ ေစ ရ ေလာက္ ေအာင္ မ ျဖစ္ ေစ ပါ နဲ႕ ” ဟူ ၍ ပင္ ျဖစ္ သည္။


(တခါ တ ေလ အ ျမဲ တမ္း လုိ လုိ မွာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ တ စုံတခု အ ျဖစ္ အ ပ်က္ ေလး ေတြ ကုိ နား ေထာင္ ဖုိ႕ အ ခ်ိန္ မ ရွိ ျဖစ္ ျပီး အ လ်င္ စ လုိ လုပ္ တတ္ ၾက တယ္။ အဲဒီ လုိ အ လ်င္ စ လုိ လုပ္ ရင္ မ လုိ အပ္ တဲ့ အ မွား ေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ တတ္ ၾက ပါ တယ္။ဒီ လုိ အ မွား ေတြ ျဖစ္ ျပီး မွ ေနာင္ တ ရ တတ္ တဲ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေတြ ဟာ အ မွား မ ျဖစ္ ခင္ မွာ ၾကဳိ တင္ ကာ ကြယ္ ၾက မယ္ ဆုိ ရင္ ျဖင့္ ဘဝ ၾကီး ဟာ ပုိျပီး ေပ်ာ္ စရာ အ တိ ျဖစ္ ေန မွာ မ ဟုတ္ ပါ လား ဗ်ာ။ မွား တာ ကုိ သိ ရက္ နဲ႕ မုိက္ တဲ႕ လူ က တ ခ်ိန္ မွာ ေထာင္ နန္း စံ ရ ျပီး ၊ ေထာင္ ထဲ မွာ အ သိ တ ရား ေလး ေတြ ယူ ျပီး မွ ျပန္ ထြက္ လာ ၾက ရ တယ္။ တ ကယ္ လုိ႕ အဲ ဒီ မွား တာ ကုိ သိ ရင္ အဲ ဒီ အ မွား ေတြ ကုိ မ လုပ္ မိ ေစ ဖုိ႕ ဆင္ ျခင္ လုိက္ ရင္ ေထာင္ ထဲ ကုိ သြား ဖုိ႕ ဆုိ တာ အ ေဝး ၾကီး ဘဲ မ ဟုတ္ ပါ လား။ ဒီ အ ရာ ေတြ အား လုံး ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ ကုိယ္ ပုိင္ ေရြး ခ်ယ္ မႈ႕ ဘဲ ျဖစ္ ပါ တယ္။)


အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/wait_for_the_brick.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

အေမ

ကမာၻ ေပၚ မွာ အ ထူး အ ျမတ္ ေန႕ ေတာ္ ေတာ္မ်ား မ်ား ရွိ လွ ပါ တယ္။အဲဒီ ေန႕ ေတြ ထဲ က အ ခု အ ေမ မ်ား ေန႕ ကုိ နီး ကပ္ လာ ခဲ့ ျပီ။ ကုိ ဟိန္း လတ္ တ ေယာက္ က ေတာ့ ျဖင့္ အေမ တုိ႕ နဲ႕ ခြဲ ေန ျပီး ေနာက္ မွာ အ ျမဲ အ လုပ္ မ်ား ေန ခဲ့ တယ္္။ အခု လည္း အ ေမ မ်ား ေန႕ မွာ ၄ နာ ရီ ေလာက္ အေမ့ အိမ္ ျပန္ ဖုိ႕ ကုိ ကား ေမာင္း မ သြား ဘဲ သူ ငယ္ ခ်င္း တ ေယာက္ ရဲ႕ ပါ တီ တ ခု ကုိ သြား ဖုိ႕ ကုိ ျပင္ ဆင္ ေန ခဲ့ တယ္။ အ ေမ ဆီ ကုိ ေတာ့ လက္ ေဆာင္ ေပး ဖုိ႕ အ တြက္ အိမ္ အ ေရာက္ ပုိ႕ ေပး တဲ့ စ နစ္ ေလး ကုိ ပုိက္ ဆန္ ေပး ျပီး လုပ္ ခုိင္း မယ္ လုိ႕ စဥ္း စား ျပီး သူ႕ အိ္မ္ အ နီး မွာ ရွိ တဲ့ ပန္း ဆုိင္ ေလး ကုိ အ ေမ့ အ တြက္ ပန္း ဝယ္ ျပီး ပုိ႕ ခုိင္း ဖုိ႕ သူ႕ ကား ေလး နဲ႕ ေရာက္ လာ ခဲ့ တယ္။ ပန္း ဆုိင္ နား ကုိ ေရာက္တဲ့ အ ခါ မွာ သူ ဟာကား ေပၚ က ဆင္း လုိက္ တယ္။ ဆုိင္ ထဲ ကုိ မ ဝင္ ခင္ မွာ ၁၂ နွစ္ အ ရြယ္ ေကာင္ မ ေလး တ ေယာက္ ပ လပ္ ေဖာင္း ေပၚ မွာ ရွဴိက္ ငုိ ေန တာ ကုိ သူ ေတြ႕ လုိက္ ရတယ္။ သူ က လဲ မ ဆုိင္ မ တြ နဲ႕ ေကာင္ မ ေလး ကုိ ေမး လုိက္ တယ္။ " အ မိ ဘာ ျဖစ္ ေန တာ လဲ ဗ် " ေကာင္မေလး က " က်ြန္ မ နွင္း ဆီပန္း ေလး ဝယ္ ခ်င္ လုိ႕ ပါ။ ဒါ ေပ မယ့္ လက္ ထဲ မွာ ျပား ၅၀ ဘဲ က်ြန္ မ ရွိ တယ္။ ဒါ ေပမယ့္ ပန္း က ၂ က်ပ္ က် တယ္ ရွင့္ " လုိ႕ ေျဖ လုိက္ တယ္။ ကုိ ဟိန္း လတ္ ဟာ တခ်က္ မွ် ျပဳံး လုိက္ ျပီး ေကာင္ မ ေလး ကုိ ျပန္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " လာ လာ တူ မ ေလး က်ြန္ ေတာ္ နဲ႕ လုိက္ ခဲ့ ။ က်ြန္ ေတာ္ အမိ အ တြက္ ပန္း တန္ ဖုိး ကုိ ျဖည့္ ျပီး ဝယ္ ေပး မယ္။" ေကာင္ မ ေလး နဲ႔ အ တူ ဆုိင္ ထဲ ကုိ ေရာက္ လာ ျပီး ေကာင္မေလး ကုိ ပန္း ဝယ္ ေပး လုိက္ တယ္။ ျပီး ေတာ့ သူ ကုိယ္ တုိင္ လည္း သူ႕ အ ေမ အ တြက္ ပန္း ဝယ္ လုိက္ ျပီး အိမ္ အ ေ၇ာက္ ပုိ႕ ခုိင္း ဖုိ႕ အ တြက္ လွမ္း ေျပာ လုိက္ ျပီး က်သင့္ ေငြ ရွင္း ကာ ထြက္ လာ ခဲ့ တယ္။ ေကာင္ မ ေလး ကုိ သူ က လုိက္ ပုိ႕ ေပး ဖုိ႕ လွမ္း ေျပာ လုိက္ တဲ့ အ ခါ မွာ "ဟုတ္ ကဲ့ ရွင့္ က်ြန္ မ အ ေမ ဆီ ကုိ လုိက္ ပုိ႕ ေပး ပါ ေနာ္ " လုိ႕ ေကာင္ မ ေလး က ျပန္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ ကား ေပၚ ေရာက္ တဲ့ အ ခါ မွာ သခၤ်ဴိင္း ရွိ ရာ လမ္း ကုိ ေကာင္ မ ေလး က လွမ္း ျပ လုိက္ တယ္။ ေကာင္ မ ေလး ဟာ သခၤ်ဴိင္း ကုိ ေရာက္ တဲ့ အ ခါ မွာ သူ႕ မ ရဲ႕ မိခင္ ရွိ ရာ အုပ္ ဂူ ေလး ကုိ ေျပး သြား ျပီး အုပ္ဂူ ေလး ေရွ႕ မွာ ထုိင္ ခ် ျပီး စကား ေတြ ေျပာ ေန ေတာ့ တယ္။ ကုိ ဟိန္း လတ္ ဟာ ဒါ ကုိၾကည့္ ျပီး ေတာ့ ပန္း ဆုိင္ ေလး ဆီ ကုိ အ ေလာ တ ၾကီး ျပန္ ေမာင္း လာ ခဲ့ တယ္။ သူ ဟာ အိမ္ အ ေရာက္ ပုိ႕ ခုိင္း ထား တဲ့ ပန္း စည္း ေလး ကုိ ျပန္ ယူ လုိက္ ျပီး ၄ နာ ရီ ကား ေမာင္း ရမဲ့ အ ေမ့ အိမ္ ရွိ ရာ ဖက္ ကုိ ဦး တည္ ျပီး အ တင္း ေမာင္း ထြက္ သြား ခဲ့ တယ္။ သူ မ်က္ နွာ မွာ ေတာ့ တ ခု ခု ကုိ စုိး ရိမ္ ေန သ လုိ လုိ၊ဝမ္း နည္း ေန သ လုိ လုိ ေဖာ္ ျပ လုိ မ ရ တဲ့ အ ေတြး ေတြ နဲ႕...............................


(အမွန္ တ ကယ္ ေတာ့ လက္ ရွိ အ သက္ ရွင္ လ်က္ ရွိ ေန တဲ့ ဘုရား ေလာက္ ဘယ္ အ ရာ မွ ပုိ အ ေရး မ ၾကီး နုိင္ ပါ ဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္ ရွင္ လ်က္ ရွိ ေန ေသး တဲ့ ဘုရား ကုိ ဂ ရု စုိက္ ပါ။ ရုိ ေသပါ။ တန္ဘုိး ထား ပါ။ ျမတ္ နဳိး ပါ။)

အညၾတ (ေခတၱ နယူး ေယာက္ခ္)
ဘာသာျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/mothers_day.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

သစ္သား ပန္းကန္

အသက္ အရြယ္ ၾကီး ျပီး ခ်ိ နဲ႕ ေန ေသာ အ ဖုိး အုိ တစ္ ေယာက္ ဟာ သူ႕ သား၊ ေခ်ြး မ နဲ႔ သူ ရဲ႕ ေျမး ေလး တုိ႕ နဲ႕ အ တူ သြား ေရာက္ ေန ထုိင္ ခဲ့ တယ္။ အ ဖုိး အုိ ဟာ အ ရြယ္ ေထာက္ လာ တာ ေၾကာင့္ သူ႕ လက္ ေတြ ဟာ တုန္ ရီ ေန တယ္။အ ျမင္ အာ ရုံ ေတြ ဟာ ေဝ ဝါး ေန တယ္။ ေျခ လွမ္း တုိင္း ဟာ လဲ ေနွး ေကြး လွ ပါ တယ္။ သူ တုိ႕ မိ သား စု ဟာ ညစာ ကုိ အ တူတူ စား ေလ့ ရွိ ၾက ပါ တယ္။ ဒါ ေပမယ့္ အ သက္ အ ရြယ္ အုိ စာ ေန တဲ့ အ ဖုိး အုိ ဟာ လက္ တုန္ ရီ ေန တာ က တ ေၾကာင္း၊ အ ျမင္ အာ ရုံ ေဝ ဝါး ေန တာ က တ ေၾကာင္း ေၾကာင့္ ထ မင္း စား ရာ မွာ အ ေ တာ္ ကုိ အ ခက္ အ ခဲ ေတြ နဲ႕ ၾကဳံ ေတြ႕ ေန ရ ပါ တယ္။ ပဲ တုိ႕ ေျပာင္း ဖူး တုိ႕ က သူ႕ ဇြန္း ထဲ က ေန လိမ့္ ဆင္း ကုန္ ျပီး ထ မင္း စား စား ပြဲ ေပၚ မွာ ေပ ၾကံ့ ရွဳပ္ ပြ ေန ျခင္း၊ ႏြား နဳိ႕ ေသာက္ ဖုိ႕ ႏြား နဳိ႕ ခြက္ အား လွမ္း ယူ ရာ မွာ တုန္ ခ်ိ ေန ေသာ သူ႕ ၏ လက္ ေၾကာင့္ ႏြား နဳိ႕ မ်ား မွာ စား ပြဲ ေပၚ တြင္ အုိင္ ေန ျခင္း အစ ရွိ ေသာ ျပ ႆနာ မ်ား ေၾကာင့္ သား ျဖစ္ သူ နွင့္ ေခ်ြး မ ျဖစ္ သူ ကုိ ေဒါ သ ခဏ ခဏ ထြက္ ေစ ခဲ့ တယ္။ “ ငါ တုိ႕ တ ခုခု ေတာ့ ဒီ အ ဘုိး ၾကီး ကုိ လုပ္ သင့္ ျပီး။ ငါ ဆက္ ျပီး ၾကည့္ မ ေန ခ်င္ ေတာ့ ဘူး ဒီ လုိ ႏြား နဳိ႕ ဖိတ္ က် တာ တုိ႕၊ ထမင္း ဟင္း ေတြ ပြ က်ဲ ေန တာ တုိ႕၊ ဆူဆူညံ ညံ ပန္း ကန္ နဲ႕ ဇြန္း သံ တုိ႕ ကုိ မ ၾကား ခ်င္ ေတာ့ ဘူး ဒီ ထ မင္ း ဝုိင္း မွာ ” လုိ႕ သား ျဖစ္ သူ က ေျပာ လုိက္ တယ္။ အဲ ဒီ ေနာက္ မွာ သူ တုိ႕ လင္ မ ယား နွစ္ ေယာက္ ဟာ စားပြဲ အ ေသး ေလး တ လုံး ကုိ ေထာင့္ တ ခု မွာ ဆင္ ထား လုိက္ ၾက တယ္။ သူ တုိ႕ မိ သား စု သုံး ေယာက္ ည စာ ကုိ ညစာ စား ထ မင္း စား ပြဲ မွာ အ တူ တ ကြ ေပ်ာ္ ရႊင္ စြာ စား ေန တုန္း မွာ အ ဖုိး အုိ ကုိ ေတာ့ တ ေယာက္ တည္း အဲ ဒီ ေထာင့္ ေ န ရာ ေလး မွာ ဘဲ စား ေစ ခဲ့ တယ္။ အဖုိး အုိ ဟာ ေၾကြ ပန္း ကန္ ကုိ အ ခန္႕ မ သင့္ စြာ နဲ႕ တ ေခါက္ နွစ္ ေခါက္ က် ကြဲ ျပီး တဲ့ ေနာက္ ပုိင္း မွာ သူ႕ ကုိ သစ္ သား ပန္း ကန္ ေလး ကုိ သာ အ သုံး ျပဳ ေစ ေတာ့ တယ္။ အဖုိး အုိ ဟာ တ ေယာက္ တည္း အ ထီး က်န္ စြာ စား ရ တာ ေၾကာင့္ သူ႕ ရဲ႕ မ်က္ လုံး မွာ မ်က္ ရည္ ေတြ ဝုိင္း ျပီး ရွိ ေန တာ ကုိ တခါ တ ရံ မွာ သူ႕ မိသား စု ဝင္ ေတြ ေတြ႕ ေန ရ မွာ ပါ။ သုိ႕ ေပ မယ့္ လည္း ဇြန္း ခရင္း ေလး ေတြ ၊ စား စ ၇ာ ေလး ေတြ က် သြား တုိင္း သူ ဆီ ကုိ စူး ရွ ျငင္ သာ တဲ့ စ ကား လုံး ေလး ေတြ ေရာက္ လာ စ ျမဲ ပါ ဘဲ။ အဲဒီ လုိ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ တုိင္း ကုိ ေတာ့ ၅ နွစ္ သား ရွိ ျပီး ျဖစ္ တဲ့ ေျမး ျဖစ္ သူ က ေတာ့ ျငိမ္ သက္ စြာ ၾကည့္ ေန ခဲ့ ေတာ့ တာ ပါ။ ညစာ မ စား မီ ည ေန ခင္း တ ခု မွာ သား ျဖစ္ သူ ဟာ သစ္ သား အ တုိ အ စ ေတြ နဲ႕ က စား ေန တာ ကုိ ေတြ႕ လုိက္ တဲ့ အ ေဖ ျဖစ္ သူ က ခ်ဳိ သာ စြာ ေမး လုိက္ တယ္။ " သား ေရ ဘာ ေတြ လုပ္ ေန တာ လဲ ကြ " ။ သား ျဖစ္ သူ က ခ်က္ ခ်င္း ျပန္ေျဖ လုိက္ တယ္။ " အုိ... ေဖေဖ ေရ သား ေဖေဖ ေမေမ တုိ႕ကုိ သား ၾကီး လာ တဲ့ အ ခါ က် ရင္ ေက်ြး ဖုိ႕ အ တြက္ သစ္ သား ပန္း ကန္ ေလး ေတြ ကုိ လုပ္ ေန တာ ပါ " ။ သား ျဖစ္ သူ ဟာ ျပဳံး ရႊင္ စြာ နဲ႕ အ ေျဖ ေပး လုိက္ ျပီး သူ လုပ္ စ ၇ာ ရွိ တာ ကုိ ဆက္ လုပ္ ေန ခဲ့ တယ္။ သား ျဖစ္ သူ ရဲ႕ စကား ေၾကာင့္္ လင္ မ ယား နွစ္ ဦး ဟာ ဆြံ႕ အ သြား သ လုိ ေၾက ကြဲ စုိး နွစ္ စြာ ခံ စား လုိက္ ရ တယ္။သူ တုိ႕ ရဲ႕ ပါး ျပင္ ေပၚ မွာ လဲ မ်က္ ရည္ ေတြ စုိ ရႊဲ လုိ႕ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ တုိ႕ နွစ္ ေယာက္ ဟာ စ ကား တ ခြန္း မွ ဆက္ မ ေျပာ ၾက ေတာ့ ဘူး။ သူ တုိ႕ ဘာ ကုိိ လုပ္ သင့္ တယ္ ဆုိ တာ ကုိ သူ တုိ႕ ဖာ သာ သိ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ တုိ႕ နွစ္ ယာက္ ဟာ အ ဖုိး အုိ ရွိ ရာ ကုိ ေျပး လာ ျပီး သူ တုိ႕ ကုိ ခႊင့္ လႊတ္ ေပး ဖုိ႕ ဝန္ ခ် ေတာင္း ပန္ လုိက္ ၾက ေတာ့ တယ္။ အဲဒီ ည ရဲ႕ ည စာ စား တဲ႕ အ ခိ်န္ မွာ ေတာ့ ေယာက်ၤား ျဖစ္ သူ ဟာ အ ဖုိး အုိ ကုိ ညင္ သာ စြာ တြဲ ေခၚ ျပီး ည စာ စား ပြဲ ေလး ကုိ ေခၚ သြား ခဲ့ ေတာ့ တယ္။ အဲဒီ ေန႕ က စ ျပီး အ ဖုိး အုိ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ ေနာက္ ဆုံး အ ခ်ိန္ ေလး အ ထိ သူ႕ မိ သား စု နဲ႕ အ တူတူ ထ မင္း စား ခ်ိန္ တုိင္း အ တူတူ စား ခြင့္ ရခဲ့ တယ္။တစုံ တ ရာ ေၾကာင့္ အ ဖုိး အုိ ဟာ ခရင္း လႊတ္ က် သြား တာ တုိ႕၊ နဳိ႕ ဖိတ္ က် သြား တာ တုိ႕ ျဖစ္ လာ ရင္ သူ တုိ႕ လင္ မ ယား နွစ္ ေယာက္ ဟာ အ ဖုိး အုိ ကုိ ဂရု တ စုိက္ စ နစ္ တ က် ျပဳစု ေပး မႈ႕ ေတြ ကုိ လုပ္ ေပး ခဲ့ တယ္။
က ေလး ေတြ ဟာ ဘယ္ အရာ ကုိ္ မဆုိ အ မွတ္ အ သား ၾကီး ၾက တယ္။ အရာ ရာ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား ကုိ သိ ျမင္ တတ္ လြယ္ ၾက သူ ေတြ ျဖစ္ တယ္။ သူ တုိ႕ ေလး ေတြ ရဲ႕ ဦး ေနွာက္ ဟာ အ ခ်ိန္ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား အ လုပ္ လုပ္ ေန ၾက တယ္။ သူ တုိ႕ ေလး ေတြ ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ေျပာ ပုံ ဆုိ ပုံ၊ လုပ္ပုံ ကုိင္ ပုံ ေတြ ကုိ ငယ္ ရာ မွ ၾကီး လာ သည္ အ ထိ သူ တုိ႕ ဘဝ သက္ တမ္း တ ေလွ်ာက္ လုံး အ တု ယူ တတ္ ၾက တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ လဲ ဒီ ေန႕ က စျပီး ေန႕ တုိင္း ေန႕ တုိင္း မွာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ခ်စ္ တဲ့ သူ ေတြ ကုိ ဂ ရု တ စုိက္ နဲ႕ အ ေလး ထား ဆက္ ဆံ ၾက ပါ စုိ႕ လား။

အညၾတ (ေခတၱ နယူးေယာက္)
ဘာသာျပန္


ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/wooden_bowl.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

သင့္ အိမ္ ကုိ တည္ ေဆာက္ ပါ။

အသက္ အ ရြယ္ ၾကီး ရင့္ လွ တဲ့ လက္သမား ဆရာ တ ေယာက္ ဟာ သူ႕ အ လုပ္ ကုိ စြန္႕ လႊတ္ အ နား ယူ ဖုိ႕ အခ်ိန္ ေရာက္ ရွိ လာ ခဲ့ တယ္။ သူ ဟာ ဒီ လက္ သ မား အ လုပ္ ကုိ စြန္႕ ျပီး လြတ္ လြတ္ လပ္လပ္ ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ ပါး ပါး အ တုိး ခ် ျပီး မိ သား စု ေတြ နဲ႔ ဘဝ ကုိ အ ခ်ိန္ ကုန္ ျဖတ္ သန္း ဖုိ႕ အ ေၾကာင္း၊ ပင္ စင္ ယူ စီ မံ ကိန္း ေတြ ကုိ သူ႕ ရဲ႕ ကန္ ထရုိက္ တာ ကုိ ေျပာ ျပ ခဲ့ တယ္။ သူ ဟာ အ နား ယူ ေတာ့ မွာ ျဖစ္ တဲ့ အ တြက္ ေၾကာင့္ သူ ရဲ႕ အ ပတ္ စဥ္ လ စာ ေလး ကုိ လႊမ္း တမ္း တ ေန ရေတာ့ မယ္ ဆုိ တာ ေတြ ကုိ ရင္ ဖြင့္ လုိ႕ ေန ခဲ့ တယ္။ သုိ႕ ေသာ္ လည္း ကန္ ထ ရုိက္ တာ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ အား ကုိး ရတဲ့ အ လုပ္ သမား တ ေယာက္ ဆုံး ရွဴံး ရ မွာ ကုိ စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ ေန ခဲ့ တယ္။အဲ ဒီ ေနာက္ မွာ ေတာ့ လက္ သ မား ဆ ရာ ကုိ သူ႕ အ တြက္ ေနာက္ ဆုံး အ ေန နဲ႕ အိမ္ တ လုံး ထပ္ ေဆာက္ ေပး ဖုိ႕ ေတာင္း ေတာင္း ပန္ပန္ နဲ႔ သူ ကုိ မ်က္ နွာ သာ ေပး ရန္ ခြင့္ ေတာင္း လာ လုိက္ ေတာ့ တယ္။ လက္ သမား ဆရာ ဟာ သူ မ လုပ္ ေပး ရင္ လဲ မ ေကာင္း တတ္ လုိ႕ လုတ္ ေပး ဖုိ႕ ကုိ ဂတိ ေပး လုိက္ ရ တယ္။ ဒါ ေပ မယ့္ အ လုပ္ ခ်ိန္ တုိင္း မွာ သူ ဟာ စိတ္ ပါ လက္ ပါ လုပ္ ကုိင္ မႈ မ ရွိ ခဲ့ ပါ ဘူး။ အဲဒီ အ ျပင္ သူ ဟာ သစ္ သား အ ေဟာင္း ေတြ၊ ပစၥည္း အေဟာင္း ေတြ နဲ႕ အ ဆင့္ အ တန္း နွိမ့္ က် တဲ့ ပုံ စံ ဒီ ဇုိင္း ေတြ ကုိ အ ဓိ က ထား ၍ အ သုံး ျပဳ ကာ အိမ္ ကုိ ျပီး လ်င္ ျပီး ေရာ ဆုိ တဲ့ သ ေဘာ နဲ႕ ျဖစ္ သ လုိ ေဆာက္ခဲ့ တယ္။ သူ ရဲ႕ အ သက္ ေမြး ဝမ္း ေၾကာင္း ပ ညာ ကုိ ဒီ လုိ ျပဳ လုပ္ ျခင္း ျခင့္ အ ဆုံး သတ္ တာ ဟာ စိတ္ မ ေကာင္း စ ရာ ဘဲ ျဖစ္ တယ္။လက္ သ မား ဆရာ ဟာ အ ခ်ိန္ တန္ လုိ႕ ေဆာက္ ျပီး သြား တဲ့ အ ခါ မွာ ကန္ ထ ရုိက္ တာ ဟာ အိမ္ ကုိ ေစ့ေစ့ စပ္စပ္ လာ ၾကည့္ ခဲ့ တယ္။ အဲ ဒီ ေနာက္ မွာ သူ ဟာ လက္ သမား ဆရာ ၾကီး ကုိ အိမ္ ေသာ့ လွမ္း ေပး ျပီး ေျပာ လုိက္ တယ္။
" ေရာ့ အိမ္ ေသာ့ ဒီ အိမ္ က ခင္ ဗ်ား အ တြက္ က်ြန္ ေတာ္ ရဲ႕ လက္ ေဆာင္ ေပါ့ "
လက္ သမား ဆရာ ဟာ ကုိ အ ေတာ္ ကုိ အံ့ အား သင့္ သြား တယ္။ သိပ္ ကုိ ရွက္ စ ရာ ေကာင္း တဲ့ အ ရာ ပါဗ်ာ။ သူ ကုိယ္ သူ ရွက္ ျပီး ေနာင္ တ မ်ား စြာ လဲ ရ ေန ခဲ့ တယ္။ သူ ျပီး ျပီး ေရာ ဆုိ ျပီး ေဆာက္ ခဲ့ တဲ့ အိမ္ ေလး ဟာ သူ ကုိယ္ တုိင္ ေန ရမယ့္ အိမ္ ျဖစ္ တယ္ ဆုိ တာ အ စ က တည္း က သာ သူ သိ ခဲ့ ရင္ သူ ဒီ ထက္ ပုိျပီး ေ ကာင္း ေအာင္ ေဆာက္ မွာ ေသ ခ်ာ ပါ တယ္။

က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ တ ေတြ လက္ သ မား ဆရာ ဘက္ ကုိ ဝင္ ၾကည့္ ၾက ရ ေအာင္ လာ း ဗ်ာ။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေန ထုိင္ ရ မယ့္ အိမ္ မွန္း မ သိ ဘဲ အိမ္ ထဲ မွာ ထည့္ ရ မယ့္ အ ေကာင္း ဆုံး ဆုိ တာ ေတြ ကုိ လ်စ္ လ်ဴ ရွဴ ျပီး ေန႕ ရွိ သ ၍ ျဖစ္ သ လုိ ေဆာက္ လုပ္ လာ ခဲ့ မိ တာ ေနာက္ ဆုံး တ ေန႕ မွာ အဲဒီ အိမ္ ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေန ရ မွန္း လည္း သိ ေရာ အ စ က ေန ျပန္ ျပင္ ျပီး ဒီ ထက္ ေကာင္း ေအာင္ ျပန္ လုပ္ ဖုိ႕ ဆုိ တာ မ ျဖစ္ နဳိင္ ေတာ့ ပါ ဘူး။ အ စ က သာ သိ ရင္ ရင္ ဒီ ထက္ ကုိ အ ဆ ေထာင္ နဲ႔ ေသာင္း နဲ႕ ခ်ီ ျပီး ေကာင္း ေအာင္ ေဆာက္ ျဖစ္ မွာ ေသ ခ်ာ ပါ တယ္။ အ ခု ေတာ့ အ ေနာက္ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ျပန္ သြား လုိ႕ လဲ မ ရဘူး။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ လက္ သ မား ေတြ ဘဲ ျဖစ္ ၾက တယ္။ ေန႕ စဥ္ ေန႕ တုိင္း သံ ရုိက္ ရ တယ္။ ပ်ဥ္ ခင္း ရ တယ္။ အကာ အ ရံ ေတြ ေဆာက္ ရ တယ္။ အ စ ရွ္ိ က သ ျဖင့္ ေပါ့ ဗ်ာ။ " ဘ ဝ ဆုိ တာ ကုိယ္ ေန႕ တုိင္း လုတ္ ေဆာင္ ရ တဲ့ စီ မွန္ ကိန္း ဘဲ ျဖစ္ တယ္ " လုိ႕ ပညာ ရွိ တ ဦး က လည္း အ ဆုိ ရွိ ဖူး ပါ တယ္။ ယ ေန႕ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘာ ကုိ ေဆာင္ရြက္ ရ မည္ ဆုိ တဲ့ သေဘာ ထား ကုိ သိ ရွိ ရ မယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ မ နက္ ျဖန္ မွာ ေန ရ မယ့္ အိမ္ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကုိယ္ တုိင္း စ နစ္ တ က် ပ ညာ ရွိ စြာ ကူ ညီ ျပီး ေဆာက္ လုပ္ နဳိင္ ရ မယ္။

အညၾတ (ေခတၱ န ယူး ေယာက္)
ဘာ သာ ျပန္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/building_your_house.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

နွင္း ဆီ တန္ ဖုိး

ရုိး သား ေျဖာင့္ မတ္ တဲ့ လူ တစ္ ေယာက္ ဟာ တေန႕ မွာ နွင္းဆီ ပန္း မ်ဳိး ေလး တစ္ ပင္ ကုိ စုိက္ ပ်ဴိး ဘုိ႕ အိမ္ ကုိ သယ္ လာ ခဲ့ ျပီး ပန္း မ ပြင့္ ခင္ မွာ ပန္း ပင္ ကုိ ဂရု တ စိုတ္ ေန႕ စဥ္ အ ခ်ိန္ မွန္ ေရ ေလာင္း ျခင္း ျဖင့္ ေသ ေသ ခ်ာ ခ်ာစနွစ္ တ က် ၾကည့္ ရွဳ ျပီး ေန ခဲ့ တယ္။ အ ခ်ိန္ တန္ ၾကာ လာ တဲ့ အ ခါ မွာ ပန္း ပင္ ေလး ဟာ မၾကာ ခင္ မွာ ပြင့္ ေတာ့ မယ့္ ပန္း ဖူး ေလး အ ျဖစ္ ကုိ ေရာက္ ရွိ လာ ခဲ့ တယ္။သုိ႕ ေပ မယ့္ လည္း ပန္း ပုိင္ ရွင္ ဟာ ပင္စည္ ေပၚ က အဆူး ေတြ ကုိ ေတြ႕ လုိက္ ရ တဲ့ အ ခါ မွာ တခု ေတြး မိ သြား ေတာ့ တယ္။ " အ ရမ္း လွ ပ ျပီး ေမႊး ၾကဳိင္ တဲ့ ပန္း တ ပြင့္ ဟာ ဘယ္ လုိ မွ ဒီ လုိ ခ်ြန္ ထက္ ျပီး အ ဆူး ေတြ မ်ား တဲ့ အ ပင္ က ေန ျဖစ္ လာ နဳိင္ မွာ မ ဟုတ္ ဘူး " လုိ႕ သူ ဟာ ေၾက ကြဲ ဝမ္း နည္း စြာ ေတြး ေတာ ေန လုိက္ တယ္။ အဲ ဒီ အ တြက္ ေၾကာင့္ သူ ဟာ ပန္း ကုိ အ မႈ မဲ့ ထား ျပီး ဂ ရု တ စုိက္ ေရ ေလာင္း ျခင္း ကုိ ရပ္ ဆဲ လုိက္ ေတာ့ တယ္။ အဲ ဒီ အ တြက္ ေၾကာင့္ ဘဲ သိပ္ မ ၾကာ ခင္ မွာ ပြင့္ ေတာ့ မယ့္ နွင္း ဆီ ပန္း ေလး ဟာ ေသ ဆုံး သြား ခဲ့ ရတယ္။

ဒီ အရာ ကုိက်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘ ဝ တ ေတြ နဲ႕ ယွဥ္ ၾကည့္ ၾက ရ ေအာင္ လား ဗ်ာ။ လူတုိင္း လူ တုိင္း မွာ နွင္းဆီ ေလး တ ပင္ ဆီ ရွိ ၾက ပါ တယ္။ လူ ေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ား မ်ား ဟာ ကုိယ့္ ကုိ ကုိယ္ ျပန္ ၾကည့္ ၾက ျပီး ေတာ့ အဆူး ေတြနဲ႕ အျပစ္ အ နာ အဆာ ေတြ ဘဲ ရွိတယ္ လုိ႕ ျမင္ ၾက တယ္။
ဘယ္ လုိ ေကာင္း တဲ့ အရာ မွ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ေတြ လုပ္ ေဆာင္ နဳိင္ မွာ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး လုိ႕ စိတ္ အား ငယ္ တတ္ ၾက တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ကုိယ့္ ကုိ ကုိယ္ အ ထင္ ေသး စိတ္ နဲ႕ ဘယ္ အ ရာ ကုိ မ ဆုိ ျဖစ္ မ လာ နဳိင္ ဘူး၊ ရွိ မ လာ နဳိင္ ဘူး၊ ျပီး ေျမာက္ မ ေအာင္ ျမင္နဳိင္ ဘူး အ စ ရွိ သ ျဖင့္ သုိ႕ ေလာ သုိ႕ေလာ နဲ႕ လက္ ေလ်ာ႔ တတ္ၾက တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ မွာ ရွိ တဲ့ ေကာင္း တဲ့ အ ရည္ အ ခ်င္း ေတြ ကုိ သ တိ မ မူ မိ ဘဲ ေရေလာင္း ဖုိ႕ ကုိ အ ျမဲ ေတြ ေဝ ေန တတ္ ၾက တယ္။ ဒီ လုိ အ က်ဳိး ဆက္ ေတြ ေၾကာင့္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဆီ မွာ ရွ္ိ တဲ့ ပန္း ပင္ ေလး ေတြ ဟာ ပန္း ဖူး ေလး ဘဝ (သုိ႕) ပန္း ဖူး ဘဝ မ ေရာက္ ခင္ မွာ ဘဲ ျငဳိး ႏြမ္း ျပီး ေသ သြား တတ္ၾက တယ္။ ျပီး ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ စြမ္း ေဆာင္နဳိင္ တဲ့ အ ရာ ေတြ ကုိ အ မွန္ တ ကယ္ ရွိ ေန တာ ကုိ လစ္ လ်ဴ ရွဴ လုိက္ ၾက ေတာ့ တာ ပါ ဘဲ။
တခ်ဳိ႕ေသာ သူ ေတြ က ေတာ့ သူ တုိ႕ မွာ နွင္း ဆီ ပန္း ေလး ေတြ ရွိ တာ မ သိ ၾက ပါ ဘူး။လူ တ ေယာက္ အ တြက္ လက္ ဝယ္ ထား ရွိ သင့္ တဲ့ အေကာင္းဆုံး လက္ ေဆာင္ က ေတာ့ အဲ ဒီ လုိ နွင္းဆီ ပန္း ရွိ ေၾကာင္း မ သိ တဲ့ သူ ကုိ ကူ ညီ ေဖး မ သင့္ တဲ့ အ ရာ ဘဲ ျဖစ္ တယ္။ အျခား တ ေယာက္ရဲ႕ အ နာ ဂတ္ ပင္ စည္ ေပၚ က ဆူး ေတြ ကုိ သိမ္း ယူ ေပး ျပီး ေတာ့ သူ တုိ႕ရဲ႕ နွင္း ဆီ ပန္း ေလး ေတြ ကုိ သူ တုိ႕ ၾကား မွာ လွ ပ မႈ ရွိ ေအာင္ ရွာ ေဖြ ေပး သင့္ တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ တာ သူ တုိ႕ မွာ ရွိ တဲ့ နွင္း ဆီ ကုိ ေဖာ္ ျပ ခဲ့ မယ္ ဆုိရင္သူ တုိ႕ ဟာ သူတုိ႕ ေတြ ရဲ႕ ဆူး ေတြ ကုိ ေအာင္ ျမင္ စြာ နွိမ္း နွင္း နဳိင္ လိမ့္ မယ္။ အဲဒီ ေနာက္ မွာ သူတုိ႕ ေတြ ရဲ႕ ပန္း ေတြ ဟာ အ ခ်ိန္ တုိင္း မွာ စြင့္ ကား ဖြင့္ ထား လာ မွာ မု ခ် ေသ ခ်ာ ပါ တယ္။က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘဝ ထဲ ကုိ အဲ ဒီ လုိ အ မွား အ မွန္ ေတြ ကုိ သိ ရွိ ျပီး စိတ္ ထား ျမင့္ ျမတ္ တဲ့ လူ မ်ဴိး ေတြ ကုိ အသိ အ မွတ္ ျပဳ ျပီး ၾကဳိ ဆုိ အား ေပး လက္ ခံ သင့္ တယ္။ဒီ အ ရာ က ေတာ့ လူ တေယာက္ ကုိ ၾကည့္ ရွဴ ေစာင့္ ေရွာက္ ဖုိ႕ အ တြက္ အ က်င့္ ေကာင္း ေလး တ ခု ပါ ဘဲ။

(အဓိက က ေတာ့ ဘယ္ အ ရာ မ်ဳိး မ ဆုိ ဘာ ဘဲ လုတ္ ခဲ့ လုတ္ ခဲ့ အဲ ဒီ အ ရာ ကုိ ျပီး ေျမာက္ ေအာင္ လုတ္ သင့္ တယ္။ ကုိယ္ မွာ ရွိ ေန တဲ့ အ ရည္ အ ခ်င္း ကုိ မ ျမင္ တာ ေၾကာင့္ ေတြ ေဝ တြန္႔ ဆုတ္ ေန မယ့္ အ စား အ နည္း ဆုံး ၾကဳိး စား ျပီး လုတ္ ေဆာင္ ျခင္း ဟာ ဘာ မွ မ လုတ္ ဘဲ ထုိင္ ေန တာ ထက္ ကုိ ပုိ ျပီး ေကာင္း မွာ အ ေသ အ ခ်ာ ဘဲ မ ဟုတ္ ပါ လား ဗ်ာ။)

(အညၾတ)ေခတၱ နယူး ေယာက္
ဘာ သာ ျပန္


ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/rose_within.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ကုိခဲတန္ ရဲ႕ ဥပမာ

ခဲတန္ ျပဳ လုပ္ သူ တစ္ ေယာက္ ဟာ ကုိခဲတန္ ကုိ ခဲတန္ ဗူး ထဲ မ ထည့္ ခင္ မွာ စား ပြဲ ေပၚ မွာ တင္ ျပီး အ မွာ စကား ေလး ေတြ မွာ ေန ပါ တယ္။
" ကုိခဲတန္ ေရ မင္း ခဲ တန္ ေကာင္း ျဖစ္ ဘုိ႕ အ ခ်က္ ငါး ခ်က္ ကုိ သိဖုိ႕ လုိ အပ္ တယ္။" သူ က ကုိ ခဲတန္ ကု္ိ လွမ္း ေျပာ လုိက္ တယ္။
" မင္း ကုိ ကမာၻ ၾကီး ထဲ ကုိ မ ပုိ႕ ခင္ ဒီ အခု ေျပာ မဲ့ အ ရာ ကုိ အ ျမဲ သတိ ရ ေန ျပီး ဘယ္ ေတာ့ မွ မ ေမ့ ပါ နဲ႕။ ဒါ ဆုိ ရင္ မင္း ဟာ အ ေတာ္ ဆုံး အေကာင္းဆုံး ခဲ တန္ ျဖစ္ လိမ့္မယ္။
တစ္ အ ခ်က္။ ။မင္း ဟာ အေ ကာင္း ဆုံး အ ရာ ေတြ ကုိ စြမ္း ေဆာင္ နဳိင္ ဖုိ႕ မင္း ခြင့္ျပဳ ထား တဲ့ တစုံ တေယာက္ ရဲ႕ လက္ ကုိ မင္း ျမဲျမဲ ဆုပ္ ကုိင္း နဳိင္ ရ မယ္။
နွစ္ အ ခ်က္။ ။အ ခ်ိန္း တုိင္း အ ခ်ိန္း တုိင္းမွာ မင္း ဟာ ပုိ ျပီး ေကာင္း မြန္ ခ်ြန္ ထက္ တဲ့ ကုိခဲတန္ ျဖစ္လာဘုိ႕လုိအပ္တာ ေၾကာင့္ နာက်င္မႈ ဗဟုသုတ အေတြ႕အၾကဳံ ေပါင္း မ်ဳိး စုံ ေတြ႕ ရ မယ္္။
သုံး အ ခ်က္။ ။မင္္း ဟာ အ မွား တစုံ တရာ မွား ေရး မိတဲ့ အခါ မွာ အဲ ဒီ အမွား ေတြ ကုိ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ နဳိင္ ရမယ္။
ေလး အ ခ်က္။ ။အ ေရး ၾကီး ဆုံး အ ရာ က ေတာ့ မင္း ရဲ႕ ရင္ ထဲ က စိတ္ရင္း အ မွန္ စိတ္ ဓာတ္ ေတြ ဘဲျဖစ္ တယ္။
ငါး အ ခ်က္။ ။မင္း အ သုံး ျပဳတဲ့ စာ မ်က္ နွာ တုိင္း မွာ မွတ္ ရာ ေလး ေတြ မင္း ထား သင့္ တယ္။ ဘယ္ လုိ အ ေျခ ေ န မ်ဳိး မွာ ဘဲ ျဖစ္ ျဖစ္ မင္း ေနာက္ မ ဆုတ္ ဘဲ ေရွ႕ ဆက္ ေရး ခ် သင့္ တယ္။"
ကုိခဲတန္ ဟာ သေဘာ ေပါက္ သြြား ျပီးသူ႕ရင္ မွာ အဲဒီ အ ခ်က္ ေတြ ကုိ ေသ ေသ ခ်ာခ်ာ လုိက္ နာ ဖုိ႕ သံ ႏၷိ ဌာန္ ခ် ထား ျပီး ျဖစ္ ေၾကာင္း၊နဲ႕ အျမဲ သ တိ တ ရရွိ ေန မယ္ ဆုိ တဲ့ အ ေၾကာင္း ကုိ ဂတိ ေပး ခဲ့ ျပီး ခဲတန္ဗူး ထဲကုိ ဝင္ သြား ခဲ့တယ္။

အ ခု ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႔ (ကုိခဲတန္) ေန ရာ က ဝင္ ျပီး ေန ရေအာင္။
တတ္ နဳိင္ သ ေလာက္ အေတာ္ ဆုံး လူ ျဖစ္ ေအာင္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ၾကဳိး စား တဲ့ အ ခါ မွာ ကုိ ခဲ တန္ ရဲ႕ ဥပမာ ေလး ကုိ အ ျမဲသ တိ ရ က်င့္ သုံး သင့္ တယ္။
တစ္။ ။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ တ ေတြ ဟာ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး အ စ ရွိ တဲ့ အလုပ္ၾကီး အ ကုိင္ ၾကီး ေတြ ကုိ လုတ္ ေဆာင္ တဲ့ အခါ မွာ ဗုဒၶ ဘုရား ရွင္ ေတာ္ ျမတ္ ရဲ႕ အ ဆုံး အ မ ေအာက္ မွာ ဆုံး မ ထား ရွိ ခဲ့ တဲ့ ျမင့္ ျမတ္ တဲ့ စိတ္ ထား ကေလး ေတြ နဲ႕ ေဆာင္ ရြက္ လွ်င္ဘယ္ အ ရာ ကုိ မ ဆုိ ျပီး ေျမာက္ ္ေအာင္ ျမင္ နဳိင္ မွာ ျဖစ္ တယ္။
နွစ္။ ။ အ ခ်ိန္း တုိင္း အ ခ်ိန္း တုိင္းမွာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ထက္ ျမက္ ေန ဖုိ႕ အ တြက္ လုိ အပ္ တာ ေၾကာင့္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ ဘဝ မွာ နာက်င္မႈ ေဝဒနာ အ ခက္ အ ခဲ ေပါင္း မ်ဳိး စုံ ဗဟုသုတ အေတြ႕အၾကဳံ ေတြ ကုိ ေက်ာ္ ျဖတ္ ဖုိ႕ အ တြက္ စိတ္ ဓာတ္ ျမင့္ မား သန္ မာ ေန ဖုိ႕ လုိ အပ္ တယ္ ။
သုံး။ ။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ဘာ အ မွား ဘဲ လုပ္ ခဲ့ လုပ္ ခဲ့ ကုိယ္ လုပ္ မိ တဲ့ အမွား ေတြ ကုိ ျပဳျပင္နဳိင္ တဲ့ အ စြမ္း ရွိ ရမယ္။
ေလး။ ။ အ ေရး ၾကီး ဆုံး အ ပုိင္း က ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ ရင္ ထဲ က စိတ္ ရင္း ေကာင္း ေစ တ နာ အ မွန္ ေတြ ထား တတ္ ဖုိ႕ ဘဲ ျဖစ္ တယ္။
ငါး။ ။ဘယ္ အ ရပ္ မ်က္ နွာ မွာ ဘဲ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘ ဝ တုိး တက္ မႈ႕ အ တြက္ ေလွ်ာက္ လွမ္း၊ ေလွ်ာက္ လွမ္း ေရာက္ ရာ အ ရပ္ မွာ မိတ္ ေဆြ ေကာင္း ထာ း ရ မယ္။ ဘယ္ လုိ အ ေျခ အ ေ န အ ထား မ်ဳိး မွာ ဘဲ ျဖစ္ ျဖစ္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ဆုံး ျဖတ္ ခ်က္ ခ် ျပီး ရင္ ေနာက္ မ ဆုတ္ ဘဲ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ အ လုတ္ ကုိ ျပီး ဆုံး ေအာင္ လုတ္ သင့္ တယ္။

ဒီ (ကုိခဲတန္) ဥပမာ ဟာ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဦး တည္ ခ်က္ ကုိ ျပီး ေျမာက္ လံႈ႕ေဆာ္ ေစ တဲ့ အ ျပင္ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကုိ ထူး ျခား တဲ့ လူေတာ္ လူ ေကာင္း ေတြ ျဖစ္ ေစ ပါ တယ္။
ျခဳံငုံ ေျပာ ရရင္ ေတာ့ ဘဝ ၾကီး ဟာ အ ဓိပၸာယ္ ျပည့္ စုံ မႈ မရွိ ဘူး၊ ဘာ တစ္ ခု မွ ကုိယ့္ အစြမ္း အစ နဲ႔ ျဖစ္ ေအာင္ မ လုပ္ နဳိင္ ဘူး အစ ရွိ တဲ့ အ ေတြး ေတြ ကုိ စိတ္ ပ်က္ လက္ ပ်က္ နွင့္ ေတြး ေတာ ေစ တဲ့ အရာ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ဘယ္ ေသာ အ ခါ မွ ခြင့္ မ ျပဳ သင့္ ဘူး။

(အညၾတ)ဘာသာျပန္
ေခတၱ နယူးေယာက္ခ္


ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/parable_of_the_pencil.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

လက္ေဆာင္ ေကာင္း

သိပ္မၾကာ ေသး ခင္ ကာ လ တုန္း ကေပါ့ ဖ ခင္ တေယာက္ ဟာ ငါး နွစ္ အရြယ္ သမီး ေလး တေယာက္ ကုိ အိမ္ မွာ ရွိ တဲ့ လက္ ေဆာင္ ပစၥည္း ထုပ္ တဲ့ ေရႊ ေရာင္ စကၠဴ ေလး ေတြ နဲ႕ ထုတ္ ျပီး ေမြး ေန႕လက္ေဆာင္ တ ခု ကုိ သူမ ေမြး ေန႕ မွာ ေပး ခဲ့ တယ္။ ေကာင္ မေလး ဟာ သူမ ရဲ႕ အ ေဖ ေပး တဲ့ လက္ ေဆာင္ ဗူး ကုိ ဖြင့္ ၾကည့္ လုိက္ တဲ့ အ ခါ မွာ ေတာ့ သူမ ကုိ ေဒါ သ အ မ်က္ ေျခာင္း ေျခာင္း ထြက္ ေစ ခဲ့ တယ္။ သူမ က ဖခင္ ျဖစ္ သူကုိ ေအာ္ ေျပာ လုိက္ တယ္။ " အေဖ မ သိ ဘူး လား အေဖ သူမ်ား တ ကာ ကုိ လက္ ေဆာင္ ေပး မယ္ ဆုိ တ စုံ တ ခု ေတာ့ ဗူး ထဲ မွာ ရွိသင့္ တာ ေပါ့ အခု ေတာ့ ဘာ မွ လည္း မ ရွိဘူး" ။ ဖခင္ ျဖစ္ သူ ဟာ သမီး ျဖစ္ သူ ကုိ အား ငယ္စြာ နဲ႕ ၾကည့္ လုိက္ ျပီး " အုိ သမီး ရယ္...အဲဒီ ဗူး ထဲ မွာ ဗလာ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး သမီး ရာ။ ေဖေဖ့ နဳတ္ ခမ္း နဲ႕ အ နွမ္း ေတြ အ မ်ား ၾကီး ထည့္ ထား ပါ တယ္ သမီး ရယ္။ အဲဒီ အ နွမ္း ေတြ အား လုံး က သမီး အ တြက္ ၾကီး ပါ ဘဲ သမီး။ " သမီး ျဖစ္ သူ ဟာ အ ရမ္း ကုိ စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ သြား ျပီး သူမရဲ႕ လက္ ကုိ သူ မ အ ေဖ ပ ခုန္း ေပၚ ကုိ တြဲခုိ ျပီး ဖခင္ ကုိ အ သာ တ ၾကည္ နွမ္း ရွဴိက္ လုိက္ တယ္။ ျပီး ေတာ့ ဖခင္ ရဲ႕ နား နား ကုိ ကပ္ လုိက္ ျပီး သမီး ေလး ကုိ ခြင့္လႊတ္ ဖုိ႕ ေတာင္္း ပန္စ ကားတုိး တုိး ေလး ကပ္ေျပာ လုိက္ တယ္။ ဒီ အ ျဖစ္ အ ပ်က္ က ေတာ့ သမီး ျဖစ္ သူ ဟာသူ မ တ သက္ စိတ္ မ ေကာင္း ျဖစ္ ေစ ခဲ့ တယ္။ သမီး ျဖစ္ သူ ဟာ သူ႕ ဖခင္ အ နွမ္း ေတြ ပါ တဲ့ ဗူး ေလး ကုိ သူ႕ ကု တင္ ေခါင္း ရင္း က ဗီ ဒုိ ေပၚ မွာ တ သက္ လုံး သိမ္း ထား ခဲ့ တယ္။ သူ မ ဟာ ျပ ႆနာ တခုခု ၾကဳံတုိင္း သူ႕ ဖ ခင္ ရဲ႕ အ နွမ္း ေတြ ပါ တဲ့ ဗူး ေလး ကု္ိ ထုတ္ ျပီး အား အင္ အ သစ္ ေတြ ရယူ ခဲ့ တယ္။


အ မွန္ တကယ္ ေတာ့ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ အ ေယာက္ ဆီ တုိင္း မွာ ဒီ လုိ အ ဖုိး မ ျပတ္ နဳိင္ တဲ့ အာရုံ ခံ စား မႈ႕ လက္ ေဆာင္ ဗူး မ်ဳိး ကုိ က်ြန္ ေတာ္ တုိ႕ ရဲ႕ မိဘ၊ ေဆြမ်ဳိး၊ ညီ အစ္ ကုိ ေမာင္ နွ မ၊ နဲ႕ သူ ငယ္ခ်င္း ဆီ တုိင္း က ရ ျပီး သား ဘဲ ျဖစ္ တယ္။ ဒီ လုိ ရုိးရွင္း ျပီး တန္ဘုိး မ ျဖတ္ နဳိင္ တဲ့ အရာ မ်ဳိး ကုိ လက္ ရွိ မကြာ ကုိယ္ နဲ႕ အ တူ အျမဲ ဆုတ္ ကုိင္ ထား ျပီး ျပႆနာ အ ခက္ အ ခဲ ေတြ နဲ႕ၾကဳံတုိင္း အား အ င္ အ သစ္ ေတြ ရယူၾက ပါ စုိ႕လား ။

္

(ဤဘာ သာ ျပန္ အား မမမြန္း ၏ အ ၾကံ ျပဳခ်က္ အရ ဇာတ္ ေကာင္ အ ေန အ ထား အား စာ ဖတ္ ရာ ၌ အ ဆင္ ေျပ ေစ ရန္ ေရႊ႕ ေျပာင္း ထား သည္။ ကုိ ေဝ မင္း ဆီ မွ လည္း အၾကံ ရယူရာ ဤ အ ခု စာ မူ မွာ စာ ဖတ္ သူ တုိ႕ အား ပုိ ၍ အ ဆင္ ေျပ ေၾကာင္း သိ ရ ၍ ဤ ဘာ သာ ျပန္ အား မွ်ေဝလုိက္ သည္။ မမ မြန္း နွင့္ ကုိ ေဝ မင္း အား ေက်း ဇူး အ ထူး တင္ ရွိ ပါ သည္။)
(အညၾတ)ေခတၱ နယူး ေယာက္

ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။ ဇာတ္ ေကာင္ အ ေန အ ထား ျပန္လည္ ျပဳျပင္ ထား သည္။
http://www.indianchild.com/a_box_full_of_kisses.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။