မိန္းမ ေလးေယာက္

တခါတုန္းက အလြန္ခ်မ္းသာတဲ့ ကုန္သည္ သူေဌးၾကီး တေယာက္ ဆီမွာ မိန္းမ ေလးေယာက္ ရွိခဲ့တယ္။ သူဟာ သူ႕ မိန္းမ ေတြ ထဲ က စတုတၳ ၾကင္ရာေတာ္ ကုိ အခ်စ္ဆုံး ျဖစ္ျပီး သူမကုိ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆုံး အဝတ္အစားေတြ နဲ႕လက္ဝတ္ ရတနာ ေတြကုိ ဆင္ျမန္းေပးတဲ့ အျပင္၊ သူမကုိ သူက နဳ ညံ့ သိမ္ေမႊ႕ စြာ ဆက္ဆံေလ့ ရွိတယ္။ သူဟာ သူမ ကုိ အရမ္းကုိ ဂရုတစုိက္ ရွိျပီး အျမဲ လုိ လုိ အရိပ္ တၾကည့္ၾကည့္ ရွိ ေနတတ္တယ္။ သူေဌးၾကီး ဟာ တတိယ မိန္းမ ကုိလဲဘဲ အရမ္း ကုိ ခ်စ္္ခင္ ျမတ္နဳိး ပါတယ္။ သူဟာ သူမကုိ သူ႕ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္း အေဖာ္ ေတြ ၾကားထဲ ေခၚသြား ေလ့ရွိျပီး သူမ နဲ႕ အခုလုိ သြား လာ ေနရတာ ကုိ အျမဲ ဂုဏ္ယူ ေလ့ရွိတယ္။ ျပီး ေတာ့ လဲ သူမ ဟာသူ႕ကုိ ျပစ္ ျပီး တျခား လူ ေနာက္ လုိက္ သြားမွာ ကုိ အျမဲ စုိးရိမ္ ေန တတ္ ပါတယ္။ ဒုတိယ မိန္းမ ကုိ လဲ ကုန္သည္ ၾကီးဟာ ခ်စ္ပါတယ္။ သူမ ဟာ သူရဲ႕ မိန္းမ ေတြထဲမွာ ေတာ့ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ဥာဏ္ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ တယ္။ သူမဟာ သူ အေပၚ မွာ စိတ္ရွည္ ေလ့ရွိ ပါ တယ္။ ဒီ အတြက္ ေၾကာင့္ သူမ ဟာ သူ႕ ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ေကာင္း တ ေယာက္ ဆုိရင္ လဲ မွား မယ္ မထင္ ပါ ဘူး။ ဘယ္ အခ်ိန္ ဘယ္ အ ခါ ျဖစ္ျဖစ္ သူေဌးၾကီး ဟာ ျပ ႆ နာ အခက္ အခဲ ေတြၾကဳံ တုိင္း သူမ နဲ႕ တုိင္ ပင္ေလ့ ရွိတယ္။ သူမ ကလဲ သူ႕ရဲ႕ ျပႆနာ တုိင္း ကုိ အျမဲလုိလုိ ကူညီ ေျဖရွင္း နဳိင္ခဲ့ပါတယ္။ သူေဌးၾကီး ရဲ႕ ပထမ ဆုံး မိန္းမ ဟာ အိမ္ေထာင္စု ကိစၥ မွန္သမွ် နဲ႕သူရဲ႕ ခ်မ္းသာမႈ မွန္သမွ်ကုိ ထိန္း သိမ္း ရတဲ့ အျပင္၊ သူမ ဟာ သူ႕ရဲ႕ သစၥာ ရွိတဲ႕ အေပါင္း အေဖာ္ တ ေယာက္ ဘဲ ျဖစ္တယ္။ သူမ က သူေဌး ၾကီး ကုိ ဘယ္ေလာက္ ဘဲ ေလးေလး နက္ နက္ခ်စ္ခ်စ္ သူေဌးၾကီး က ဒီ အခု အ ခါ မွာေတာ့ သူမကုိ မခ်စ္ေတာ့ပါဘူး။ သူေဌးၾကီး ဟာ သူမကုိ အျမဲလုိလုိ လ်စ္လွ်ဴ ရွဴေန တတ္တယ္။
တေန႔မွာေတာ့ အဲဒီ ခ်မ္း သာတဲ့ သူေဌးၾကီး ဟာ အျပင္း အထန္ ဖ်ားျပီး ေသလု ေမ်ာပါး ျဖစ္ ေနခဲ့တယ္။ သိပ္မၾကာ ခင္မွာ သူဟာ ေသ ရေတာ့ မယ္ ဆုိတာ ကုိ သူ႕ ဟာ သူ သိ ေန ခဲ့တယ္။ "အင္း... ငါ့မွာ မိန္းမ ေလး ေယာက္ ေတာင္ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ ေသ ရင္ ငါ့ တေယာက္တည္း ျဖစ္ ေန ေတာ့ မယ္။ ဘယ္ ေလာက္မ်ား ပ်င္း စရာ ေကာင္း တဲ့ ဘဝ ျဖစ္ ေန မ လဲ ေနာ္။" လုိ႕ သူေဌးၾကီး ဟာ အဲဒီလုိ တေယာက္တည္း စဥ္းစား ေန မိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လဲ သူဟာ သူ႕ ရဲ႕စတုတၳ မိန္းမ ကုိ ေမး လုိက္တယ္။ " မင္း ကုိ ငါ အခ်စ္ဆုံး ျဖစ္ တယ္။ မင္း ဟာ ငါရဲ႕ သံ ေယာ ဇဥ္ အရွိဆုံး ဆုိ ရင္လဲ မ မွား ပါ ဘူး။ မင္း ကုိ အ ေကာင္း ဆုံး ဆုိ တာ ေတြ ကုိ ဘဲ ငါ အ ကုန္ ေပး ခဲ့တယ္။ အခု ငါ ေသ ရေတာ့ မယ္။ မင္း ငါနဲ႕ အတူတူ ေသမင္း ဆီ ကုိ အ ေဖာ္ အ ျဖစ္ လုိက္ ေပး ပါလား ဟင္။ " " လုံး ဝ မ ျဖစ္ နဳိင္ ဘူး " လုိ႕ ေျပာ ျပီး သူမဟာ သူ႕ကုိ ေနာက္ထပ္ စကား တခြန္း မွ် မေျပာဘဲ ေက်ာ ခုိင္း ထြက္ ခြာ သြားခဲ့တယ္။ သူမရဲ႕ အေျဖ ဟာ သူေဌး ၾကီး ရဲ႕ ရင္ ဘတ္ ကုိ အသြား ထက္တဲ႕ ဓား တေခ်ာင္း က လွမ္း ထုိး လုိက္ သလုိ တ ဆစ္ ဆစ္ နာက်င္ ေန ေအာင္ ခံစား လုိက္ ရတယ္။ ဝမ္းနည္း ေန တဲ့ သူေဌးၾကီး ဟာ ေနာက္ ထပ္ တခါ တတိယ မိန္း မ ကုိ ေမး လုိက္ ျပန္တယ္။" ငါ့ ဘဝ တ ေလွ်ာက္ လုံး ငါ မင္း ကုိ အ ရမ္း ခ်စ္ခဲ့ တယ္။အခု ငါ ေသ ရေတာ့မယ္။ မင္း ငါနဲ႕ အ တူ တူ ေသ မင္း ဆီကုိ အေဖာ္ လုိက္ ခဲ့ ေပး ပါ လား ဟာ။" " မလုိက္ နဳိင္ ပါဘူး။ လူ႕ဘဝ ၾကီး က အ ရမ္း ေပ်ာ္ဖုိ႕ ေကာင္း တယ္။ ရွင္ ေသ သြား ရင္ က်ြန္ မ ေနာက္ တေယာက္ ကုိ လက္ထပ္ လုိက္မယ္။" လုိ႕ သူမက ဒီလုိ ျပန္ေျပာျပီး ထြက္ ခြာ သြား ခဲ့တယ္။ အဲဒီလုိ အျပဳ အမူ ေတြ ေၾကာင့္ သူေဌးၾကီး ဟာ ပုိျပီး စိတ္ မေကာင္းျဖစ္သြား ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ မွာ ေတာ့ သူက ဒုတိယ မိန္း မ ကုိေမး ျပန္တယ္။ " ငါ အကူ အညီ လုိ တုိင္း မင္း က ငါ့ ကုိ ကူညီ မႈ႕ေတြ ေပး ခဲ့တယ္။ အခု ငါမင္း အကူ အ ညီ ကုိ လုိျပန္ ျပီ။ ငါ နဲ႕ အတူ ေသ မင္း ဆီ ကုိ အေဖာ္ အျဖစ္ လုိက္ ေပး ပါ လား။" " က်ြန္မစိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါ ကုိ ေတာ့ မကူညီ နဳိင္ ပါဘူး ရွင္။ ဒါ ေပ မယ့္ ရွင္ ေသသြား ရင္ ရွင့္ ကုိ အုတ္ဂဴ နား ထိ ေတာ့ အ ေရာက္လုိက္ပုိ႕ ေပး ပါ့မယ္။ " လုိ႕သူမ ျပန္ေျပာ လုိက္တယ္။ သူ႕မိန္းမ ေတြရဲ႕ အေျဖေတြဟာ သူေဌးၾကီး ရဲ႕ ဦးေခါင္း နဲ႕ ရင္ဘတ္ ကုိ မုိးၾကဳိးသြား ေတြနဲ႕ျပစ္ ခ်လုိက္သလုိ ခံစား သြား ရတယ္။ အခု အခါမွာ ေတာ့ သူေဌးၾကီး ဟာ ကူညီသူကင္း မဲ့ ခဲ့ ျပီ မ ဟုတ္ပါ လား။ အဲဒီ လုိ အခ်ိန္ မွာ အသံ တ ခု ထြက္လာပါတယ္။ " က်ြန္မ ရွင္ နဲ႕ အတူတူ ေသ မင္း ဆီကုိ အေဖာ္ အျဖစ္ လုိက္ခဲ့ ပါ ရေစ။" သူေဌးၾကီးဟာ အသံ လာ ရာ ဘက္ ကုိ္ လွည့္ ၾကည့္ လုိက္ တဲ့ အ ခါ မွာ သူ႕ ျပစ္ ပယ္ ထား တဲ့ သူ႕ ရဲ႕ ပထမဆုံး ဇ နီး ျဖစ္ ေန တာ ကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ သူမဟာ အရင္ က လုိ မဟုတ္ေတာ့ ပါ ဘူး။ အ ရမ္း ကုိ ပိန္လွီ လြန္း လွ ပါတယ္။ သူမ ဟာ သူ႕ဒုကၡ ေတြကုိ အနွစ္နာခံ ရွင္း ေပး ရတာ မ်ား လုိ႕ ဒီ လုိျဖစ္ သြား ပုံပါ။ သူေဌးၾကီး ဟာ သူမ ကုိ စိတ္ မ ေကာင္း စြာ ၾကည့္ ျပီး သူ႕ ကုိယ္ သူ စိတ္ နာ သြား ပါ တယ္။ ျပီးေတာ့" ငါဟာ မင္း ကုိ အစ တုန္း က ရင္း ဂရုတစုိက္ ပုိျပီး ဆက္ဆံ သင့္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ငါမွား ျပီ။ ငါ့ကုိ ခြင့္လႊတ္ ေပး ပါ ကြာ" လုိ႕ ေျပာလုိက္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူေဌးၾကီး ရဲ႕ ရင္ ထဲမွာ လဲ ေနာင္တ ေတြ အ ျပည့္နဲ႕ သူမကုိ သူရဲ႕ ခ်ိနဲ႕ ေန ေသာလက္ နဲ႕ ၾကင္ နာစြာ သုိင္း ဖက္ ထား လုိက္ တယ္။ မျပဳံး တာ ၾကာ ျပီး ျဖစ္ တဲ့သူမ ဟာ ေႏြး ေထြး စြာ ျပဳံး လွ်က္ သူ႕ ရဲ႕ ရင္ ခြင္ ထဲ မွာ သူမ ရဲ႕ ေခါင္း ကုိ မွီ လွ်က္ ေပါ့။သူတုိ႕ အခန္း ေလး ထဲမွာ လဲ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွ်က္၊ ျပဳတင္းေပါက္ ကေန လွမ္း ျမင္ ေန ရတဲ့ လမင္း ေလး လဲ သူတုိ႕နွစ္ဦးကုိ ျပဳံး ျပီး ၾကည့္ ေန သ ေယာင္ေယာင္။ အခန္း ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕ေတြ နဲ႕ျပည့္နက္လွ်က္ေပါ့။
(ဟုိး ဟုိး ခဏေလး စာ ဖတ္ သူ တုိ႕၊ ဇာတ္လမ္း က မ ျပီး ေသး ဘူးဗ်။ စာထဲကုိ အညၾတ ေရာက္လာ လုိ႕ ဟာ ဒီ ေကာင္ ေလး ေတာ္ေတာ္ ရွဴပ္တယ္လုိ႔ မေျပာ ၾက နဲ႕ ေနာ္။ ဇာတ္လမ္း က အခုမွ စတာဗ်။ဒီ ထဲက မိန္းမ ေလး ေယာက္ဆု္ိတာ ရည္ ညြန္း ျပီးမွ ေရး ထားတာ ပါ။)
အမွန္ တယ္ေတာ့ လူ တုိင္း လူ တုိင္း ရဲ႕ ဘဝ မွာ မိန္းမ ေလးေယာက္ ရွိပါတယ္။
စတုတၳ မိန္းမ ဆုိတာ ကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ရဲ႕ ခႏၶာ ကုိယ္ ပါ။ ဒီ ခႏၶာကုိယ္ ၾကီး ကုိ အခ်ိန္ ေပး ျပီး ေတာ့ လွပ ေအာင္ ဘယ္ ေလာက္ဘဲ အားထုတ္ အား ထုတ္ တေန႕က်ရင္ (က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ေသတဲ့ အခါက် ရင္)
ဒီ ခႏၶာကုိယ္ ၾကီး က က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ကုိ စြန္႕ခြာ သြား မွာ ဆုိ တာ ပါ ဘဲ။
တတိယ မိန္း မ လား ? က်ြန္ေတာ့္တုိ႕ ရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မွဳ႕ေတြပါ။ခ်မ္း သာ ၾကြယ္ဝမႈေတြပါ။ ဥပမာ။ ။ေနအိမ္၊ တုိက္တာ၊ ျခံ၊ ေျမ ၊ ကား...အစရွိသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေတြကက်ြန္ေတာ္ တုိ႕ ေသ တဲ့အခါ က်ရင္ တပါး သူ လက္ထဲ
ေရာက္သြားက်တာ မဟုတ္လားဗ်ာ။
ဒုတိယ မိန္းမ ဆုိတာ ကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ရဲ႕ မိသားစု၊ ေဆြမ်ဳိး ေတြနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ဘဲျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႕တေတြကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ သက္ရွိ ထင္ရွား ရွိေနစဥ္က ဘယ္ေလာက္ ထိဘဲ နီးနီး ကပ္ကပ္ ခင္ခဲ့ ေနခဲ့၊ အေဝး ဆုံးမွာ က်ြန္ေတာ္ တုိ႕ နဲ႕ ေန တဲ့ တေန႕ကေတာ့၊ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ ရဲ႕ အုပ္ဂဴ အထက္မွာ သာျဖစ္ တယ္။
ပထမ မိန္းမ ဆုိတာကေတာ့ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ဝိဥာဏ္ သာျဖစ္တယ္။ က်ြန္ေတာ္ တုိ႕ ဟာ ခ်မ္း သာၾကြယ္ဝမႈ႕
ေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ ျပီး၊ ဝိဥာဏ္ ကုိ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ ထားထား၊ သူဟာ က်ြန္ ေတာ္တုိ႕ နဲ႕ တစ္ဖဝါး မွ မကြာ ထပ္ ၾကပ္ လုိက္ပါ ရ စျမဲ ပါဘဲ။ တခ်ိန္က်ရင္ (ေသဆုံးတဲ့ အခါ က် ရင္) က်ြန္ေတာ္ တုိ႕ နဲ႕ အတူတူ ဝိဥာဏ္ က ေသ မင္း ဆီ ကုိ အ လည္ လုိက္ ရ စျမဲပါဘဲ။ ဒါေတြ အား လုံး က ဓမၼာတာ ၾကီး ပါဘဲ ဗ်ာ။
့................................................................ျပီးပါျပီး......................................................................
(အညၾတ)ေခတၱ နယူးေယာက္ခ္


ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.indianchild.com/4_wives.htm
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ေဖေဖ ဆုံးမတဲ့ ေဒါသ ဆုိတာ

တခါတုန္းက လူငယ္ေလး တဦးမွာ အရမ္းကုိ ေဒါသၾကီးတဲ့ အက်င့္ဆုိးေလး တခု ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီ လူငယ္ေလး ရဲ႕အေဖ ဟာ တေန႕မွာ အၾကံတခု ရလာတာနဲ႕ ထုိ လူငယ္ေလး ကုိ သံထုပ္ တထုပ္ ကုိ ေပးခဲ့တယ္။ အေဖ ျဖစ္သူက သား ေရ မင္း ေဒါသ ထြက္တဲ့ အခါတုိင္း မင္း ဒီသံထုပ္ကုိ သယ္ျပီး အိမ္ ေနာက္ေဖးက သစ္သား ျခံစည္းရုိး မွာ ရုိက္ထည့္ပါ။ ဒီလုိ ရုိက္ထည့္ရင္ မင္း ေဒါသ ေတြကုိ မင္း ထိန္းခ်ဳပ္ နဳိင္ လိမ့္မယ္လုိ႕ ေျပာခဲ႔တယ္။ သား ျဖစ္သူ က အေဖ့ စကား ကုိ နားေထာင္ျပီး သူ ေဒါသ ထြက္တုိင္း အိမ္ ေနာက္ ေဖး ကုိ သြားျပီး သံေခ်ာင္း ေတြကုိ ပထမဆုံး ေန႔မွာ ဘဲ ၃၇ ေခ်ာင္း မွ် ရုိက္ ထည့္ ခဲ့တယ္။ ရက္ အနည္းငယ္ ၾကာေသာအခါ သံေခ်ာင္း ေတြက တျဖည္းျဖည္း ျခင္း ျခံစည္းရုိး ေပၚမွာ မ်ား သထက္မ်ား လာခဲ့ေသာ္လည္း သူ႕ ေဒါသ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ႕ ေတြက ေလ်ာ့ပါး မလာ ခဲ့ပါဘူး။ လူငယ္ ေလး အဖုိ႕ ကေတာ့ သံေခ်ာင္း ေတြကုိ သစ္သား ျခံစည္းရုိး ေပၚမွာ ရုိက္ရ တာ ဟာ သူ႕ ေဒါသ ထြက္တာ ကုိ ပုိျပီး လြယ္ကူ ေစခဲ့ တယ္လုိ႕ ျမင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆုံး သစ္သား ေပၚကုိ သံ အ ေခ်ာင္း (၅၀၀)ဝင္သြား တဲ့ အထိ သူ႕ ေဒါသ ေတြကုိ မထိန္းခ်ဳပ္ နဳိင္တဲ့ အျပင္ ေဒါသ ထြက္တာ ေတြက ရပ္မသြား ခဲ့ပါဘူး။ လူငယ္ေလး က သူ႕အေဖ ကုိ သံေခ်ာင္း ေတြ ကုန္သြားေၾကာင္း ေျပာျပတဲ့ အခါ အေဖ ျဖစ္သူက သားကုိ ဒီလုိ ျပန္ေျပာ ခဲ့ပါတယ္။ သား ေရ ဒီတခါ သံေခ်ာင္း ေတြ မရွိေတာ့လုိ႕ မရုိက္နဲ႕ေတာ့။ သား ရုိက္ထားတဲ့ သံေခ်ာင္း ေတြကုိ သား ေဒါသ ထြက္ တုိင္း တေခ်ာင္းျခင္း ဆီျပန္နဳတ္ ပါ သား၊ အဲလုိ ျပန္နဳတ္ရင္ မင္း ေဒါသ ေတြ ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ နဳိင္လိမ့္မယ္ လုိ႕ အၾကံ ျပဳခဲ ့ျပန္တယ္။ အခ်ိန္ ေတြတာ ကုန္ လာခဲ့တယ္။ လူငယ္ေလး သံ ျပန္နဳတ္တာ ကုန္သြားျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သူ႕ အေဖ ကုိ ေျပာျပမဲ့ ရက္ ေရာက္လာ ခဲ့ေသာ္ လည္း သူ႕ေဒါသထြက္တာေတြကုိမထိန္းခ်ဳပ္နဳိင္ခဲ့ပါဘူး။ အေဖျဖစ္သူေရာက္ရွိလာတဲ့အခါမွာ အေဖ ျဖစ္သူက သား လက္ ကုိ ဆြဲျပီး သစ္သား ျခံစည္းရုိး ရွိရာ ကုိ ဦးေဆာင္ ေခၚလာ ခဲ့တယ္။ ျပီး ေနာက္ အေဖ ျဖစ္သူက သား ကုိ ဆုံးမ စကား ဒီလုိ ေျပာျပ လုိက္ပါတယ္။ သား မင္း အရမ္း ေတာ္တယ္ ငါ့သား။ မင္း ၾကည့္ၾကည့္စမ္း ဒီ ျခံစည္းရုိး ေပၚက သံေပၚက္ေတြ ဒီဟာေတြ အားလုံး ဟာ မင္းရဲ႕ ေဒါသ ရိပ္ ေတြ ပါဘဲ သား။ ဒီ ျခံစည္းရုိး ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အရင္ ကလုိ အေကာင္း အတုိင္း ျပန္ ျဖစ္ မလာ ေတာ့ပါဘူး သား။ မင္း ေဒါသနဲ႕ ေျပာတာ ေတြ အားလုံးဟာ မင္း ေျပာလုိက္ တဲ့ အေျပာခံရ သူရဲ႕ ရင္မွာ ဒီ သံေပၚက္ေတြ လုိမ်ဳိး အမာရြက္ ေတြ က်န္ထင္ ေနေစ ခဲ့တယ္သား။ မင္း ဓါး တေခ်ာင္း ယူျပီးေတာ့ သူတုိ႕ ရင္ဘတ္ ေပၚမွာ အေပၚက္ေလး ေတြ သြား ထြင္းသလုိ မ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္ ။ မင္းေဒါသနဲ႕ ေျပာလုိက္တဲ့ သူကုိ ဘယ္လုိဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္နွစ္ခါ ပဲ သြား ေတာင္းပန္ ေတာင္းပန္ သူ တုိ႕ကုိ စိတ္ ကုိ ထိခုိက္ နာက်င္ ေစတဲ့ အရာကေတာ့ သူတုိ႕ ရင္ထဲမွာ က်န္ ေနေစခဲ့တယ္ သား။ တခါတခါမွာ မင္း ေဒါသနဲ႕ စိတ္လုိက္ မာန္ပါ သူတပါး ဂုဏ္သိကၡာ နဲ႕ စိတ္နွလုံး ထိခုိက္ နာက်င္ ေအာင္ ေျပာတာ ဟာ သူတပါး ကုိ ကုိယ္ထိ လက္ေရာက္ ေစာ္ကား တာနဲ႕အတူတူ ဘဲ သား။
...........................................................၀၀၀.......................................................................

ေဒါသၾကီး တဲ့ သူတုိင္း က်ြန္ေတာ့္ လုိ ဒီသံေဝဂ ေလး ရေစခ်င္လုိ႕ ဒီ ဘာသာျပန္ ေရး ျဖစ္သြားျခင္းပါ။
ေစတနာျဖင့္
(အညၾတ)ေခတၱ နယူးေယာက္ခ္


ဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.maneesh.co.in/ss34.html
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ျပန္ခဲ့ေပးပါ ေဖေဖ

သား။ ။ေဖေဖ သား ေမးခြန္း တခု ေလာက္ ေမးလုိ႕ ရမလား
အေဖ။ ။ရတယ္ ေမးေလ ဘာ ေမးခ်င္လုိ႕လဲ
သား။ ။ေဖေဖ တစ္နာရီ ကုိေဖေဖ ဘယ္ေလာက္ရလဲ ေဖေဖ့ အလုပ္မွာ
အေဖ။ ။ဒါမင္းနဲ႕မဆုိင္ပါဘူး မင္းဘာေၾကာင့္ ဒီေမးခြန္း မ်ဳိးေမး ရတာလဲ
သား။ ။က်ြန္ေတာ္ ဒီလုိဘဲ သိခ်င္လုိ႕ပါ။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ေဖေဖ ေျပာျပပါလားဗ်ာ...ေနာ္ ေဖၾကီး
အေဖ။ ။အင္း ငါတစ္နာရီ ကု္ိ ေဒၚလာ ၁၀၀ ေလာက္ ရတယ္
အုိ....ဆုိတဲ့ အသံနဲ႕ အတူ သားျဖစ္သူ က သူ႕အေဖ ကုိ ဒီလုိ ျပန္ေျပာ လုိက္ပါတယ္။
သား။ ။ေဖေဖ သား ကုိ ၆၀ ေလာက္ ခ်ီးေပး ပါလားဗ်ာ။
ဒီလုိ ေမးခြန္းမ်ဳိး ကုိလဲ ၾကားေရာ အေဖျဖစ္သူ က ေဒါသ မထိန္းခ်ဳပ္ နဳိင္ေတာ့သလုိ သူ၏ ပါးစပ္မွ လဲ ေဒါသ သံျဖင့္ ဤသုိ႕ ေျပာခ်လုိက္ သည္။
အေဖ။ ။မင္း ဘာတခုမွ အလုိက္ကန္း ဆုိးမသိဘူး။ ငါ အခု ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာေနတာ အားလုံးက မင္း တုိ႕ အတြက္ၾကီးဘဲ။ အဲဒါကုိ ေရာ မင္းသိလား။ ကုိယ့္ဘုိ႕ ကုိဘဲ ၾကည့္ျပီး တကုိယ္ေကာင္း ဆန္တဲ့ေကာင္။ မင္း အသက္အရြယ္လဲ နည္းနည္း ၾကည့္အုံး။ ဒီအခ်ိန္ထိ ဘာမဟုတ္တဲ့ အရုပ္ေတြ ဝယ္ျပီး ကစား အုံး မလုိ႕လား။ သြား မင္းငါ့ေရွ႕ကအခု ခ်က္ျခင္း ထြက္သြားစမ္း။
သား ျဖစ္သူဟာ အေဖ ေဒါသကုိ အားငယ္ေသာ မ်က္လုံးမ်ားနဲ႕ ၾကည့္လုိက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ အေဖ အေရွ႕က ေနအသာ တၾကည္ထြက္ခဲ့ျပီး အိပ္ခန္း တံခါးကုိ ညွင္သာစြာ ပိတ္၍ အခန္းထဲမွာ စိတ္မေကာင္းစြာ နဲ႕ လဲေနခဲ့တယ္။ အေဖျဖစ္သူ ဟာ ဧည့္ခန္းထဲ ရွိ ကုလားထုိင္မွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ၾကီး ထုိင္၍ သူ၏ သား အေၾကာင္း ေဒါသၾကီးစြာနဲ႕ေတြးရင္း က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ ဒီေကာင္ ငါ အလုိလုိက္လုိ႕ ေတာ္ေတာ ္ဆုိးေနျပီ။ ငါ ဘယ္လုိ ဆုံးမ ရင္ေကာင္းမလဲ၊ အစ ရွိသျဖင့္ အေဖ ျဖစ္သူက ေတြးရင္း ေနမိတယ္။ တစ္နာရီ ေက်ာ္ၾကာတဲ့ အခါမွာ အေဖ ျဖစ္သူက ေဒါသေျပသြားျပီး သူ႕ သား အေၾကာင္းကုိ စဥ္းစား ေနမိတယ္။ အင္းေလ သူ ဒီေငြ ၆၀ ကုိ တခုခု ဝယ္ဖုိ႕ ငါ့ဆီ က ေတာင္းတာ ျဖစ္မယ္။ သူလဲ င့ါကုိ ပုိက္ဆန္ ခဏခဏ ေတာင္းဖူး တာလဲ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ငါ ဒီေကာင္ကုိ ေသခ်ာ ေျပာလုိက္ ပါ အုံးမယ္။အေဖ ျဖစ္သူဟာ သားျဖစ္သူရဲ႕ အခန္းေရွ႕ သြားျပီး တံခါး ေခါက္လုိက္တယ္။ သား မင္းအိပ္ေနျပီလား လုိ႕အေဖ ျဖစ္သူ က လွမ္းေျပာ လုိက္တယ္။ မအိပ္ေသးဘူး ေဖေဖ သား နဳိးေနပါတယ္ လုိ႕ သား ျဖစ္သူက ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ငါ အခုဘဲ စဥ္းစားေနတာ ခဏ ေနတုန္းက ေျပာတာ လြန္သြားလား မသိဘူး လုိ႕ အေဖျဖစ္သူ က ေျပာရင္း အခန္းထဲကုိ လွမ္းဝင္လုိက္တယ္။ ငါလဲ တေနကုန္ အရမ္း ပင္ပန္းလာလုိ႕ မင္းကုိ ေျပာတာနဲနဲဲ ပုိဆုိးသြားတယ္။ ေရာ႕ကြာ ဒီမွာ မင္း ေတာင္းတဲ့ ၆၀ ယူလုိက္ေတာ့။ သားငယ္ေလး ဟာ ဝမ္းသာ အားရေသာ အျပဳံးေလးနဲ႕ အတူ အေဖရာ အရမ္း ေက်းဇူး တင္တယ္ဗ်ာလုိ႕ ေျပာျပီး ေခါင္းအုံး ေအာက္ ကုိ သူ႕လက္ကေလး ေရာက္သြားတယ္။ မွတ္စု စာအုပ္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေလးနဲ႕ အတူ သူ႕ လက္ကုိ ေခါင္းအုံး ေအာက္က ျပန္ထုတ္ လုိက္တယ္။ အေဖ ျဖစ္သူက ျပန္လည္ စိတ္တုိ သြားတယ္။ ဒီေကာင္ မွတ္စု စာအုပ္ ၾကားထဲမွာ ေတာင္ ပုိက္ဆန္ အမ်ားၾကီး ရွိ ေနတာ ငါ့ ဆီက ထပ္ျပီး ေတာင္းေနေသးတယ္လုိ႕ အေဖ ျဖစ္သူက စိတ္ ထဲကေန ေရရြတ္ေျပာေနမိတယ္။ သား ျဖစ္သူ က အေဖ ေပးတဲ့ ပုိက္ဆန္ ကုိ ေဘးမွာ ခ်ျပီး သူ႕ မွတ္စု ၾကားက ပုိက္ဆန္ ကုိ ေရေနလုိက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ အေဖ ျဖစ္သူကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္တယ္။ မင္း ဘာေၾကာင့္ ထပ္ျပီး ပုိက္ဆန္ ေတာင္းတာလဲ မင္းမွာ လဲ ပုိက္ဆန္ အမ်ားၾကီး ရွိ ေနေသးတာဘဲ လုိ႕ အေဖ ျဖစ္သူက စိတ္ပ်က္ေသာ အမူအရာနဲ႕ လွမ္းေျပာ လုိက္တယ္။ သား ျဖစ္သူက ဒီလုိ ျပန္ေျပာ လုိက္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ့္ မွာ လုံလုံေလာက္ေလာက္ မရွိလုိ႕ေပါ ့ ေဖၾကီး ရာ။ အခုေတာ့ လုံေလာက္ သြားပါျပီ ဗ်ာ။ ေဖေဖ သားမွာ အခု ၁၀၀ ရွိ သြားျပီ ဗ်။သား ေဖေဖရဲ႕တစ္နာရီ အခ်ိန္ ကုိ ဝယ္ခြင့္ ျပဳပါေနာ္။ မနက္ျဖန္ အိမ္ကုိ ေစာေစာ ျပန္ခဲ့ ေပးပါေဖေဖ။ သားတုိ႕ ေတြေဖေဖနဲ႕ ညစာ အတူတူ စားပါရေစ။ သားတုိ႕ မိသားစုေတြ စုံစုံလင္လင္နဲ႕ ထမင္းမစား ရတာ ဘယ္ေလာက္ ရွိ သြားျပီလဲ ဗ်ာ။ေစာေစာ ျပန္ခဲ့ေပးပါ ေဖေဖရာ .......ေနာ္ ။
-----------------------------------------------------0000-------------------------------------------------------

ဒီစာေလးကုိဖတ္ျပီးေဖေဖ ေမေမ တုိ႕ကုိသတိရသြားတယ္ဗ်ာ။ေဖေဖတုိ႕နဲ႕ထမင္းလက္ဆုံမစားရတာ၇နွစ္နွစ္
ေက်ာ္ခဲ့ျပီး။ဒါေၾကာင့္ဒီစာကုိဘာသာျပန္ျဖစ္သြားတယ္။က်ြန္ေတာ္စာအေရးအသားညံ့ခဲ့မယ္ဆုိရင္စာဖတ္သူကုိ
က်ြန္ေတာ့္ကုိအျပစ္မျမင္ပါနဲ႕လုိ႕ဆုေတာင္းရင္....
(အညၾတ)ေခတၱ နယူးေယာက္ခ္


ီဤဘာသာျပန္အားေအာက္ပါဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွျပန္ဆုိထား၏။အနည္းအက်င္းျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.maneesh.co.in/ss9.html
မူရင္းအားအထက္ေဖာ္ျပပါဝက္ဖ္ဆိုဒ္တြင္ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳနဳိင္သည္။

ဖြင့္ဟဝန္ခံျခင္း

သူ႕ ရင္ေတြ ခုန္ေနသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ အဲဒီေန႕ကပါ။ သူ သူမကုိ ပါတီတစ္ခုမွာ သူ စေတြ႕ခဲ့တာပါ။ သူမ ဟာအရမ္း ကုိ ေခ်ာေမႊ႕ လွပလြန္းပါသည္။ သူမ အလွမွာ ျမင္သူတုိင္း နွစ္ခါျပန္းေငး ရေလာက္ေအာင္ လွခ်င္တုိင္း လွေနသူပါ။ ျပီးေတာ့ ေဘးမွာ အေဖာ္ ပါပုံလည္း မရတာေၾကာင့္ ပါတီက ေယာက်ၤားေလး ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သူမဆီ ခ်ည္းကပ္ၾက ပါတယ္။ သူကေတာ့ သူမကုိ အေဝး တေနရာကေနဘဲ ၾကည့္ ေနခဲ့ မိပါတယ္။ သူ႕ကုိလဲ မည္သူမွ် သတိထား မည့္ ပုံ မေပၚပါဘူး။ ပါတီ အျပီးမွာေတာ့ သူက သူမအနား အရဲစြန္႕ သြားျပီး သူနဲ႕ အတူ ေကာ္ဖီ ေသာက္ဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ သူမကလည္း သူနဲ႕ အတူတူ ေကာ္ဖီ ေသာက္ဖို႕ ဂတိ ေပးျပီး ေကာ္ဖီဆုိင္ ကုိ လုိက္ခဲ့တယ္။ သူမက သူကုိ အကဲခတ္ျပီး ေလ့လာ ေနခဲ့မိတယ္။ သူၾကည့္ရတာ အရမ္းကုိ ရွက္သလုိလုိ၊ ေၾကာက္ေနသလုိလုိ ျဖစ္ေနပုံပါ။ သူကုိ ၾကည့္ျပီး သူမေကာ ဘဲ အေနအထုိင္ ၾကပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူမ စိတ္ထဲ မွာေတာ့ ေက်းဇူးျပဳျပီး အိမ္ျပန္ပါရေစရွင္လုိ႕ သူမ ေျပာေနမိခဲ့တယ္။ သူနဲ႕ သူမတုိ႕ အၾကား စကားသံ ေတြ တိတ္ဆိတ္ ေနတဲ့ ခဏအၾကာမွာ သူဟာ စားပြဲထုိး တေယာက္ ကုိ လွမ္းေခၚလုိက္တယ္။ စားပြဲထုိးေလး အနားေရာက္လာ တဲ့ ခဏမွာေတာ့ ေက်းဇူးျပဳျပီး က်ြန္ေတာ့္ကုိ ဆားဗူးေလး ေပးပါလား ေကာ္ဖီထဲကုိ ထည့္ဖို႕လုိ႕ သူက လွမ္းမွာလုိက္တယ္။ သူမက သူအား အ့ံအားသင့္စြာနဲ႕ ၾကည့္ျပီး သူ႕ရဲ႕ ထူးဆန္းေသာ အက်င့္ေလးေၾကာင့္ သူမ စကား စလုိက္တယ္။
ဘာလုိ႕ ေကာ္ဖီထဲ ကုိ သၾကား မထည့္ဘဲ ဆား ထည့္သုံးတာလဲ။ သူမ ေမးခြန္းေၾကာင့္ သူက က်ြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းက ပင္လယ္ေဘး မွာေနတာပါ။ က်ြန္ေတာ္က ပင္လယ္ ေပ်ာ္ေလးေပါ့ က်ြန္ေတာ့္ အေဖ အေမနဲ႕ ေမာင္နွမေတြ အားလုံး အခုထိ အဲဒီ ပင္လယ္ေဘးက ရြာကေလး တရြာ မွာေပါ့။ က်ြန္ေတာ္ ဒီ အက်င့္ေလး ကလဲ အဲဒီ ကေန ရခဲ့တာပါ။ သူက အဲဒီက တဆင့္ သူငယ္ငယ္တုန္းက ေနထုိင္ပုံအေၾကာင္း၊ ကေလးဘဝတုန္းက အေၾကာင္းေလးေတြနဲ႕ အိမ္ကုိ လႊမ္းဆြတ္ မိေနေၾကာင္း ေတြကုိ ေဝမွ်ပါတယ္။ သူမကလည္း သူမ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေလးေတြ ျပန္လည္ ေဝမွ်ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ သူတုိ႕ စကားဝုိင္းေလး ဟာစုိေျပမႈ႕ ရွိလာတဲ့ အျပင္ တေယာက္ အေၾကာင္း တေယာက္သိျပီး ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း ေတြလုိ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ပုိင္းမွာ သူတုိ႕ေတြ မၾကာခဏ ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ ၾကတယ္။ တေယာက္ေပၚ တေယာက္ သံေယာဇဥ္ေလးေတြ တြယ္ခဲ့ၾကျပီး ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကတယ္။ ခ်စ္သူ ဘဝကေန တဆင့္ ၂နွစ္အၾကာမွာ လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ လက္ထက္ျပီးမွာ သူမဟာ မနက္တုိင္း သူ အလုပ္ မသြားမွီ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ တဲ့ အခါတိုင္း ကာ္ဖီေလး ထဲကုိ သူ အရမ္းနွစ္သက္တဲ့ ဆားေတြထည့္ ေဖ်ာ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ သူတုိ႕ေတြ ေနလာခဲ့ၾကတာ နွစ္၄၀ေက်ာ္ ၾကာတဲ့ေနာက္မွာ သူဟာ နွလုံးေသြးတုိး ေရာဂ ါ နဲ႕ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္။ မကြယ္လြန္ခင္မွာ သူဟာ ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္ ဆုိတဲ့ စာကေလး တေဆာင္က ုိ သူမ အတြက္ထားခဲ့တယ္။ စာထဲမွာေတာ့ ......
" သုိ႕ အခ်စ္ဆုံး ခ်စ္သူေလးရယ္..
ငါ့ကုိ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ ငါ့ဘဝ တခုလုံး က မင္းကုိ လိမ္ခဲ့ မိတဲ့ င့ါအမွား တခုကုိ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ ငါ မင္းကုိ တခု လိမ္ခဲ့မိ ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဆားေကာ္ဖီ ကိစၥပါဘဲ။ မင္း မွတ္မိအုံးမွာပါ။ မင္းနဲ႕ ပထမဆုံး ငါ စေတြ႕တဲ့ ေန႕ကေပါ့။ ငါဟာ အဲဒီေန႕က အရမ္းကုိ ရွက္ ေၾကာက္ ေနခဲ့မိတာပါ။ အဲဒါနဲ႕ စားပြဲထုိးေလး ကုိ သၾကား လွမ္းမွာတာ သၾကားလုိ႕ မေျပာမိ ဘဲ ဆား လုိ႕ ေယာင္ရမ္းျပီး ေျပာလုိက္မိတာပါ။ အမွန္ တကယ္ေတာ့ ငါသၾကားလုိ႕ ျပန္ျပီး ေျပာင္းေျပာခ်င္ေပမယ့့့္ ့အခြင့္ မသာခဲ့ပါဘူးဟာ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ ေလးဟာလဲ ငါတုိ႕ နွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝ အေၾကာင္းေလး ေတြ စေျပာ ေစခ့ဲ့ ့မိတာ မဟုတ္လား ဟာ။ ငါ မင္းကုိ အမွန္အတုိင္း ရွင္းျပဖုိ႕ အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကဳိးစား ခဲ့ ပါေသးတယ္။ မင္း မွတ္မိမွာပါ။ ငါ မင္းကုိ လုံးဝ မလိမ္ဘူး ဆုိတဲ့ ငါရဲ႕ဂတိ စကားေလး ကုိ ငါ ခ်ဳိးေဖာက္တယ္လုိ႕ မင္းစြပ္စြဲမွာ၊ မင္းအထင္ေသးမွာ၊
မင္း င့ါက ုိ မုန္းသြားမွာ ငါ အ ရမ္း စုိးေၾကာက္ မိလုိ႕ပါ။ မင္း အဲလုိ စြပ္စြဲမႈေတြနဲ႕ ငါ့ကုိ ခြဲသြားမွာ ကု္ိလည္း ငါ လုံးဝ မလုုိလား ဘူး ခ်စ္သူရာ။ အခုေတာ့ ငါလည္း ေသဆုံးခဲ့ပါျပီ။ ငါ ဘာတခုမွ မေၾကာက္ေတာ့ လုိ႕ မင္းကုိ အမွန္ေတြ ငါဖြင့္ေျပာ ပါရေစ။ အမွန္တကယ္ေတာ ့ငါ ဆားေကာ္ဖီ ကုိ လုံးဝ မၾကဳိက္ပါဘူး။ ေကာ္ဖီက ငန္ၾကိၾကိနဲ႕ အရသာ ကုိ မရွိလွ ပါဘူးဟာ။ ဒါေပမယ္ ့ခ်စ္သူ ငါ မင္းကုိ သိတဲ့ ေန႕ကစျပီး အဲဒီ ေကာ္ဖီငန္ငန္ၾကီး ကုိ အခု ငါ ေသတဲ့အထိ မညီးမညွဴ ေသာက္ ခဲ့ရပါတယ္။ ငါ မင္းကုိ ခ်စ္လြန္းလုိ႕ လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီအရာကုိ ငါဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တ မရပါဘူး။ မင္း ငါ့ ေဘးမွာ မင္း အျမဲ ရိွေနခဲ့တာ ကုိက ငါ့အတြက္ အၾကီးမားဆုံး ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕ ပါခ်စ္သူ။ ငါ ေနာက္တခါ အသက္ ျပန္ ရွင္ခြင့္ ရခဲ့မယ္ ဆုိရင္ မင္းနဲ႕ ျပန္ဆုံ ခ်င္ပါတယ္။ မင္း ေဖ်ာ္ေပးတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ေလး ကုိ ထပ္ေသာက္ပါ ဆုိရင္ေတာင္ မွ ငါ မညီးမညီဴဘဲ မင္းနဲ႕ တသက္တာ လက္တြဲ ခြင့္ ေလးကုိ ျပန္ရခ်င္ ပါေသး တယ္ ခ်စ္သူ။"
သူမ မ်က္ရည္စ ေတြက စာေပၚမွာ တေပၚက္ေပၚက္ က်ေနခဲ့တယ္။ တစုံတေယာက္က သာ သူမကုိ ဆားေကာ္ဖီ ေလး ဘာ အရသာ ရွိလဲလုိ႕ လွမ္းေမး ခဲ့ရင္ သူမ ရင္ထဲ ေျဖဖုိ႕ စကား ကေတာ့ အသင့္ရိွေနမွာပါ။ သူမ အတြက္ေတာ့ဆားေကာ္ဖီေလး ဟာ အရမ္းကုိ ခ်ဳိျမိန္ လြန္း ေနမွာ အေသအခ်ာ ပါဘဲ။
အခ်စ္ဟာ ေမ့စရာ ေကာင္းတဲ့ အရာ မဟုတ္ပါဘူး ခြင့္လႊတ္ ေစတဲ့ အရာပါ။
အခ်စ္ဟာ ျမင္ရတဲ့ အရာ မဟုတ္ပါဘူး နားလည္မႈ႕ ေပးေစတဲ့ အရာပါ။
အခ်စ္ဟာ ၾကားရတဲ့ အရာ မဟုတ္ပါဘူး နားေထာင္ ေစတဲ့ အရာပါ။

(အညၾတ)ေခတၱ နယူးေယာက္ခ္
ဘာသာျပန္
မွတ္ခ်က္။ ။ပထမဆုံး ဘာသာျပန္ ေရးသားတာပါ။ စာဖတ္သူတုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္မႈ႕ ရွိပါေစ။ ဤဘာသာျပန္ အားေအာက္ပါ ဝက္ဖ္ဆုိဒ္မွ ျပန္ဆုိထား၏။ အနည္းအက်င္း ျပန္လည္ ျပဳျပင္ထားသည္။
http://www.maneesh.co.in/ss7.html မူရင္းအား ဤ ေနရာတြင္ ျပန္လည္ ၾကည့္ရွဳပါ။